(*SERIA FIT*)

Surówka z marchwi z porem i jabłkiem to jeden z tych niepozornych dodatków, które nagle zaczynają grać pierwsze skrzypce na talerzu. Łączy w sobie naturalną słodycz marchwi i jabłka z delikatną ostrością pora a całość spina lekki, kremowy sos na bazie jogurtu z odrobiną majonezu. Smak jest świeży, lekko słodko-kwaśny z przyjemną chrupkością, która sprawia, że chce się sięgać po kolejną porcję. To taka surówka, która pasuje praktycznie do wszystkiego, od prostego obiadu po bardziej „dopieszczone” dania a przy tym nie obciąża i nie daje uczucia ciężkości.

W polskiej kuchni surówki od lat pełnią rolę obowiązkowego dodatku do obiadu i często powstają z najprostszych, dostępnych składników. Marchew była jednym z podstawowych warzyw przechowywanych przez zimę, jabłka trafiały do spiżarni w dużych ilościach a por od dawna wykorzystywano jako łagodniejszą alternatywę dla cebuli. Takie połączenia nie są więc przypadkowe, tylko wynikają z praktyki i sezonowości a przy okazji okazują się bardzo trafione smakowo.

To, co wyróżnia tę surówkę, to jej lekkość i „fit” charakter bez poczucia, że coś zostało odebrane. Zastosowanie jogurtu greckiego zamiast samego majonezu znacząco obniża kaloryczność i zawartość tłuszczu a jednocześnie zachowuje kremową konsystencję. Dodatek erytrytolu pozwala uzyskać delikatną słodycz bez podbijania cukru we krwi a sok z cytryny naturalnie podkręca smak i równoważy całość. To danie jest niskokaloryczne, bogate w błonnik i daje dobre uczucie sytości, dzięki czemu świetnie wpisuje się w dietę redukcyjną.

Pod względem wartości odżywczych to naprawdę mocna pozycja. Marchew dostarcza beta-karotenu, który wspiera wzrok i działa antyoksydacyjnie, jabłko wnosi pektyny wspierające pracę jelit i pomagające regulować poziom cholesterolu a por zawiera związki siarkowe korzystnie wpływające na układ krążenia. Do tego dochodzi błonnik, który spowalnia wchłanianie glukozy, stabilizuje poziom cukru we krwi i wspiera mikrobiotę jelitową.

Dzięki temu surówka bardzo dobrze sprