(*SERIA FIT*)

Fit gofry z siekanym indykiem – Wytrawne i Wysokobiałkowe – to jeden z tych przepisów, które zaskakują już od pierwszego kęsa, bo wyglądają jak mała kulinarna zabawa formą a w rzeczywistości są pełnowartościowym, sycącym i dobrze zbilansowanym posiłkiem. Te fit gofry z siekanym indykiem to świetna propozycja na wytrawne gofry białkowe, które sprawdzą się zarówno na śniadanie, jak i kolację. Złociste, lekko chrupiące z zewnątrz a jednocześnie miękkie i soczyste w środku, łączą w sobie wszystko to, czego szuka się w „fit kuchni”, czyli smak, strukturę i wartości odżywcze bez zbędnych kompromisów. To trochę przewrotne podejście do klasycznych gofrów, które od lat kojarzą się głównie ze słodkimi deserami, bo tutaj forma pozostaje ta sama, ale wnętrze zmienia się całkowicie i staje się wytrawną, wysokobiałkową bazą obiadową.

Inspiracją dla takich przepisów jest coraz popularniejsze podejście do gotowania, w którym klasyczne dania reinterpretowane są w zdrowszej wersji. Już od kilku lat w kuchniach świata pojawiają się wytrawne gofry, szczególnie w kuchni amerykańskiej i skandynawskiej, gdzie traktowane są jako alternatywa dla pieczywa czy placków. W tej wersji z dodatkiem chudego mięsa z indyka, przepis zyskuje jeszcze bardziej funkcjonalny charakter i staje się ciekawą odpowiedzią na potrzeby osób, które chcą jeść zdrowo, ale bez nudy i monotonii.

To, co wyróżnia te gofry jako danie fit, to przede wszystkim skład i sposób przygotowania. Bazą jest chude mięso z indyka, które dostarcza pełnowartościowego białka a jednocześnie jest lekkostrawne i niskotłuszczowe. Dodatek naturalnego greckiego jogurtu zwiększa zawartość białka i nadaje masie kremowości bez konieczności użycia ciężkich sosów czy tłuszczów. Niewielka ilość mąki pełni jedynie funkcję spajającą, dzięki czemu całość nie jest „mączna” a bardziej mięsna i sycąca. Brak smażenia w głębokim tłuszczu i wykorzystanie gofrownicy sprawiają, że danie jest znacznie lżejsze niż klasyczne kotlety czy panierowane mięso a jednocześnie zachowuje przyjemną chrupkość.

Pod względem wartości odżywczych to danie świetnie wpisuje się w dietę redukcyjną i wysokobiałkową, ponieważ daje uczucie sytości na długo, stabilizuje poziom energii i nie powoduje gwałtownych skoków glukozy. Wysoka zawartość białka wspiera regenerację organizmu i pomaga w utrzymaniu masy mięśniowej a jednocześnie ograniczona ilość tłuszczu i węglowodanów sprawia, że posiłek jest lekki, ale nadal bardzo odżywczy.

Dzięki swojemu składowi fit gofry z siekanym indykiem dobrze sprawdzają się przy insulinooporności i cukrzycy, ponieważ nie opierają się na dużej ilości prostych węglowodanów a obecność białka i tłuszczu spowalnia wchłanianie glukozy. Taki posiłek nie powoduje nagłych skoków cukru we krwi i pomaga utrzymać stabilny poziom energii przez dłuższy czas. To również dobra opcja dla osób zmagających się z hipercholesterolemią, ponieważ indyk jest mięsem o niskiej zawartości tłuszczów nasyconych a brak smażenia ogranicza dodatkowe obciążenie dla układu krążenia.

To danie ma jeszcze jedną dużą zaletę, która często decyduje o tym, czy przepis trafia do stałego menu a mianowicie uniwersalność. Może być podane zarówno w formie klasycznego obiadu, jak i bardziej nowoczesnej miski typu bowl czy nawet jako alternatywa dla kanapki. Świetnie łączy się z lekkimi sosami na bazie jogurtu, świeżymi warzywami czy chrupiącą sałatką, tworząc zbilansowany posiłek, który nie tylko dobrze wygląda, ale przede wszystkim naprawdę smakuje.

To właśnie takie przepisy pokazują, że „fit” nie musi oznaczać rezygnacji z przyjemności jedzenia. Wręcz przeciwnie, może być kreatywne, zaskakujące i pełne smaku a jednocześnie wspierać zdrowie i dobre samopoczucie każdego dnia.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 108 kcal

W tym: Białka 14.30 g | Tłuszcze 2.40 g | Błonnik 0.40 g | Węglowodany 7.30 g (w tym cukry 1.00 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki na mięsny farsz:

– 400 g sznycli z piersi indyka

– ½ łyżeczki soli

– ½ łyżeczki papryki słodkiej

– ½ łyżeczki papryki wędzonej

– ¼ łyżeczki czosnku granulowanego

– szczypta pieprzu

– szczypta chili

– 1 łyżeczka oliwy z oliwek

Składniki na ciasto:

– 1 jajko

– 100 g jogurtu greckiego

– 70 g mąki orkiszowa jasnej

– 40 ml mleka

– ½ łyżeczki proszku do pieczenia

– szczypta soli

– 10 g tartego parmezanu

– 5 łyżek gazowanej wody mineralnej

Przygotowanie:

Sznycle z piersi indyka umyć i osuszyć a następnie bardzo drobno posiekać, tak aby uzyskać strukturę przypominającą mięso na kotlety siekane, ale z wyraźnie wyczuwalnymi kawałkami. Przełożyć do miski, doprawić solą, pieprzem, papryką słodką, papryką wędzoną, czosnkiem granulowanym oraz szczyptą chili a następnie dodać około 1 łyżeczkę oliwy. Całość dokładnie wymieszać, aby przyprawy równomiernie pokryły mięso i odstawić na około 30 minut. Ten etap jest kluczowy, ponieważ mięso nabiera głębi smaku, delikatnie mięknie i później lepiej łączy się z masą gofrową.

W osobnej misce umieścić jajko, jogurt grecki, mleko, mąkę, proszek do pieczenia, szczyptę soli oraz starty parmezan, który nie tylko podkręci smak, ale też wpłynie na chrupkość gotowych gofrów. Całość bardzo dokładnie wymieszać do uzyskania jednolitej, kremowej konsystencji.

Następie dodać wcześniej przygotowane mięso i ponownie dokładnie wymieszać. Masa powinna być wyraźnie gęsta, klejąca i „mięsna”, nie lejąca – bardziej przypominająca zwartą masę na placuszki niż klasyczne ciasto gofrowe. W razie potrzeby można delikatnie skorygować konsystencję niewielką ilością gazowanej wody, która dodatkowo ją napowietrzy i sprawi, że gofry będą bardziej puszyste.

Rozgrzaną gofrownicę lekko spryskać lub posmarować minimalną ilością tłuszczu. Nałożyć porcję masy, delikatnie ją rozprowadzić, nie dociskając zbyt mocno na początku, aby mięso miało przestrzeń do „ułożenia się” w kratce. Zamknąć urządzenie i piec do momentu wyraźnego zarumienienia. W gofrownicy o dużej mocy, około 2000–2200 W, optymalny czas to około 7 minut, co pozwala uzyskać złocistą, chrupiącą powierzchnię i dobrze dopieczone wnętrze.

Przy słabszych urządzeniach, w zakresie 1000–1500 W, czas pieczenia może wydłużyć się do około 9–12 minut i warto uzbroić się w cierpliwość, nie otwierając gofrownicy zbyt wcześnie, aby masa zdążyła się związać i nie rozpadła się podczas wyjmowania.

Alternatywnie masę można formować w niewielkie, lekko spłaszczone placuszki, ułożyć na kawałku papieru do pieczenia i piec w AirFryerze w temperaturze 180°C przez około 12–15 minut, obracając w połowie czasu, aby równomiernie się zarumieniły. W tej wersji efekt będzie nieco inny, bardziej zbliżony do pieczonych kotlecików, ale nadal bardzo smaczny i lekki.

Po upieczeniu gofry najlepiej odłożyć na chwilę na kratkę lub talerz, aby odparowały i zachowały chrupkość. Podawać na ciepło z lekkim sosem na bazie jogurtu lub ketchupem oraz świeżymi, chrupiącymi warzywami.

Smacznego

(*SERIA FIT*)

Fit Gofry Czekoladowe to doskonały przykład na to, że deser może być jednocześnie przyjemnością i rozsądnym elementem dobrze zbilansowanej diety. Już sam aromat kakao unoszący się podczas pieczenia sprawia, że kuchnia zaczyna pachnieć jak mała kawiarnia, a złocista, lekko chrupiąca kratka gofra kryje w środku miękkie i puszyste wnętrze o wyraźnym, czekoladowym charakterze. Podane z gęstym jogurtem greckim i lekko kwaskową wiśniową frużeliną tworzą harmonijne połączenie smaków, w którym słodycz kakao spotyka się z delikatną kremowością jogurtu i owocową świeżością wiśni. Taki deser wygląda niezwykle apetycznie, a jednocześnie pozostaje lekki i dobrze wpisuje się w ideę nowoczesnej kuchni fit, która nie polega na wyrzeczeniach, lecz na mądrym doborze składników.

Historia gofrów sięga średniowiecznej Europy, kiedy pieczono je między metalowymi płytami nad ogniem. Początkowo były to proste placki z mąki i wody, jednak z czasem zaczęto wzbogacać je jajkami, mlekiem i przyprawami. W Belgii i Francji gofry stały się prawdziwym symbolem ulicznego deseru a ich charakterystyczna kratka zaczęła pojawiać się w wielu regionalnych wariantach. Współczesna kuchnia chętnie wraca do tych tradycji, ale jednocześnie dostosowuje przepisy do potrzeb osób dbających o zdrowie i sylwetkę. Fit gofry czekoladowe są właśnie takim nowoczesnym rozwinięciem klasyki, w którym zamiast ciężkiego ciasta pełnego cukru i tłuszczu wykorzystuje się składniki o lepszym profilu odżywczym.

O fit charakterze tego przepisu decyduje przede wszystkim zastosowanie skyru jako składnika ciasta. Produkty fermentowane dostarczają dużej ilości białka a jednocześnie wnoszą do wypieku przyjemną lekkość i wilgotność. Dzięki temu gofry są sycące, ale nie ciężkie. Kakao nadaje im intensywny smak czekolady i dostarcza naturalnych polifenoli o działaniu antyoksydacyjnym. Zamiast dużych ilości cukru wykorzystuje się słodziki o niższym indeksie glikemicznym lub ich ograniczoną ilość, co sprawia, że deser nie powoduje gwałtownego wzrostu poziomu glukozy we krwi. Dodatek niewielkiej ilości tłuszczu poprawia strukturę ciasta i pozwala uzyskać chrupiącą powierzchnię gofra a jednocześnie dostarcza korzystnych dla organizmu nienasyconych kwasów tłuszczowych.

Tak skomponowany deser może być dobrym wyborem dla osób z insulinoopornością i cukrzycą, ponieważ zawiera więcej białka niż klasyczne gofry i mniej łatwo przyswajalnych cukrów. Białko spowalnia tempo trawienia węglowodanów i pomaga stabilizować poziom glukozy we krwi, co ogranicza gwałtowne skoki insuliny. Kakao oraz owoce takie jak wiśnie dostarczają błonnika i związków bioaktywnych, które dodatkowo wspierają metabolizm. W przypadku hipercholesterolemii znaczenie ma ograniczenie tłuszczów nasyconych oraz obecność produktów fermentowanych i kakao, które mogą korzystnie wpływać na profil lipidowy. Skyr dostarcza także wapnia i białka wysokiej jakości a kakao jest źródłem magnezu wspierającego układ nerwowy i mięśniowy.

Fit gofry czekoladowe pokazują więc, że deser może być jednocześnie przyjemny, wartościowy i dobrze dopasowany do potrzeb współczesnej kuchni zdrowego stylu życia. Wystarczy kilka prostych składników, aby powstało danie, które zachwyca aromatem kakao, delikatną strukturą i pięknym kontrastem smaków a jednocześnie daje poczucie lekkości i sytości bez nadmiaru kalorii. Dzięki temu takie gofry mogą być nie tylko weekendowym deserem, lecz także ciekawym pomysłem na śniadanie lub słodką przekąskę, która łączy przyjemność jedzenia z troską o zdrowie.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 168 kcal

W tym: Białka 9.00 g | Tłuszcze 6.30 g | Błonnik 2.20 g | Węglowodany 19.80 g (w tym cukry 3.30 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 2 jajka

– 150 g skyru naturalnego

– 120 ml mleka bez laktozy 1½%

– 120 g mąki orkiszowej jasnej

– 20 g kakao

– 40 g erytrytolu w pudrze

– 1 łyżeczka proszku do pieczenia

– 10 g oleju rzepakowego

– szczypta soli

– 20 g kremu czekoladowego Krukamella z firmy Krukam

link do sklepu – KLIKNIJ TUTAJ

Przygotowanie:

Jajka rozdzielić na białka i żółtka. Białka przełożyć do czystej, suchej miski, dodać szczyptę soli oraz łyżeczkę cukru pudru, a następnie ubić na sztywną, lśniącą pianę. Dodatek niewielkiej ilości cukru pudru pomaga ustabilizować pianę z białek, dzięki czemu jest ona bardziej sprężysta i nie opada podczas mieszania z ciastem. W przypadku gofrów ma to duże znaczenie, ponieważ dobrze ubite białka odpowiadają za lekkość i puszystość struktury. Cukier puder rozpuszcza się natychmiast, dlatego nie pozostawia kryształków i nie obciąża piany. Jego ilość w przepisie jest bardzo mała, dlatego nie wpływa w zauważalny sposób na kaloryczność całego dania a jednocześnie pomaga uzyskać bardziej chrupiącą i przyjemnie zrumienioną powierzchnię gofrów.

Do drugiej, większej miski włożyć żółtka, skyr, mleko bez laktozy, olej rzepakowy, mąkę orkiszową, kakao, erytrytol w pudrze, proszek do pieczenia oraz krem czekoladowy Krukamella. Wszystkie składniki zmiksować krótko blenderem lub mikserem tylko do momentu uzyskania gładkiej, jednolitej masy. Taki sposób przygotowania ciasta jest bardzo wygodny, ponieważ pozwala szybko połączyć składniki a jednocześnie zapobiega nadmiernemu napowietrzeniu ciasta na tym etapie. Skyr nadaje masie kremowej konsystencji i zwiększa zawartość białka w przepisie, kakao odpowiada za głęboki czekoladowy aromat, natomiast niewielki dodatek kremu orzechowo-kakaowego wzmacnia smak i wprowadza delikatną nutę orzechów laskowych.

Do tak przygotowanej masy stopniowo dodawać ubitą pianę z białek. Najlepiej robić to w dwóch lub trzech porcjach, delikatnie mieszając całość silikonową szpatułką ruchami od dołu do góry. Dzięki temu piana nie opadnie a w cieście pozostanie dużo powietrza. To właśnie ono sprawia, że gofry po upieczeniu są lekkie, puszyste w środku i mają przyjemnie napowietrzoną strukturę.

Gofrownicę dobrze rozgrzać i w razie potrzeby lekko posmarować cienką warstwą oleju. Na gorące płyty nakładać porcje ciasta i piec gofry przez ok 5–6 minut w przypadku urządzenia o mocy 2200 W, aż gofry będą wyraźnie napuszone i chrupiące z zewnątrz. Wysoka temperatura jest bardzo ważna, ponieważ pozwala szybko zamknąć strukturę ciasta i uzyskać charakterystyczną, chrupiącą kratkę.

W gofrownicach o mniejszej mocy czas pieczenia może być nieco dłuższy:

około 1800 W – 6–7 minut

około 1500 W – 7–8 minut

około 1000–1200 W – nawet 8–10 minut

Po upieczeniu nie układać gofrów jeden na drugim a najlepiej od razu przełożyć je na kratkę, aby para mogła swobodnie odparować. Dzięki temu skórka pozostanie chrupiąca a gofry nie zmiękną.

Tak przygotowane fit gofry czekoladowe mają intensywny aromat kakao, miękkie i puszyste wnętrze oraz przyjemnie chrupiącą powierzchnię. Doskonale smakują podane z gęstym jogurtem greckim oraz owocową frużeliną wiśniową, która przełamuje czekoladową słodycz lekką kwasowością i dodaje deserowi świeżości. Takie połączenie jest bardzo harmonijne i przypomina klasyczne zestawienie czekolady z wiśniami znane z wielu deserów.

Równie dobrze sprawdzą się świeże owoce, szczególnie maliny, truskawki, borówki lub porzeczki, które wprowadzają naturalną świeżość i lekkość.

Czekoladowe gofry doskonale smakują także z bananem pokrojonym w plasterki oraz łyżką jogurtu lub skyru, co tworzy sycącą i dobrze zbilansowaną propozycję śniadaniową. Bardzo ciekawym dodatkiem jest również cienka warstwa naturalnego kremu orzechowego z orzechów laskowych lub migdałów, który podkreśla kakaowy aromat i nadaje deserowi delikatnie orzechową nutę. Czekoladowe gofry bardzo dobrze komponują się również z musem z pieczonego jabłka z dodatkiem cynamonu, który nadaje całości przyjemnego, korzennego aromatu. W sezonie letnim świetnym dodatkiem będzie także szybki sos z rozgniecionych malin lub truskawek, który naturalnie dosładza deser i dodaje mu świeżości.

Dzięki takiej różnorodności dodatków te fit gofry mogą być podawane zarówno jako lekki deser, jak i pełnowartościowe śniadanie lub słodka przekąska. W zależności od wybranego dodatku łatwo dopasować je do własnych preferencji smakowych oraz do aktualnej pory roku, a jednocześnie zachować ich lekki, zbilansowany charakter.

Smacznego.

(*SERIA FIT*)

Fit Gofry Dubajskie z Pistacją i Chrupiącym Kataifi to deser, który łączy w sobie przyjemność jedzenia z nowoczesnym, bardziej świadomym podejściem do słodkich wypieków. Inspiracją dla tego przepisu jest słynna Dubajska Czekolada, która w ostatnich latach stała się prawdziwym fenomenem w świecie deserów. Jej charakterystycznym elementem jest połączenie intensywnego smaku pistacji z delikatnie chrupiącym ciastem Kataifi, znanym z tradycyjnych bliskowschodnich słodkości takich jak baklava czy kunafa. W tej wersji klasyczny deser zyskuje zupełnie nową formę, ponieważ aromatyczna pasta pistacjowa i złociste, podsmażone nitki Kataifi zostały zamknięte w puszystym, chrupiącym gofrze.

Już pierwszy kęs pokazuje, dlaczego to połączenie jest tak wyjątkowe. Z zewnątrz gofr jest przyjemnie chrupiący i lekko złocisty a w środku pozostaje miękki, delikatny i subtelnie orzechowy dzięki dodatku naturalnej pasty pistacjowej. Chrupiące nitki Kataifi ukryte w cieście wprowadzają ciekawy kontrast tekstur i sprawiają, że każdy kęs ma w sobie coś z eleganckiego deseru inspirowanego kuchnią Bliskiego Wschodu. Całość dopełnia cienka warstwa gorzkiej czekolady oraz posiekane pistacje, które nie tylko podkreślają smak, ale też dodają przyjemnej głębi i naturalnej słodyczy.

Choć inspiracją jest deserowy trend, przepis został opracowany w wersji zdecydowanie lżejszej niż klasyczne wypieki. Podstawę ciasta stanowi mąka orkiszowa i niewielka ilość mąki owsianej, które w porównaniu z tradycyjną białą mąką dostarczają więcej błonnika, składników mineralnych i naturalnych antyoksydantów. Orkisz od wieków był ceniony w kuchni europejskiej jako jedno z najbardziej wartościowych zbóż a dziś powraca do łask w nowoczesnej kuchni fit. Dzięki wyższej zawartości błonnika i białka pomaga utrzymać dłuższe uczucie sytości i stabilniejszy poziom energii.

W przepisie wykorzystano również naturalną pastę pistacjową, która jest źródłem zdrowych tłuszczów jednonienasyconych, podobnych do tych występujących w oliwie z oliwek. Pistacje dostarczają również potasu, magnezu, witamin z grupy B oraz antyoksydantów, które wspierają pracę układu sercowo-naczyniowego. Obecność tych tłuszczów w posiłku pomaga spowolnić wchłanianie węglowodanów, dzięki czemu deser jest bardziej stabilny metabolicznie niż tradycyjne słodkie wypieki.

Charakter fit tego przepisu wynika także z ograniczonej ilości cukru. W cieście znajduje się jedynie niewielka ilość cukru pudru, którego zadaniem jest przede wszystkim poprawa koloru i chrupkości wypieku podczas pieczenia. Taka ilość nie wpływa znacząco na kaloryczność całego dania ani na jego indeks glikemiczny a jednocześnie pozwala uzyskać efekt złocistej, apetycznej skórki. Słodycz deseru pochodzi głównie z aromatu pistacji, dodatku czekolady oraz niewielkiej ilości słodzika smakowego.

Dzięki połączeniu błonnika z mąki owsianej, tłuszczów z pistacji oraz umiarkowanej ilości węglowodanów złożonych taki deser może być dobrą opcją także dla osób z insulinoopornością. Składniki te pomagają spowolnić wchłanianie glukozy i ograniczyć gwałtowne skoki poziomu cukru we krwi, co jest szczególnie ważne w dietach o niskim indeksie glikemicznym. Warto jednak pamiętać, że mimo zdrowszego charakteru nadal jest to deser, dlatego najlepiej spożywać go w rozsądnej porcji, najlepiej jako element zbilansowanego posiłku.

Podobnie w przypadku hipercholesterolemii przepis ma kilka korzystnych cech. Pistacje oraz niewielka ilość oleju roślinnego dostarczają tłuszczów nienasyconych, które mogą wspierać utrzymanie prawidłowego poziomu cholesterolu LDL i jednocześnie sprzyjać wzrostowi frakcji HDL. Dodatkowo obecność błonnika w mące owsianej wspiera metabolizm lipidów i może pomagać w regulacji gospodarki cholesterolowej.

Osoby z cukrzycą również mogą sięgnąć po taki deser okazjonalnie, ponieważ zawiera on stosunkowo niewielką ilość cukrów prostych w porównaniu z klasycznymi goframi czy słodkimi wypiekami. Warto jednak pamiętać, że każdy organizm reaguje indywidualnie, dlatego w przypadku cukrzycy najlepiej traktować go jako sporadyczny element diety i uwzględnić w całodziennym bilansie węglowodanów. Fit gofry Dubajskie z pistacją i chrupiącym Kataifi są więc ciekawym przykładem tego, jak inspiracje z różnych kuchni świata można połączyć z nowoczesnym podejściem do odżywiania. To deser, który pozwala cieszyć się intensywnym smakiem pistacji, aromatem czekolady i chrupiącą strukturą Kataifi a jednocześnie pozostaje lżejszą i bardziej zbilansowaną alternatywą dla tradycyjnych słodkich gofrów.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 284 kcal

W tym: Białka 11.00 g | Tłuszcze 13.10 g | Błonnik 4.60 g | Węglowodany 33.20 g (w tym cukry 4.50 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki na ciasto:

– 2 jajka

– 100 g mąki orkiszowej jasnej

– 20 g mąki owsianej

– 70 ml mleka

– 1 łyżka pasty pistacjowej 100% (ok. 15 g)

– 1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia

– ½ łyżki oleju

– szczypta soli

– 1 łyżeczka cukru pudru (dla koloru i chrupkości)

– kilka kropelek słodzących o smaku pistacjowym

– 20 ml wody gazowanej

Składniki na chrupiące Kataifi:

– 30 g ciasta Kataifi

– 1 łyżeczka oleju

Dodatkowo:

– 20 g gorzkiej czekolady

– posiekane pistacje do dekoracji

Przygotowanie:

Ciasto Kataifi lekko posiekać nożem, aby długie nitki stały się krótsze i łatwiej połączyły się z ciastem gofrowym.

Na patelni rozgrzać niewielką ilość oleju i dodać przygotowane Kataifi. Smażyć przez kilka minut na średnim ogniu, często mieszając, aż nitki staną się złociste, lekkie i wyraźnie chrupiące. Podsmażenie jest ważnym etapem, ponieważ surowe Kataifi dodane bezpośrednio do ciasta mogłoby podczas pieczenia zmięknąć i stracić swoją charakterystyczną strukturę. Gdy nitki uzyskają złoty kolor, zdjąć je z patelni i pozostawić do całkowitego wystudzenia.

W dużej misce umieścić jajka, mleko oraz olej. Dodać mąkę orkiszową, mąkę owsianą, proszek do pieczenia oraz szczyptę soli. Następnie dodać 1 łyżkę 100% pasty pistacjowej bez cukru (np. z firmy Krukam), która nada ciastu intensywny, naturalny pistacjowy smak oraz lekko kremową konsystencję.

Masę dosłodzić kilkoma kroplami słodzika o smaku pistacjowym, dzięki czemu aromat pistacji będzie jeszcze bardziej wyczuwalny.

Do ciasta dodać także 1 łyżeczkę cukru pudru. Choć przepis pozostaje w wersji fit, niewielka ilość cukru pełni w gofrach ważną funkcję technologiczną. Podczas pieczenia cukier ulega karmelizacji, dzięki czemu gofry uzyskują ładniejszy złocisty kolor oraz bardziej chrupiącą powierzchnię. Taka ilość cukru jest bardzo mała i w przeliczeniu na porcję praktycznie nie wpływa znacząco na kaloryczność całego dania ani na indeks glikemiczny posiłku, natomiast wyraźnie poprawia teksturę i wygląd wypieku.

Wszystkie składniki dokładnie wymieszać w jednej misce do uzyskania gładkiego, dość gęstego ciasta. Konsystencja powinna przypominać gęste ciasto naleśnikowe lub jogurt grecki.

Na końcu dodać wystudzone, podsmażone Kataifi i krótko wymieszać, aby równomiernie rozprowadzić je w masie.

Gotowe ciasto odstawić na około 10 minut, aby mąka orkiszowa i owsiana zdążyły wchłonąć część płynu a struktura ciasta ustabilizowała się. Dzięki temu gofry będą bardziej puszyste. Jeśli po tym czasie masa okaże się zbyt gęsta, można ją delikatnie rozluźnić, dodając 1–2 łyżki gazowanej wody, która dodatkowo wprowadzi do ciasta odrobinę lekkości.

Gofrownicę dobrze rozgrzać. W przypadku urządzenia o mocy 2200 W piec gofry przez około 5–6 minut, aż będą złociste, wyraźnie napuszone i chrupiące z zewnątrz.

W gofrownicach o mniejszej mocy czas pieczenia może być nieco dłuższy:

około 1800 W – 6–7 minut

około 1500 W – 7–8 minut

około 1000–1200 W – nawet 8–10 minut

Po upieczeniu gofry najlepiej od razu przełożyć na kratkę, aby para mogła swobodnie odparować. Dzięki temu skórka pozostanie chrupiąca a gofry nie zmiękną.

Czekoladę rozpuścić w kąpieli wodnej. W tym celu połamaną na mniejsze kawałki gorzką czekoladę umieścić w niewielkiej miseczce ustawionej nad garnkiem z lekko gotującą się wodą. Podgrzewać, mieszając od czasu do czasu, aż czekolada całkowicie się rozpuści i stanie się gładka oraz płynna.

W międzyczasie pistacje posiekać nożem na drobniejsze kawałki, aby łatwo rozsypały się po powierzchni gofrów i dodały przyjemnej chrupkości.

Jeszcze ciepłe gofry polać cienką strużką roztopionej czekolady a następnie posypać posiekanymi pistacjami.

Chrupiące nitki Kataifi ukryte w środku gofra nadają deserowi ciekawą teksturę i tworzą przyjemny kontrast między puszystym wnętrzem, chrupiącą powierzchnią oraz delikatną słodyczą czekolady i pistacji.

Smacznego

(*SERIA FIT*)

Fit lekkie gofry jogurtowe to propozycja dla wszystkich, którzy kochają smak klasycznych gofrów, ale chcą cieszyć się nimi w znacznie lżejszej, bardziej zrównoważonej odsłonie. Już sam zapach pieczonych gofrów przywodzi na myśl wakacyjne poranki nad morzem, uliczne budki pachnące wanilią i cukrem pudrem oraz chrupiące, złociste kratki podawane jeszcze gorące. W tej wersji udało się zachować wszystko to, co w gofrach najbardziej kuszące, czyli lekką, napowietrzoną strukturę, chrupiącą powierzchnię i miękki środek, a jednocześnie znacząco ograniczyć ilość tłuszczu i cukru. Dzięki temu powstało śniadanie lub deser, który można bez wyrzutów sumienia włączyć do codziennego jadłospisu nawet podczas redukcji.

Inspiracją dla tego przepisu są klasyczne gofry brukselskie, które narodziły się w XIX wieku w Belgii i szybko zdobyły popularność w całej Europie. Ich charakterystyczną cechą była lekka, puszysta struktura oraz wyraźna, prostokątna kratka, która po wypieczeniu stawała się chrupiąca i złocista. W przeciwieństwie do cięższych, drożdżowych gofrów z Liège, gofry brukselskie opierały się często na napowietrzeniu ciasta dzięki ubitym białkom. Ten sam pomysł zastosowano w tym przepisie. Ubita piana z białek sprawia, że masa jest lekka i pełna powietrza a po upieczeniu gofry są przyjemnie puszyste i delikatne w środku.

Fit lekkie gofry jogurtowe zawdzięczają swoją strukturę również jogurtowi greckiemu, który zastępuje część tłuszczu obecnego w tradycyjnych przepisach. Jogurt nadaje ciastu kremowości, lekkości i przyjemnej wilgotności a jednocześnie zwiększa zawartość białka. Dzięki temu gofry są bardziej sycące i pomagają utrzymać uczucie nasycenia na dłużej. Dodatek mąki orkiszowej wprowadza subtelnie orzechowy smak i dostarcza więcej składników mineralnych niż klasyczna mąka pszenna, natomiast mąka ryżowa odpowiada za charakterystyczną kruchość i lekką chrupkość powierzchni. To właśnie połączenie tych dwóch rodzajów mąki sprawia, że gofry po upieczeniu mają cienką, przyjemnie suchą skorupkę i miękkie, napowietrzone wnętrze.

Przepis można uznać za fit z kilku powodów. Przede wszystkim zawiera znacznie mniej tłuszczu niż klasyczne gofry, w których często pojawia się duża ilość masła lub oleju. Tutaj tłuszcz ograniczono do niewielkiej ilości, dzięki czemu kaloryczność jednej porcji pozostaje umiarkowana. Jednocześnie w cieście znajduje się stosunkowo wysoka ilość białka pochodzącego z jaj i jogurtu, co sprzyja sytości i pomaga stabilizować poziom glukozy we krwi. Zredukowana została także ilość cukru a naturalna słodycz ciasta jest delikatna i nienachalna. Dzięki temu gofry można podawać zarówno z lekkimi dodatkami owocowymi, jak i w wersji bardziej deserowej, nadal zachowując kontrolę nad kalorycznością całego posiłku.

Tak przygotowane gofry dobrze wpisują się w dietę osób z insulinoopornością. Połączenie białka, niewielkiej ilości tłuszczu oraz węglowodanów o umiarkowanym indeksie glikemicznym sprawia, że posiłek nie powoduje gwałtownych skoków poziomu cukru we krwi. Białko i tłuszcz spowalniają wchłanianie węglowodanów, dzięki czemu energia uwalnia się stopniowo a uczucie sytości utrzymuje się dłużej. Dodatkowo mąka orkiszowa zawiera więcej błonnika i składników mineralnych niż tradycyjna mąka pszenna, co sprzyja stabilizacji gospodarki węglowodanowej.

Przepis może być również korzystny dla osób z hipercholesterolemią, ponieważ zawiera ograniczoną ilość tłuszczów nasyconych w porównaniu z klasycznymi recepturami opartymi na dużej ilości masła. Wykorzystanie jogurtu zamiast części tłuszczu oraz umiarkowana ilość oleju sprawiają, że profil tłuszczowy dania jest bardziej korzystny. Dodatkowo obecność białka i błonnika sprzyja utrzymaniu uczucia sytości, co pomaga unikać nadmiernego podjadania w ciągu dnia i wspiera kontrolę masy ciała a to z kolei jest jednym z kluczowych elementów profilaktyki zaburzeń lipidowych.

Fit lekkie gofry jogurtowe są dowodem na to, że zdrowa kuchnia wcale nie musi oznaczać rezygnacji z ulubionych smaków. Złocista, chrupiąca kratka, delikatny środek i subtelny aromat sprawiają, że trudno uwierzyć, iż jest to wersja o znacznie lżejszym składzie. To idealny przykład dania, które łączy przyjemność jedzenia z rozsądnym podejściem do diety i może stać się stałym elementem zdrowego, codziennego menu.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 203 kcal

W tym: Białka 7.60 g | Tłuszcze 7.00 g | Błonnik 1.10 g | Węglowodany 26.50 g (w tym cukry 3.20 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 2 jajka

– 60 g mąki orkiszowej jasnej

– 60 g mąki ryżowej

– 100 g jogurtu greckiego

– 50 ml mleka

– 1 łyżeczka oleju (ok. 5 g)

– 1 łyżeczka proszku do pieczenia

– 1 łyżeczka cukru pudru

– szczypta soli

– aromat waniliowy

Przygotowanie:

Białka oddzielić od żółtek. Do miski z białkami dodać szczyptę soli i cukier puder. Całość ubijać aż piana będzie gęsta, błyszcząca i będzie utrzymywać kształt po wyjęciu mieszadeł. Mimo że to przepis fit, ta mała ilość naprawdę robi różnicę: stabilizuje pianę (gofry lepiej rosną i mniej opadają) oraz pomaga w karmelizacji i wytworzeniu cienkiej, chrupiącej skórki. To dosłownie „kosmetyczny” dodatek kaloryczny, a efekt w strukturze i chrupkości jest nieporównywalny.

W drugiej, większej misce umieścić żółtka. Dodać jogurt grecki, mleko, obie mąki przesiane przez sitko, proszek do pieczenia, aromat waniliowy oraz olej i całość dokładnie wymieszać rózgą kuchenną lub mikserem na niskich obrotach do uzyskania jednolitej, kremowej masy. Powinno powstać gładkie, dość gęste ciasto bez grudek.

Do przygotowanego ciasta dodać około jedną trzecią ubitej piany z białek i dokładniej wymieszać, aby rozluźnić strukturę masy. Następnie dodać pozostałą pianę i delikatnie wmieszać ją szpatułką lub łyżką, wykonując powolne ruchy od dołu do góry. Nie mieszać zbyt długo, aby nie zniszczyć napowietrzonej struktury ciasta. Konsystencja powinna być wyraźnie gęstsza niż ciasto naleśnikowe – masa powinna powoli spływać z łyżki grubą wstęgą.

Gofrownicę dobrze rozgrzać. Powinna być naprawdę gorąca – dzięki temu gofry szybko się zetną i uzyskają chrupiącą, złocistą skorupkę. Na rozgrzaną płytę wyłożyć porcję ciasta i delikatnie rozprowadzić je tak, aby pokryło kratkę cienką, równą warstwą, ale nie wypływało poza brzegi formy.

Zamknąć gofrownicę i piec gofry przez około 4–6 minut w zależności od mocy urządzenia. Przez pierwsze 4 minuty nie otwierać pokrywy gofrownicy, aby ciasto mogło się ustabilizować i równomiernie wyrosnąć. Gofry powinny być wyraźnie złociste, dobrze wypieczone i chrupiące z zewnątrz.

Upieczone gofry wyjąć z gofrownicy i od razu przełożyć na metalową kratkę. Dzięki temu para wodna będzie mogła swobodnie odparować a gofry zachowają chrupiącą skórkę i nie zmiękną od spodu.

Podawać od razu po przygotowaniu lub przechowywać chwilę na kratce, aby zachowały swoją chrupkość.

Sprawdz też przepis na Złociste Gofry z Ricotty bez Cukru

Smacznego

(*SERIA FIT*)

Złociste gofry z Ricotty bez cukru to taki deser, który udowadnia, że „fit” wcale nie musi oznaczać kompromisu. Z zewnątrz złociste i przyjemnie chrupiące, w środku delikatne, lekko kremowe z subtelną sernikową nutą. To połączenie struktury i smaku sprawia, że trudno uwierzyć, iż w składzie nie ma cukru ani masła a mimo to każdy kęs daje satysfakcję jak klasyczne gofry z nadmorskiej budki.

Ricotta ma swoją historię sięgającą włoskiej tradycji serowarskiej. Jej nazwa oznacza „gotowana ponownie”, ponieważ powstaje z serwatki podgrzewanej po produkcji innych serów. To przykład kuchni oszczędnej i mądrej, w której nic się nie marnowało. Ten ser jest naturalnie lekki, ma delikatny smak i znacznie mniej tłuszczu niż mascarpone czy śmietankowe sery deserowe, dlatego świetnie sprawdza się w zdrowszych wypiekach. W gofrach działa jak naturalny „zmiękczacz” struktury, dając puszystość bez konieczności używania dużej ilości tłuszczu.

Fit charakter tego przepisu wynika z kilku elementów. Nie ma tu cukru a słodycz pochodzi z niskokalorycznych kropli słodzących. Ilość tłuszczu jest kontrolowana i pochodzi głównie z ricotty oraz niewielkiego dodatku oleju. Zastosowanie mąki orkiszowej zwiększa zawartość błonnika i mikroelementów w porównaniu z klasyczną pszenną białą mąką. Dodatek mąki ryżowej i skrobi ziemniaczanej pozwala uzyskać chrupiącą strukturę. Całość piecze się w mocno rozgrzanej gofrownicy, co eliminuje potrzebę dodatkowego tłuszczu i sprawia, że danie pozostaje lżejsze energetycznie.

Pod względem wartości odżywczych to propozycja o podwyższonej zawartości białka dzięki ricotcie i jajku. Białko sprzyja sytości, stabilizuje poziom glukozy we krwi i pomaga ograniczyć podjadanie. Tłuszcze obecne w ricotcie są umiarkowane a przy użyciu oleju rzepakowego dostarcza się korzystnych kwasów tłuszczowych jednonienasyconych i niewielkiej ilości omega 3. Węglowodany pochodzą głównie z mąki, ale brak dodatku cukru sprawia, że ładunek glikemiczny jest niższy niż w klasycznych gofrach.

Przy insulinooporności kluczowe jest unikanie dużych skoków glukozy. Ten przepis zawiera białko i tłuszcz, które spowalniają wchłanianie węglowodanów. Brak cukru i możliwość podania z jogurtem typu skyr oraz owocami o niskim indeksie glikemicznym dodatkowo stabilizuje odpowiedź glikemiczną. Porcja jest sycąca, więc łatwiej kontrolować apetyt i całodzienną podaż energii. To nie jest deser, który powoduje nagły wyrzut energii i szybki spadek, lecz raczej spokojne, stabilne uczucie sytości.

W kontekście hipercholesterolemii znaczenie ma ograniczenie tłuszczów nasyconych oraz kontrola kalorii. Ricotta zawiera ich mniej niż sery dojrzewające czy mascarpone a niewielka ilość dodanego oleju nie podnosi znacząco podaży nasyconych kwasów tłuszczowych. Możliwość podania gofrów z owocami, jogurtem naturalnym lub musem bez cukru sprzyja zwiększeniu podaży błonnika, który wspiera obniżanie poziomu cholesterolu LDL. Całość może być elementem zbilansowanej diety opartej na produktach mniej przetworzonych.

To danie jest fit nie dlatego, że udaje klasyczny deser, lecz dlatego, że świadomie zmienia proporcje. Więcej białka, mniej cukru, kontrolowany tłuszcz, składniki o wyższej wartości odżywczej. Smak pozostaje przyjemny i deserowy, struktura satysfakcjonująca a organizm nie dostaje gwałtownego obciążenia metabolicznego. Takie gofry pokazują, że zdrowe jedzenie może być jednocześnie komfortowe i eleganckie, bez poczucia wyrzeczenia.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 196 kcal

W tym: Białka 9.50 g | Tłuszcze 11.10 g | Błonnik 0.50 g | Węglowodany 14.80 g (w tym cukry 1.00 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 200 g ricotty

– 1 jajko

– 60 ml mleka 1½ % bez laktozy

– 45 g mąki orkiszowej

– 10 g mąki ryżowej

– 10 g mąki ziemniaczanej

– ¾ łyżeczki proszku do pieczenia

– 10 g oleju rzepakowego (1 łyżka)

– 8 kropli słodzących o smaku waniliowym

– 1 łyżka erytrytolu w pudrze

– szczypta soli

Dodatkowo do podania:

– erytrytol w pudrze do oprószenia

– frużelina bez cukru

– ulubione owoce

– skyr lub jogurt grecki

Przygotowanie:

Ricottę w razie potrzeby najpierw ocenić pod kątem wilgotności. Jeśli na dnie opakowania znajduje się wyraźna warstwa serwatki, należy ją odlać. Gdy ser jest bardzo miękki i wodnisty, najlepiej przełożyć go na sitko wyłożone gazą, czystą ściereczką lub ręcznikiem papierowym i pozostawić na około 20–30 minut, aby nadmiar płynu swobodnie odciekł. Można także delikatnie docisnąć powierzchnię łyżką, ale bez agresywnego wyciskania, aby nie pozbawić ricotty kremowej struktury. Odsączona ricotta powinna być zwarta, gładka i nie wydzielać płynu przy nacisku.

Do kielicha blendera przełożyć ricottę, wbić jajko, dodać mleko, olej oraz słodzik w kroplach. Na tym etapie można również wsypać jedną łyżkę erytrytolu, który podczas pieczenia pomoże uzyskać delikatnie bardziej suchą i przyjemnie przypieczoną powierzchnię. Całość miksować krótko, tylko do momentu uzyskania jednolitej, kremowej masy. Nie napowietrzać jej nadmiernie i nie przedłużać miksowania, aby nie rozrzedzić struktury.

W osobnej misce dokładnie połączyć mąkę orkiszową, mąkę ryżową, mąkę ziemniaczaną, proszek do pieczenia oraz szczyptę soli. Wymieszanie suchych składników osobno pozwala równomiernie rozprowadzić proszek do pieczenia i zapobiega powstawaniu grudek w cieście.

Suche składniki wsypać do masy z blendera i połączyć ręcznie przy użyciu trzepaczki lub szpatułki. Mieszać spokojnymi ruchami, jedynie do momentu połączenia składników. Nie używać ponownie blendera, ponieważ nadmierne mieszanie mogłoby rozwinąć gluten z mąki orkiszowej i nadać gofrom zbyt zwartą, gumowatą strukturę. Ciasto powinno być gęste, kremowe i utrzymywać ślad po mieszaniu, ale nadal dawać się swobodnie nakładać łyżką.

Po wymieszaniu odstawić masę na około 5 minut. Ten czas jest istotny, ponieważ mąka i skrobia wchłoną część wilgoci a struktura ustabilizuje się. Jeśli po tym czasie ciasto okaże się zbyt gęste i zbite, można dodać jedną lub dwie łyżki mleka, aby uzyskać bardziej plastyczną konsystencję. Jeśli natomiast będzie zbyt rzadkie i lejące, warto dosypać niewielką ilość mąki ryżowej, która szybko zagęści masę i poprawi przyszłą chrupkość.

Gofrownicę dokładnie rozgrzać przed nakładaniem ciasta. Powinna osiągnąć pełną temperaturę roboczą, ponieważ tylko wtedy gofry od razu zaczną się przypiekać i tworzyć charakterystyczną złocistą kratkę. Płytki delikatnie spryskać olejem, nawet jeśli są nieprzywierające, aby wzmocnić efekt chrupkości i ułatwić wyjmowanie.

Nakładać porcję ciasta tak, aby równomiernie wypełniła formę, lecz nie wypływała poza brzegi. 

Piec przez około 5–6 minut, w zależności od mocy urządzenia. W trakcie pieczenia nie otwierać gofrownicy zbyt wcześnie, ponieważ przerwanie procesu może spowodować rozrywanie struktury i utratę chrupkości. Gofry są gotowe, gdy mają wyraźnie złocisty kolor i lekko same odchodzą od płytek.

Po wyjęciu ułożyć je na kratce, aby swobodnie odparowały. To bardzo ważny etap, który decyduje o końcowej teksturze. Ułożenie gofrów jeden na drugim zatrzymałoby parę wodną i zmiękczyło powierzchnię. Pozostawienie przestrzeni wokół każdego egzemplarza pozwala zachować chrupiącą skorupkę i puszysty środek.

Upieczone i jeszcze lekko ciepłe gofry można oprószyć erytrytolem zmielonym na puder, który pięknie osiada w kratkach i podkreśla ich złocistą strukturę. Świetnym dodatkiem będzie również gotowa frużelina bez dodatku cukru, na przykład z Allnutrition, która daje intensywny owocowy smak bez nadmiaru kalorii i gwałtownego skoku glukozy. Całość można uzupełnić świeżymi owocami, takimi jak maliny, borówki czy truskawki, a dla większej sytości dodać łyżkę gęstego skyru lub jogurtu naturalnego, tworząc deser, który wygląda jak klasyczna słodka przyjemność a w rzeczywistości pozostaje rozsądną, zbilansowaną opcją.

Smacznego

(*SERIA
FIT*)

Wysokobiałkowe fit gofry twarogowo-marchewkowe to doskonały przykład na to,
że kuchnia dietetyczna nie musi być kompromisem między smakiem a rozsądkiem
żywieniowym. To gofry, które chrupią przy pierwszym kęsie a w środku pozostają
miękkie, wilgotne i delikatne, kojarząc się bardziej z domowym ciastem
marchewkowym niż z typowym fit wypiekiem. Ich sekret tkwi w prostych, ale
przemyślanych składnikach oraz odpowiedniej technologii przygotowania. Twaróg
chudy, zmiksowany na gładko z jajkami, tworzy bazę bogatą w białko, która
odpowiada za sytość i kremową strukturę wnętrza a drobno starta marchewka wnosi
naturalną słodycz, soczystość oraz piękny, ciepły kolor. To właśnie marchewka
od wieków była wykorzystywana w deserach, zwłaszcza w czasach, gdy cukier był
drogi i trudno dostępny a jej naturalna słodycz ratowała domowe wypieki, co
dziś wraca do łask w nowoczesnej kuchni fit.

Dodatek izolatu białkowego o nutach czekolady, nugatu i karmelu sprawia, że
gofry zyskują głęboki, deserowy smak bez konieczności sięgania po cukier a
jednocześnie znacząco podnoszą zawartość pełnowartościowego białka. Jasna mąka
orkiszowa odpowiada za chrupiącą skórkę i lekką strukturę a niewielka ilość
oleju w cieście poprawia smak i teksturę, nie zaburzając dietetycznego
charakteru dania. Całość dopełniają przyprawy korzenne, które naturalnie
podkreślają słodycz marchewki i nadają gofrom charakteru znanego z klasycznych,
domowych wypieków.

Z punktu widzenia żywienia fit jest to przepis wyjątkowo dobrze
zbilansowany. Gofry są wysokobiałkowe, sycące i stabilizujące poziom energii a
jednocześnie nie powodują gwałtownych skoków glukozy we krwi. Brak dodatku
cukru, wykorzystanie słodzików bezkalorycznych oraz obecność błonnika
pochodzącego z marchewki i mąki orkiszowej sprawiają, że danie to doskonale
wpisuje się w potrzeby osób z insulinoopornością. Wysoka zawartość białka i
umiarkowana ilość węglowodanów pomagają utrzymać uczucie sytości na długo, co
jest kluczowe w regulacji gospodarki insulinowej i zapobieganiu podjadaniu.

Równie istotne są właściwości korzystne dla osób z hipercholesterolemią.
Niska zawartość tłuszczów nasyconych, brak masła oraz wykorzystanie twarogu
chudego sprawiają, że gofry nie obciążają profilu lipidowego. Marchewka
dostarcza beta-karotenu i przeciwutleniaczy wspierających zdrowie naczyń
krwionośnych a błonnik pokarmowy pomaga w regulacji poziomu cholesterolu LDL.

Fit gofry twarogowo-marchewkowe świetnie sprawdzają się zarówno jako sycące
śniadanie, pożywna kolacja, jak i zdrowy deser bez wyrzutów sumienia. To
przepis, który łączy nowoczesne podejście do żywienia z tradycyjnymi smakami,
pokazując, że kuchnia fit może być nie tylko funkcjonalna, ale też naprawdę
pyszna, domowa i satysfakcjonująca. Jeśli szukasz dania, które dba o zdrowie,
wspiera dietę przy IO i podwyższonym cholesterolu a jednocześnie daje czystą
przyjemność jedzenia, te gofry spełniają wszystkie te warunki bez żadnych
kompromisów.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 142 kcal

W tym: Białka 14.20 g | Tłuszcze 4.70 g |

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych
składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 250 g chudego twarogu

– 2 jajka (rozmiar M)

– ok 100 g drobno startej marchewki

– 40 g mąki jasnej orkiszowej typ 630

– 15 g izolatu białkowego o smaku
czekolada–nugat–karmel

– ½ łyżeczki proszku do pieczenia

– cynamon do smaku

– szczypta soli

– kilka kropli słodzących o smaku orzecha laskowego

– 2 łyżki wody gazowanej – tylko jeśli masa wyjdzie za
gęsta

Przygotowanie:

Twaróg oraz jajka umieścić w misce i
zmiksować blenderem ręcznym typu żyrafa na idealnie gładką, jednolitą masę o
kremowej konsystencji. Ten etap jest kluczowy dla końcowej struktury gofrów,
ponieważ wszelkie grudki twarogu sprawiają, że po upieczeniu stają się one
twarde i zbite. Masa powinna być całkowicie gładka, bez wyczuwalnych drobinek,
przypominająca gęsty krem.

Marchewkę należy obrać i zetrzeć na
drobnych oczkach tarki. Jeśli warzywo jest bardzo soczyste i puszcza dużo soku,
warto je delikatnie odcisnąć w dłoniach. Marchewka powinna pozostać wilgotna,
ale nie mokra, aby nie rozrzedziła masy i nie wpłynęła negatywnie na chrupkość
gotowych gofrów.

Do przygotowanej masy twarogowej dodać startą
marchewkę, wymieszać.

Następnie dodać mąkę orkiszową, proszek do
pieczenia, cynamon, izolat białkowy oraz sól. Całość ponownie dokładnie wymieszać
łyżką lub szpatułką tylko do połączenia składników. Nie należy mieszać zbyt
długo, aby masa nie straciła swojej lekkości i aby gofry po upieczeniu
pozostały miękkie w środku.

Ciasto warto dosłodzić aromatycznymi kropelkami słodzącymi o smaku orzechów laskowych, które nie zawierają cukru ani tłuszczu, a jednocześnie pięknie podkreślają deserowy charakter gofrów.

Konsystencja masy powinna być gęsta, ale
lejąca, zbliżona do bardzo gęstego ciasta naleśnikowego. Jeśli masa jest zbyt
zbita lub trudna do rozprowadzenia, można dodać jedną lub dwie łyżki wody
gazowanej, delikatnie mieszając do uzyskania odpowiedniej struktury.

Gofrownicę bardzo dobrze rozgrzać przed
pieczeniem, ponieważ odpowiednia temperatura ma kluczowe znaczenie dla
uzyskania chrupiącej skórki. Płyty gofrownicy wystarczy lekko spryskać olejem,
bez nakładania grubej warstwy tłuszczu. Na rozgrzane płyty nakładać porcje
ciasta, zamknąć gofrownicę i piec do momentu wyraźnego zarumienienia (przez ok
6 min).

Nie należy otwierać urządzenia zbyt wcześnie, ponieważ gofry potrzebują
czasu, aby wytworzyć stabilną, chrupiącą strukturę.

Po upieczeniu gofry najlepiej przełożyć na
kratkę a nie na talerz. Dzięki temu para wodna swobodnie odparuje a spód
pozostanie chrupiący. Podane w ten sposób gofry zachowują idealną teksturę,
łącząc chrupiącą skórkę z miękkim i wilgotnym wnętrzem.

Smacznego.

(*SERIA FIT*)

Mało kto potrafi oprzeć się zapachowi świeżo upieczonych gofrów –
złocistych, chrupiących i delikatnych w środku. To deser, który od lat budzi
wspomnienia beztroskich wakacji nad morzem, kawiarnianych ogródków i
dziecięcych zachwytów nad puszystą chmurką bitej śmietany. Choć tradycyjnie
gofry powstawały z mąki pszennej, dużej ilości masła i cukru, dziś można
przygotować ich nowoczesną, zdrowszą i lżejszą wersję, zachowując wszystko, co
w nich najlepsze – smak, zapach i przyjemność.

Inspiracja na te fit gofry bananowe sięga dawnych belgijskich receptur,
gdzie sekret idealnej struktury tkwił w proporcjach i odpowiednim czasie
pieczenia. Jednak zamiast ciężkiego, maślanego ciasta, tutaj główną rolę grają
banany i mąka owsiana – składniki, które nadają naturalną słodycz i wartości
odżywcze. W efekcie powstaje nowoczesna interpretacja klasycznego wypieku –
równie pyszna, ale zdecydowanie bardziej przyjazna dla zdrowia.

Mąka owsiana to źródło błonnika pokarmowego, witamin z grupy B, żelaza i
magnezu. W przeciwieństwie do białej mąki pszennej, nie powoduje gwałtownych
skoków cukru we krwi, zapewnia długotrwałe uczucie sytości i wspiera prawidłową
pracę układu trawiennego. Dodatek mąki ziemniaczanej to mały, ale istotny trik
– to właśnie ona odpowiada za delikatną chrupkość z zewnątrz i miękką strukturę
wewnątrz, bez potrzeby używania dużej ilości tłuszczu.

Słodycz w tych gofrach pochodzi wyłącznie z bananów, które są naturalnym
źródłem energii, potasu i tryptofanu – aminokwasu wspierającego dobre
samopoczucie. Zamiast masła użyto oleju rzepakowego, jednego z najzdrowszych
tłuszczów roślinnych, bogatego w kwasy omega-3 i omega-6. Całość połączona
mlekiem 1,5% tworzy idealnie zbalansowaną bazę: lekką, puszystą i sycącą
zarazem.

Gofry wychodzą złociste, delikatne a zarazem przyjemnie chrupiące. Nie
trzeba ich przesładzać – wystarczy podać je z ulubionymi owocami, łyżką jogurtu
naturalnego, odrobiną miodu lub masła orzechowego. Smakują doskonale na ciepło,
ale po wystudzeniu można je również spakować do lunchboxa – to szybka, zdrowa
przekąska do pracy, szkoły czy na piknik.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 189 kcal

W tym: Białka 5.10 g | Tłuszcze 6.40 g | Błonnik 2.10 g | Węglowodany 27.60 g (w tym cukry 6.40
g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych
składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 180 g dojrzałego banana

– 190 g mąki owsianej

– 40 g mąki ziemniaczanej

– 330 g mleka krowiego 1,5 %

– 24 g oleju rzepakowego

– 8 g proszku do pieczenia

– 1 łyżeczka ekstraktu waniliowego

Przygotowanie:

W dużej misce połączyć mąkę owsianą, mąkę
ziemniaczaną oraz proszek do pieczenia, dokładnie mieszając całość trzepaczką
lub łyżką, aby składniki równomiernie się rozprowadziły i nie tworzyły grudek.
Dzięki temu proszek do pieczenia zostanie równomiernie rozproszony, co zapewni
gofrom lekkość i równomierne wyrastanie podczas pieczenia.

W osobnym naczyniu lub kielichu blendera
umieścić banana, wlać mleko 1,5%, olej rzepakowy oraz ekstrakt waniliowy.
Składniki zmiksować na gładką, jednolitą masę o kremowej konsystencji. Banany
powinny całkowicie się rozpaść, tworząc naturalnie słodką bazę dla ciasta, bez
wyczuwalnych kawałków owoców.

Powstałą masę bananowo-mleczną przelać do
miski z suchymi składnikami i całość starannie wymieszać łyżką lub szpatułką,
aż do uzyskania gładkiego ciasta bez grudek. Konsystencja powinna przypominać
gęste ciasto naleśnikowe – powoli spływające z łyżki, lecz nie rzadkie. W razie
potrzeby można skorygować jej gęstość: gdy ciasto wydaje się zbyt zwarte,
należy dodać 1–2 łyżki mleka; gdy jest zbyt płynne – dosypać łyżkę mąki
owsianej.

Po wymieszaniu ciasto odstawić na 15–20
minut w temperaturze pokojowej, aby mąka owsiana miała czas wchłonąć wilgoć. W
tym czasie masa nieco zgęstnieje a powstały gluten oraz błonnik z owsa nadadzą
jej odpowiednią elastyczność. Ten etap jest kluczowy dla uzyskania właściwej
struktury gotowych gofrów – dzięki niemu będą one bardziej puszyste w środku,
ale z zewnątrz zachowają przyjemną chrupkość.

W międzyczasie dokładnie rozgrzać gofrownicę.
Płyty natłuścić minimalną ilością oleju, najlepiej przy pomocy pędzelka lub
ręcznika papierowego – cienka warstwa tłuszczu ułatwi odklejanie się gofrów i
zapewni równomierne zrumienienie.

Na dobrze rozgrzaną płytę wylać porcję
ciasta o wadze około 80–100 g na jeden gofr, równomiernie rozprowadzając masę
po powierzchni. Urządzenie zamknąć i piec przez 5 minut, aż gofry staną się
złociste, sprężyste i delikatnie chrupiące. W czasie pieczenia nie należy
otwierać pokrywy zbyt wcześnie, aby nie przerwać procesu wyrastania.

Po upieczeniu gofry ostrożnie wyjąć przy
pomocy silikonowej lub drewnianej łopatki i przełożyć na kratkę do studzenia,
aby para mogła swobodnie odparować. Dzięki temu gofry zachowają chrupkość z
zewnątrz a ich wnętrze pozostanie miękkie i lekkie.

Najlepiej smakują podane od razu – na
ciepło, z ulubionymi dodatkami: owocami, jogurtem naturalnym, masłem orzechowym
fit frużeliną lub po prostu oprószone odrobiną kakao. Po wystudzeniu można je
również przechowywać w pojemniku i delikatnie podgrzać w tosterze lub AirFryerze
– odzyskają wtedy świeżość i chrupkość.

Smacznego.

Wyobraź sobie zapach karmelizowanego cukru i masła unoszący się w kuchni.
Na rozgrzanej waflownicy złocą się cienkie krążki ciasta, które jeszcze przed
chwilą były delikatne i miękkie, a za moment zmienią się w chrupiące wafle.
Trzeba działać szybko – zanim ostygną i stwardnieją, nadaje im się kształt
rożków, miseczek lub eleganckich rurek. To mały cukierniczy rytuał, który
zamienia prosty deser w coś wyjątkowego.

Trudno dziś wyobrazić sobie lody bez chrupiącego rożka, choć przez długi
czas podawano je wyłącznie w szklanych pucharkach. Historia rożków sięga
początku XX wieku. Według jednej z najbarwniejszych opowieści, podczas Wystawy
Światowej w St. Louis w 1904 roku pewnemu lodziarzowi zabrakło miseczek. Obok
jego stoiska działał sprzedawca chrupiących wafli, który – aby pomóc koledze –
zwinął jeden w kształt stożka. Ten prosty pomysł stał się rewolucją w świecie
deserów i dziś jest symbolem lata i dzieciństwa.

Domowe rożki i miseczki to coś więcej niż dodatek do lodów – to możliwość
tworzenia deserów z charakterem. Można je zamoczyć w roztopionej czekoladzie,
posypać orzechami lub wypełnić świeżymi owocami. A jeśli szuka się czegoś
wyjątkowego, warto sięgnąć po waflowe rurki. To idealna baza do nadziewania
kremami, aksamitnym budyniem, owocowym musem czy klasyczną bitą śmietaną.
Wypełnione pysznym nadzieniem stają się efektownym, chrupiącym deserem, który
wygląda jak z najlepszej kawiarni.

Formowanie jeszcze ciepłych, miękkich wafli daje frajdę i odrobinę wyzwania
– to chwila, gdy kuchnia pachnie słodyczą, a w dłoniach rodzi się coś, co
wygląda jak z najlepszej lodziarni. Ten prosty przepis sprawia, że każdy deser
nabiera wyjątkowego charakteru. Wystarczy kilka składników i odrobina
cierpliwości, by na stole pojawiły się złociste rożki, kruche rurki i
eleganckie miseczki – gotowe na lody, kremy czy puszystą bitą śmietanę. Ten
smak przenosi w beztroskie czasy i sprawia, że każdy kęs to małe święto.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 322 kcal

W tym: Białka 6.20 g | Tłuszcze 7.90 g | Węglowodany 54.10
g (w tym cukry 32.90 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych
składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 2 białka z dużych jaj (ok 60 g)

– 85 g cukru pudru (białego lub z cukru trzcinowego)

– ½ łyżeczki ekstraktu waniliowego

– szczypta soli

– 90 g mąki tortowej

– 30 g masła (roztopionego i ostudzonego)

Przygotowanie:

Waflownicę rozgrać do poziomu maksymalnego.
Obie płyty waflownicy delikatnie posmarować olejem, aby zapobiec przywieraniu
ciasta.

W misce umieścić białka jaj, cukier, szczyptę
soli i ekstrakt waniliowy a następnie ubić mikserem na lekko puszystą masę.
Następnie dodać mąkę oraz roztopione i ostudzone masło. Ubić aż masa stanie się
gładka i jednolita o dość gęstej konsystencji.

Na środek rozgrzanej waflownicy nałożyć porcję
ciasta (ok 1 łyżka). Zamknąć pokrywę, zablokować zatrzask i wypiekać okrągłe
wafle przez ok 1 do 1½ minuty w zależności od urządzenia i preferowanego
stopnia wypieczenia. W razie potrzeby czas pieczenia można wydłużyć lub
skrócić, aby uzyskać złocisty odcień i chrupiącą strukturę.

Po upieczeniu wafelek ostrożnie wyjąć z waflownicy
przy użyciu drewnianego widelca lub silikonowej szpatułki i natychmiast
przełożyć na czystą ściereczkę kuchenną lub drewniana deskę. Ten moment jest
kluczowy, ponieważ wafelek twardnieje bardzo szybko – należy uformować go
jeszcze w stanie gorącym. Warto użyć do tego termoodpornych rękawiczek
kuchennych.

Formowanie rożków:

Ściereczką należy delikatnie podnieść
gorący wafelek i nawinąć go na stożkową formę (metalową, plastikową lub
drewnianą), zaczynając od jednego brzegu i zwężając kształt ku końcówce. Koniec
rożka należy lekko docisnąć, aby go uszczelnić. Rożek trzeba przytrzymać przez
około 10–15 sekund, aż utrzyma nadany kształt. Dla wzmocnienia dna i
zapobiegania przeciekaniu roztopionej czekolady lub lodów, do środka można
włożyć kilka kawałków czekolady i docisnąć je małym tłoczkiem, aby stworzyć
solidne zamknięcie.

Formowanie rurek:

Gorący wafelek należy owinąć wokół specjalnej
metalowej, plastikowej lub drewnianej rurki cukierniczej, zwijając go w ciasny
rulon. Brzegi powinny się nachodzić. Tak przygotowaną rurkę trzeba przytrzymać przez
kilka sekund, aby utrwalić kształt. Po ostudzeniu formę należy delikatnie wypchnąć
z wnętrza waflowej rurki.

Formowanie miseczek:

Upieczony, gorący wafelek trzeba ułożyć na
odwróconej miseczce lub kubku, nadając mu kształt poprzez delikatne dociskanie
brzegów. Można także wykorzystać drugą miseczkę, aby uformować równą i głęboką
strukturę. Po ostygnięciu wafelek stwardnieje, tworząc chrupiącą, dekoracyjną
miseczkę idealną do lodów, owoców czy deserów.

Gotowe rożki, rurki i miseczki należy
całkowicie wystudzić na kratce, a następnie przechowywać w szczelnym pojemniku,
aby zachowały chrupkość.

Smacznego.

Francuskie tosty, znane również jako tosty paryskie lub pain perdu, to
jedno z najbardziej klasycznych dań kuchni śniadaniowej, które pomimo swojej
prostoty, ma bogatą historię i niezmiennie cieszy się popularnością na całym
świecie. Choć nazwane „francuskimi”, ich historia sięga znacznie
dalej niż Paryż, a nawet Francja. Tosty te mają swoje korzenie w starożytnym
Rzymie, gdzie przygotowywano je pod nazwą „pan dulcis”, czyli słodki
chleb. Rzymianie maczali chleb w mleku i jajkach, a potem smażyli go na oliwie
– podstawy współczesnych francuskich tostów.

Pain perdu, czyli dosłownie „stracony chleb”, to tradycyjna
francuska potrawa, która powstała z potrzeby ratowania czerstwego chleba. W
średniowieczu, kiedy chleb był drogi, ludzie starali się wykorzystać każdy
kawałek, by nie marnować jedzenia. Czerstwy chleb, który zyskiwał nieprzyjemną
teksturę, zanurzano w jajku i mleku, a następnie smażono, co przywracało mu
świeżość i smak. Tak powstał pomysł francuskich tostów – pysznego, słodkiego
śniadania, które wciąż łączy w sobie prostotę i smak, a jego historia daje nam
wgląd w dawną troskę o marnowanie żywności.

Dzisiaj francuskie tosty są często przygotowywane z chleba, który nie jest
już czerstwy, lecz świeży, a do przygotowania mieszanki jajecznej dodaje się
cukier, wanilię i inne przyprawy. W wersji wytrawnej można dodać sól, zioła, a
nawet ser, tworząc wersję bardziej przypominającą omlet. Choć potrawa ta wciąż
jest popularna we Francji, w wielu krajach zyskała własne wariacje – w Stanach
Zjednoczonych znane są jako French toast, a w Anglii można je spotkać pod nazwą
eggy bread.

Współczesne wersje francuskich tostów różnią się od tradycyjnej receptury,
ale nadal zachowują swoją prostą i pyszną naturę. Można je podawać z różnymi
dodatkami: owocami, syropem klonowym, czekoladą czy bitą śmietaną, co czyni je
doskonałym wyborem na leniwe śniadanie, brunch lub nawet deser. Choć to danie
ma swoje korzenie w ratowaniu chleba, dziś jest symbolem wygody, przyjemności
i… troski o to, by smakować życie.

Kaloryczność
potrawy w 100 g: 207 kcal

W
tym: Białka 5.78 g | Tłuszcze 9.04 g | Węglowodany 25.09 g (w tym cukry 9.45 g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– min 4 kromki chałki (najlepiej lekko czerstwej)

– 2 jajka

– 100 ml mleka

– 1 łyżeczka cukru z wanilią

– szczypta soli

– klarowane masło do smażenia

Dodatkowo:

– owoce do dekoracji świeże lub mrożone

– syrop klonowy lub miód

– ulubiona konfitura

– cukier puder (opcjonalnie)

– bita śmietana (opcjonalnie)

Przygotowanie:

W głębokim talerzu lub misce roztrzepać jajka z
mlekiem, cukrem z wanilią i szczyptą soli. Opcjonalnie wszystko można zmiksować
w mikserze i przelać do głębokiego talerza.

Kromki chałki zanurzać w mieszance jajecznej,
pozwalając im dobrze nasiąknąć ale nie rozmiękczyć ich całkowicie. Jeśli
chałka jest bardzo świeża, warto ją lekko podsuszyć w piekarniku przez kilka
minut, aby lepiej wchłaniała mieszankę jajeczną.

Na patelni rozgrzać klarowane masło na średnim ogniu.

Kromki chałki smażyć z obu stron na złocisty kolor
(około 2 minuty z każdej strony).

Gotowe tosty odsączyć na papierowym ręczniku.

Podawać od razu, posypane cukrem pudrem, polane
syropem klonowym lub miodem i udekorowane świeżymi owocami lub ulubioną
konfiturą.

Smacznego!

Belgijskie gofry to chrupiąca historia pełna słodyczy .

Gofry to jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli belgijskiej kuchni, a
ich historia sięga średniowiecza. Początkowo były to proste placki wypiekane na
żelaznych płytach nad ogniem. Jednak prawdziwa rewolucja w świecie gofrów miała
miejsce w XVI wieku, kiedy belgijscy piekarze zaczęli eksperymentować z ciastem
drożdżowym i dodawaniem masła oraz cukru.

W Belgii rozróżnia się dwa główne typy gofrów: Gofry brukselskie – lekkie,
chrupiące i prostokątne, często podawane z cukrem pudrem, bitą śmietaną lub
owocami oraz Gofry liège – bardziej karmelizowane, cięższe, z dodatkiem
charakterystycznego cukru perłowego, który podczas pieczenia tworzy chrupiące,
słodkie kryształki.

Choć gofry były znane w Belgii od wieków, świat zakochał się w nich dopiero
podczas Wystawy Światowej Expo 1958 w Brukseli. To właśnie tam po raz pierwszy
zaprezentowano je na międzynarodową skalę. Jednak prawdziwy wybuch popularności
nastąpił w 1964 roku, kiedy belgijskie gofry pojawiły się na Światowych Targach
w Nowym Jorku. Sprzedawane jako „Belgian Waffles” z bitą śmietaną i świeżymi
truskawkami, natychmiast podbiły serca Amerykanów.

Co sprawia, że belgijskie gofry są tak wyjątkowe? To idealna równowaga
między chrupiącą skórką a puszystym wnętrzem. Drożdżowe ciasto, odpowiednio
napowietrzone i delikatnie wypieczone, tworzy perfekcyjną strukturę. Każdy kęs
to połączenie słodyczy, lekkości i maślanego aromatu.

Dziś belgijskie gofry można znaleźć na ulicznych straganach w Brukseli,
Liège czy Gandawie, ale też w najlepszych restauracjach świata. Podawane są na
słodko z bitą śmietaną i owocami lub na słono – z serem, szynką czy jajkiem
sadzonym.

Każdy, kto choć raz spróbuje belgijskich gofrów, zrozumie, dlaczego stały
się one kulinarną ikoną Belgii. Smakują jak słodka pocztówka z podróży do serca
Europy! Spróbuj koniecznie.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 222 kcal

W tym: Białka 5.20 g | Tłuszcze 11.37 g | Węglowodany 24.98 g (w tym cukry 4.85 g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 250 g mąki pszennej

– 2 jajka (żółtka i białka osobno)

– 200 ml mleka

– 150 ml wody gazowanej.

– 125 g roztopionego masła

– 20 g świeżych drożdży

– 2 łyżki cukru

– 1 łyżeczka cukru z wanilią

– szczypta soli

Dodatkowo:

– cukier puder do posypania

– bita śmietana, owoce, czekolada lub syrop klonowy do
podania

Przygotowanie:

Świeże drożdże rozpuścić w letnim mleku z dodatkiem
cukru. Pozostawić na 10 minut, aż drożdże podejmą pracę.

Mąkę przesiać do dużej miski. Dodać sól i cukier z wanilią.

Wlać aktywowane drożdże dodać żółtka jajek i roztopione oraz  przestudzone masło.

Całość dokładnie wymieszać, aż składniki się połączą.
Następnie dodać wodę gazowaną i ponownie całość delikatnie wymieszać, aby nie
utracić bąbelków powietrza.

Białka ubić na sztywną pianę ze szczyptą soli.

Ubitą pianę z białek także delikatnie wmieszać do
ciasta, starając się nie zniszczyć jego struktury.

Przykryć miskę ściereczką i odstawić ciasto na około
30-45 minut w ciepłe miejsce, aż podwoi objętość.

Gofrownicę rozgrzać i lekko posmarować masłem lub
olejem.

Na rozgrzane płytki nakładać porcje ciasta i piec
gofry przez około 3-5 minut, aż będą złociste i chrupiące.

Gotowe gofry posypać cukrem pudrem i podawać z
ulubionymi dodatkami: owocami, bitą śmietaną czy czekoladą.

Smacznego!

Rurki z kremem
to prawdziwa klasyka wśród deserów, która łączy w sobie chrupkość delikatnego
ciasta i aksamitność słodkiego nadzienia. To małe dzieła sztuki cukierniczej,
które zachwycają swoim wyglądem i kuszą bogatym smakiem.

Ciasto na
rurki, pieczone jest w specjalnej waflownicy. Jest ono cienkie oraz bardzo
kruche i zwija się je w kształt rurki zaraz po wyjęciu z waflownicy. Rurki są
lekkie i delikatne, przy każdym kęsie przyjemnie pękają, odsłaniając wnętrze
wypełnione kremem.

Nadzienie do
rurek to zazwyczaj puszysty krem z bitej śmietany i Mascarpone lub budyniu,
często wzbogacony wanilią, cytryną, a nawet kawałkami czekolady. Krem jest
gładki, lekko słodki z subtelnym aromatem, który idealnie kontrastuje z
chrupiącym ciastem.

Często końce
rurek zanurza się w roztopionej czekoladzie lub posypuje cukrem pudrem, dodając
deserowi dodatkowej słodyczy i elegancji. Można je także ozdobić orzechami,
wiórkami kokosowymi, czy kawałkami owoców, co nadaje im wyjątkowy, wyrafinowany
wygląd.

Rurki z kremem
to deser, który pasuje na każdą okazję – od uroczystych przyjęć po popołudniowe
spotkania przy kawie. Ich przygotowanie może być małym, kreatywnym rytuałem, a
efekt – smakowitym przysmakiem, który zachwyci zarówno dzieci, jak i dorosłych.

Połączenie
delikatnej, lekko karmelizowanej rurki z kremowym, chłodnym nadzieniem tworzy
harmonię smaków i tekstur, która rozpływa się w ustach, pozostawiając uczucie
słodkiej satysfakcji. To deser, który z każdym kęsem przypomina o prostych, ale
niezwykle satysfakcjonujących przyjemnościach.

Rurki z kremem
to deser, który ma swoje korzenie w europejskich tradycjach cukierniczych. Choć
trudno ustalić dokładne pochodzenie tego przysmaku, jego historia jest związana
z rozwojem cukiernictwa w Europie, zwłaszcza we Włoszech, Francji i Polsce.

Rurki z kremem,
podobnie jak wiele innych słodkości, powstały w wyniku eksperymentów
cukierników, którzy chcieli połączyć kruche, delikatne ciasto z aksamitnym
nadzieniem. Pierwsze wersje takich rurek mogły być inspirowane włoskimi
Cannoli, które również składają się z chrupiącej skorupki wypełnionej słodkim
kremem. Cannoli pochodzą z Sycylii, gdzie były popularne już od czasów
średniowiecza.

W XVIII i XIX
wieku cukiernictwo we Francji przeżywało swój rozkwit. To w tym czasie powstało
wiele klasycznych deserów, które łączyły różne tekstury i smaki. W Paryżu i
innych miastach Francji powstawały pierwsze cukiernie, które serwowały
wyrafinowane słodkości. Choć rurki z kremem w dzisiejszej formie niekoniecznie
pochodzą z Francji, to z pewnością tamtejsza tradycja cukiernicza miała wpływ
na ich rozwój.

W Polsce rurki
z kremem stały się popularne w XX wieku, zwłaszcza w okresie międzywojennym,
kiedy to rozwijała się tradycja domowych wypieków. W wielu polskich domach
waflownice były nieodłącznym elementem kuchennego wyposażenia, a rurki
wypełnione bitą śmietaną czy kremem budyniowym stały się klasycznym deserem
podawanym na różne okazje. Rurki te szybko zyskały status przysmaku, który
kojarzy się z domowym ciepłem i rodzinnymi spotkaniami.

Dziś rurki z
kremem cieszą się popularnością na całym świecie, a ich receptury są
dostosowywane do lokalnych smaków i tradycji. Można je znaleźć w cukierniach,
ale także przygotować samodzielnie w domu. W zależności od regionu, mogą być
wypełnione różnymi rodzajami kremów.

Rurki z kremem
to deser o długiej i smakowitej historii, który łączy w sobie tradycję
europejskiego cukiernictwa z prostotą i elegancją. To słodka podróż w czasie,
która wciąż cieszy podniebienia i serca na całym świecie. To nie tylko
smakołyk, ale także małe kulinarne arcydzieło, które zachwyca swoim wyglądem i
smakiem. Zrób koniecznie.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 381 kcal

W tym: Białka 4.43 g | Tłuszcze 29.29 g | Węglowodany 24.78
g (w tym cukry 17.27 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych
składników podanych w przepisie.

Składniki
na rurki:

– 2
białka z dużych jajek

–
60 ml śmietanki kremówki 30% lub 36%

–
120 g drobnego cukru do wypieków

– szczypta
soli

–
100 g mąki pszennej

– 70
g roztopionego masła

– 1
łyżeczka aromatu waniliowego lub ½ łyżeczki aromatu migdałowego wg własnych
preferencji

Składniki
na krem:

–
250 g zimnego serka Mascarpone

– 250
ml bardzo zimnej śmietanki 36%

– 1
opakowania mixu do bitej śmietany

– 3
łyżki cukru pudru

– 1
łyżeczka cukru z prawdziwą wanilią

Przygotowanie rurek:

W
misie miksera umieścić białka z cukrem, śmietanką i aromatem. Krótko zmiksować
na jednolitą masę. Powoli wlewać roztopione i przestudzone masło, wymieszać. Na
koniec dodać mąkę ze szczyptą soli i całość ponownie zmiksować, aby uzyskać
gładką masę bez grudek. Ciasto powinno mieć konsystencję gęstego budyniu. 

Rozgrzać
waflownicę do średniej temperatury. Jeśli masz możliwość regulacji temperatury,
ustaw ją na średni poziom.

Jeśli
waflownica nie ma nieprzywierającej powłoki, można delikatnie natłuścić płytki
odrobiną masła lub oleju.

Nakładać
pełną łyżkę ciasta na środek waflownicy i ją zamknąć następnie piec wafle przez
o 1½ do 2 minuty. Pamiętaj: zbyt blade wafle nie będą trzymały kształtu, zbyt
ciemne będą się łatwo kruszyły.

Szybko
zdejmować gorący wafel i natychmiast, gdy jest jeszcze gorący i elastyczny, zwinąć
go w rulon za pomocą patyczka lub trzonka drewnianej łyżki. Należy pracować
szybko, ponieważ wafel szybko staje się kruchy. 

Odkładać
na kratkę do całkowitego ostygnięcia i stwardnienia.

Z ciasta można przygotować także rożki do lodów.

Rurki
najlepiej przechowywać w szczelnym pojemniku, aby zachowały chrupkość.

Przygotowanie
kremu:

Do
misy miksera wlać mocno schłodzoną śmietankę, dodać serek Mascarpone i wsypać
oba rodzaje cukru oraz mix do bitej śmietany i zacząć ją ubijać. Ubijać do
uzyskania gęstej kremowej konsystencji, ale obserwować masę, aby jej nie
przebić. Krem można przechowywać w lodówce w szczelnie zamkniętym pojemniku
przez 3 dni.

Przed
ponownym użyciem kremu warto go delikatnie przemieszać, aby przywrócić jego
gładką konsystencję. Jeśli zauważysz jakiekolwiek zmiany w zapachu, smaku lub
konsystencji, najlepiej krem wyrzucić, aby uniknąć ryzyka spożycia zepsutego
produktu.

Nadziewanie
rurek:

Rurki
należy wypełniać kremem przed samym podaniem.

Gotowy
krem przełożyć do rękawa cukierniczego z ozdobną tylką i napełniać rurki kremem
z obu stron.

Od
razu podawać.

Smacznego

Odkryj tajemnicę
najpyszniejszych gofrów proteinowych – lekkich, puszystych i idealnie
chrupiących. Ten prosty przepis wymaga jedynie pięciu składników, a efekt?
Absolutnie zachwycający! Ich chrupiąca skórka skrywa mięciutkie, puszyste
wnętrze, które rozpływa się w ustach, dostarczając nie tylko rozkoszy smaku,
ale także korzyści dla zdrowia.

Nie musisz martwić się
o problemy podczas pieczenia – te gofry są łatwe w wykonaniu, a ich
przygotowanie zajmuje zaledwie 10 minut. W przeciwieństwie do tradycyjnych
wersji, te gofry dostarczają obfitą dawkę białka, co zwiększa uczucie sytości i
ułatwia kontrolę ilości spożywanego pokarmu. To kluczowy element każdej zdrowej
diety, który pomaga utrzymać deficyt kaloryczny i osiągnąć swoje cele odżywcze.

Zapomnij o nudnych i
niskobiałkowych gofrach – te proteinowe cudeńka z pewnością zdobędą Twoje serce
i podniebienie. Spróbuj ich już dziś i ciesz się smakiem, który nie tylko
rozpieści Twoje kubki smakowe, ale także wspomoże Twoje zdrowie i kondycję.

Kaloryczność potrawy w
100 g: 201 kcal

W tym: Białka 17.32 g
| Tłuszcze 5.95 g | Węglowodany 16.67 g (w tym cukry 2.13 g)

Kaloryczność potrawy w
jednej sztuce (ok 48 g): 100 kcal

W tym: Białka 8.66 g |
Tłuszcze 2.97 g | Węglowodany 8.33 g (w tym cukry 1.06 g)

Kalorie policzone na
podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 220
g płatków owsianych górskich

– 250
g twarogu chudego lub półtłustego

–  4 jajka

– 60
g ulubionej odżywki białkowej (naturalnej lub smakowej – u mnie była
czekoladowa)

Przygotowanie:

Gofrownicę rozgrzać zgodnie z instrukcją.

Wszystkie składniki umieścić w kielichu
blendera i zmiksować na gładka i jednolitą masę.

Płytki gofrownicy delikatnie natłuścić i
przy pomocy dużej łyżki lub małej chochelki rozlewać porcję ciasta najlepiej na
środku każdej płytki tak aby ciasto delikatnie się rozlało między kratkami i
lekko je przykryło. Piec gofry przez ok 3-5 min w zależności od mocy posiadanej
gofrownicy lub do czasu aż gofry się zarumienią. Gofry należy piec na
maksymalnie rozgrzanej gofrownicy.

Podawać gofry od razu po usmażeniu z
ulubionymi słodkimi lub wytrawnymi dodatkami.

Smacznego

Chrupiące rurki Cannoli to
niekwestionowany symbol sycylijskiej słodyczy, stanowiący kulminację
doskonałego połączenia smaków i historii kulinarnych dwóch odległych światów.
Te wykwintne wypieki, wykonane z delikatnego ciasta faworkowego, skrywają w
sobie tajemnicę niezwykłej fuzji kuchni włoskiej i arabskiej. 

Były one ulubionym deserem mojej mamy, co czyni je dla
mnie nie tylko i moim idealnym przysmakiem, ale także kulinarnym amuletem
pełnym sentymentu i wspomnień.

Nadziewane delikatnym kremem z serka
ricotta, rurki Cannoli oferują niepowtarzalne doświadczenie smakowe, gdzie subtelność
spotyka się z tradycją. To, co sprawia, że te słodkości są wyjątkowe, to nie
tylko doskonała struktura ciasta, ale także bogactwo konsystencji kremu, który
dodaje im niebiańskiego smaku.

Cannoli z kremem doskonale komponują się z
mocnym espresso. Dzięki temu stają się nieodłącznym towarzyszem kawowej
ceremonii, dodając wyjątkowego aromatu i smakowej głębi.

Proces tworzenia Cannoli to prawdziwa
sztuka cukiernicza. Ciasto, precyzyjnie owinięte wokół metalowej rurki, jest
poddawane magicznej transformacji w głębokim tłuszczu. Efektem jest nie tylko
chrupiąca złota skorupa na zewnątrz, ale także delikatne i puszyste wnętrze,
które rozpływa się w ustach.

Cannoli są nie tylko deserem – to podróż w
czasie i przestrzeni, gdzie smaki dwóch światów spotykają się w jednym
niezwykłym przysmaku. Te słodkie rurki nie tylko zaspokajają podniebienie, ale
również przenoszą nas do magicznego świata smaków, gdzie tradycja i
współczesność spotykają się w jednym pysznym kęsie. Polecam gorąco do
wypróbowania.

Kaloryczność
potrawy w 100 g: 250 kcal

W
tym: Białka 6.33 g | Tłuszcze 12.11 g | Węglowodany 26.88 g (w tym cukry 9.12
g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie. 

Składniki na ciasto (muszle):

– 250 g mąki pszennej typu 450

– 20 g cukru pudru

– ¼ łyżeczki soli

– 50 g masła lub smalcu w temperaturze pokojowej

– 80 ml wina marsala

– 1 łyżka spirytusu

– 1 duże jajko

Składniki
na krem:

– 500 g serka ricotta

– 80 g cukru pudru

– 100 do 150 ml śmietanki kremówki 36%

– 1 łyżeczka aromatu waniliowego

– ¼ łyżeczki mielonego cynamonu

Dodatkowo:

– białko z 1 jaja

– olej roślinny do smażenia (min 1½ litra)

– cukier puder do oprószenia

– 50 g gorzkiej czekolady

– cukier puder do oprószenia

– małe groszki czekoladowe (opcjonalnie)

– posiekane orzechy pistacjowe (opcjonalnie)

Uwagi wstępne:

Do
zrobienia rurek Cannoli potrzebne
będą metalowe rurki ze stali nierdzewnej o średnicy ok 2 cm (można je kupić za
kilka lub kilkanaście złotych w Internecie np.: na allegro).

Foremki do rurek można także zrobić z folii
aluminiowej formując z niej rulon.

Natomiast serek Ricottę należy umieść na
środku dużego kawałka gazy lub czystej bawełnianej ściereczki i odcisnąć go z nadmiar
serwatki. Najlepiej jest zostawić go w formie zawiniątka na sitku do odsączenia
na całą noc. Serek musi być bardzo suchy.

Przygotowanie rurek (muszli) Cannoli:

Wszystkie składniki ciasta umieścić w misie miksera i
przy użyciu nakładki z hakiem wyrobić gładkie i elastyczne ciasto. Jeśli
zagniatasz ciasto ręcznie proces zagniatania powinien potrwać min 15 min.

Gotowe ciasto umieścić w woreczku i schłodzić w lodówce
przez min 1½ h.

Po tym czasie ciasto podzielić na pół.

Do głębokiego garnka wlać olej i zacząć go podgrzewać.
Olej należy podgrzać do temperatury ok 175°C (niezbędny tutaj będzie termometr
kuchenny).

Blat lub stolnicę mocno podsypać mąką i rozwałkować
pierwszą połowę ciasta na bardzo cienki placek. Drugą połowę ciasta zawiną
ponownie worek i odłożyć do lodówki.

W rozwałkowanym placku wykrawać przy pomocy szklanki
lub ringu kółka o średnicy ok 10 cm.

Wierzch kółka lekko spryskać olejem i zacząć nawijać ciasto
na rurkę. Końcówkę ciasta należy lekko posmarować białkiem i dobrze skleić na
drugiej końcówce dociskając je dokładnie do siebie.

Uwaga:
białko nie może dostać się na metalową rurkę (foremkę), gdyż może to spowodować,
iż podczas smażenia ciasto przyklei się do rurki i po usmażeniu będzie ciężko zdjąć
je z foremki a Cannoli się połamie.

Gdy olej osiągnie już wymaganą temperaturę wrzucać
rurki do oleju (nie więcej niż 3 do 4 jednocześnie) i smażyć aż uzyskają złoty
kolor i pojawią się na nich charakterystyczne pęcherzyki. Proces smażenia trwa
bardzo krótko więc trzeba pilnować rurek, aby ich nie spiec zbyt mocno.

Gotowe rurki wyławiać łyżką cedzakową i odkładać na
warstwę ręczników papierowych do odsączenia i przestygnięcia. Wystudzone
Cannoli delikatnie zsunąć z foremki i odkładać na kratkę.

Czynność powtarzać z pozostałą częścią ciasta aż
całość zostanie usmażona.

Gorzką czekoladę roztopić w kąpieli wodnej lub w
kuchence mikrofalowej do płynnej konsystencji.

W rozpuszczonej czekoladzie namaczać krótko oba końce
rurek Cannoli i odkładać rurki ponownie na kratę, aby czekolada zastygła.

W tym czasie przygotować krem.

Przygotowanie kremu:

W misie miksera umieścić śmietankę z cukrem pudrem i
ubić na sztywną masę (proces ubijania trzeba bardzo pilnować, aby nie przebić
śmietanki i nie zrobić z niej masła).

W osobnej misce przy pomocy rózgi kuchennej wymieszać serek
Ricotta z aromatem waniliowym i cynamonem. Następnie delikatnie wmieszać ubitą
śmietanę.

Gotowy krem przełożyć do rękawa cukierniczego z
ozdobną końcówką i natychmiast napełniać nim rurki.

Na koniec udekorować wystający krem groszkami czekoladowymi
(można użyć także posiekanych orzeszków pistacjowych) oraz całość oprószyć
cukrem pudrem.

Podawać od razu po przygotowaniu. Następnie przechowywać
w lodówce.

156729685″>Smacznego.

Waflowe
rurki z kremem to pyszny deser dla każdego ,,łasucha” ;-). Polecam gorąco.

Kaloryczność
potrawy w jednej sztuce (ok 81 g): 284 kcal

W
tym: Białka 3.46 g | Tłuszcze 22.52 g | Węglowodany 16.93 g ( w tym cukry 10.99
g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

(na ok 12 sztuk)

 – 60 g cukru

– 100 ml mleka 3,2 %

– 2 jajka klasy L

– 100 g mąki

– 100 g masła

– szczypta soli

– 1 łyżeczka aromatu waniliowego

Składniki na krem:

– 200 ml śmietany 36%

– 4 łyżki cukru pudru

– 1 łyżeczka cukru waniliowego

– 250 g serka Mascarpone

Przygotowanie:

Masło
roztopić w garnuszku lub kuchence mikrofalowej i odstawić do przestygnięcia.

Jajka
ubić z cukrem na puszystą masę. Dodać mleko i przestudzone, roztopione masło.
Miksować całość do uzyskania jednolitej i gładkiej konsystencji.

Następnie
dodać mąkę oraz sól i dokładnie wymieszać do całkowitego połączenia się
składników. Gotowe ciasto powinno mieć konsystencję gęstej śmietany.

Rozgrzać
waflownicę i delikatnie natłuścić olejem jej blaszki. Ja zamiast waflownicy
użyłam kontaktowego grilla elektrycznego.

Nakładać
na środek rozgrzanej płyty ok 1 – 1½  łyżki ciasta, zamknąć pokrywę i piec przez ok.
2-5 minut (w zależności od mocy urządzenia – im mniejsza moc tym dłuższy czas
pieczenia). Płaty ciasta muszą być wypieczone na złoty kolor, zbyt blade będą miękkie
i gumowate, a zbyt ciemne będą się łamać przy próbie zwinięcia w rurkę.

Upieczony
wafel zawijać natychmiast na plastikową lub metalową rurkę lekko dociskając (można
użyć także drewnianej łyżki z grubą okrągłą rączką). Wafle należy zwijać, gdy
są jeszcze na płycie urządzania póki są elastyczne i ciepłe (UWAGA: ciasto w
chwili skręcania jest gorące, więc trzeba zachować ostrożność lub używać rękawicy).
Chwilę przytrzymać, aby ciasto się nie rozwinęło a następnie odkładać na kratkę
do całkowitego wystygnięcia. Po chwili ostrożnie usunąć plastikową lub metalową
rurkę ze środka (ciasto powinno być już uformowane).

Czynność
powtórzyć z pozostałą częścią ciasta.

Przygotowanie kremu:

Do
misy miksera wlać mocno schłodzoną śmietankę, wsypać oba rodzaje cukru i zacząć
ubijać. Gdy śmietanka zacznie się już ścinać dodać serek Mascarpone i nadal
ubijać do uzyskania gęstej kremowej konsystencji.

Rurki
napełniać gotowym kremem tuż przed ich podaniem, za pomocą szprycy do
dekorowania ciast z cienką podłużną końcówką lub przy użyciu worka cukierniczego.

Smacznego.

Gofry
kokosowe są pyszne, słodkie i mega chrupiące. Polecam gorąco.

Kaloryczność
potrawy w 100 g: 242 kcal

W
tym: Białka 6.09 g | Tłuszcze 12.00 g | Węglowodany 25.41 g ( w tym cukry 7.45 g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

–
200 ml mleczko kokosowe z puszki

–
200 ml mleka krowiego 3,2%

– 2
czubate łyżki wiórków kokosowych

– 3
łyżki cukru ok 60 g

–
50 g roztopionego masła

–
250 g mąki pszennej

– 1
łyżeczka proszku do pieczenia

– 4
jajka

– 1
łyżka aromatu waniliowego

–
50 ml likieru kokosowego np.: Malibu (opcjonalnie)

Przygotowanie:

Mleczko kokosowe
umieścić w garnuszku i podgrzać do momentu aż uzyska jednolitą konsystencję.

Masło roztopić i ostudzić.
Oddzielić żółtka od białek. Białka ubić z cukrem na sztywną pianę.

W kielichu blendera
umieścić mleko kokosowe, mleko krowie, zółtka, masło, aromat waniliowy, proszek
do pieczenia, mąkę, wiórki kokosowe, mąkę oraz likier. Całość zmiksować na
gładką i jednolitą masę. Można zrobić to także przy pomocy zwykłego miksera lub
za pomocą trzepaczki. Na koniec do masy delikatnie wmieszać ubitą pianę z
białek i rozpocząć wypiekanie gofrów. Masa powinna mieć konsystencję gęstej
śmietany.

Płytki gofrownicy
posmarować cienką warstwą oleju i wypełniać porcją ciasta. Gofry piec od 5-8
min w zależności od mocy urządzenia. Pod żadnym pozorem w trakcie wypiekania
gofrów nie otwierać gofrownicy, ponieważ może to spowodować, iż gofry opadną.

Po upieczeniu wystudzić
gofry na kratce a najlepiej w pozycji stojącej tak, aby nagromadzona para wodna
swobodnie mogła odparować. Dzięki temu gofry zachowają swoją chrupkość. 

Przed podaniem
udekorować ulubionymi owocami, bitą śmietaną, konfiturą lub cukrem pudrem.

Smacznego miłej zabawy.

Pyszne
i puszyste gofry, niskowęglowodanowe, bezglutenowe i bez cukru za to z nutą
czekoladowego smaku to idealna propozycja na fajne śniadanie lub podwieczorek. Polecam
gorąco.

Kaloryczność
potrawy w jednej sztuce (ok. 40 g): 91 kcal

W
tym: Białka 4.63 g | Tłuszcze 7.31 g | Węglowodany 2.98 g ( w tym cukry 0.00 g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

(na ok 12 sztuk)

– 6
jajek

– 40
g oleju kokosowego

– 40
g mąki kokosowej

– 1
łyżeczka proszku do pieczenia

– szczypta
soli

– 2
łyżki erytrytolu

– 1½
łyżki gorzkiego kakao

– 1
łyżeczka aromatu waniliowego

Przygotowanie:

Gofrownicę podłączyć i zostawić, aby bardzo dobrze się
rozgrzała.

Białka oddzielić od żółtek i ubić na sztywno z
erytrytolem i szczyptą soli.

W osobnej misce zmiksować ze sobą mąkę kokosową, roztopiony
olej kokosowy, aromat waniliowy, kakao i proszek do pieczenia do uzyskania
jednolitej i gładkiej masy. Następnie do masy dodać ubite białka i delikatnie
przy pomocy rózgi lub łopatki połączyć obie masy ze sobą. Odstawić na 5 min na bok,
aby masa odpoczęło.

Rozgrzaną gofrownicę lekko nasmarować odrobiną oleju
kokosowego lub oliwą z oliwek a następnie wlać odpowiednią porcję ciasta. Gofry
piec bez otwierania gofrownicy. Długość pieczenia zależy od mocy gofrownicy i
własnych preferencji, co do stopnia wypieczenia gofrów.

Podawać na ciepło lub zimno np.: z bitą śmietaną i
owocami.

*Moja gofrownica ma moc 1500 W więc piekłam gofry
przez ok 5 min.  

Smacznego.

Gofry
na bazie mączki orzechowej i serka Mascarpone delikatnie chrupiące o pięknym
orzechowym zapachu. Świetnie smakują z dodatkiem bitej śmietany i owoców jak
również bez żadnych dodatków. Gofry orzechowe są nie tylko idealne dla osób na
diecie keto, ale również dla cukrzyków. Polecam gorąco.

Kaloryczność
potrawy w 1 sztuce (ok. 41 g): 127 kcal

W
tym: Białka 2.57 g | Tłuszcze 9.16 g | Węglowodany 3.74 g ( w tym cukry 1.03 g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

(
na ok. 8 sztuk)

–
40 g zmielonych orzechów laskowych

– 40 g serka Mascarpone

–
30 g masła lub oleju kokosowego

– 20
g erytrytolu (2 łyżki)

– 2
jajka

– szczypta
soli

– 1
łyżeczka proszku do pieczenia

Przygotowanie:

W misie miksera umieścić jajka, serek mascarpone i 2
łyżki erytrytolu. Ubić na jednolitą masę. Zmielone orzechy laskowe wymieszać z
proszkiem do pieczenia, szczyptą soli i roztopionym masłem lub roztopionym
olejem kokosowym a następnie dodać do masy jajecznej i dokładnie wymieszać. Gofrownicę
mocno rozgrzać a blaszki lekko natłuścić odrobiną oleju. Na dobrze rozgrzanych
blaszkach wykładać kleksy ciasta i piec przez ok 7-10 min w zależności od mocy urządzenia
lub własnych preferencji, co do stopnia wypieczenia gofrów. W trakcie
wypiekania gofrów nie otwierać urządzenia zbyt często (najlepiej w ogóle).

Gofry ostudzić na kratce i podawać z ulubionymi
dodatkami np.: bitą śmietaną, owocami lub orzechami.

Smacznego.

Idealne
gofry to takie, które są rumiane, puszyste i chrupiące na zewnątrz oraz
delikatne i miękkie w środku. Wypróbowałam już kilka różnych przepisów na gofry
i z pełną odpowiedzialnością stwierdzam, że ten przepis jest idealny a gofry
smakują jak te, które można kupić w dobrych budkach z goframi. Polecam gorąco
do wypróbowania.

Kaloryczność
potrawy w 100 g: 217 kcal

W
tym: Białka 5.73 g | Tłuszcze 10.08 g | Węglowodany 25.71 g ( w tym cukry 5.42
g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

–
320 g mąki pszennej

– 1
łyżeczka proszku do pieczenia

– 2
łyżki cukru

–
500 ml mleka

– 80
ml oleju

– 3 jajka

– szczypta
soli

– ⅓ łyżeczki sody oczyszczonej

– 1
łyżeczka cukru lub aromatu waniliowego

–
olej do wysmarowania płytek gofrownicy

Przygotowanie:

Włączyć
gofrownicę, aby dobrze się rozgrzała.

Żółtka
oddzielić od białek.

W
misie miksera umieścić: żółtka, mąkę, olej, proszek do pieczenia, sodę i mleko.
Całość zmiksować na gładką i jednolitą masę. W oddzielnej misie białka ubić na
sztywną pianę ze zwykłym cukrem, cukrem waniliowym i szczyptą soli. Następnie delikatnie
mieszając połączyć obie masy ze sobą. Masa powinna mieć konsystencję gęstej
śmietany.

Płytki
gofrownicy posmarować cienką warstwą oleju i wypełniać porcją ciasta. Gofry
piec od 5-8 min w zależności od mocy urządzenia. Pod żadnym pozorem w trakcie
wypiekania gofrów nie otwierać gofrownicy, ponieważ może to spowodować, iż
gofry opadną.

Po
upieczeniu wystudzić gofry na kratce a najlepiej w pozycji stojącej tak, aby
nagromadzona para wodna swobodnie mogła odparować. Dzięki temu gofry zachowają
swoją chrupkość.  

Przed
podaniem udekorować ulubionymi owocami, bitą śmietaną lub cukrem pudrem.

Smacznego.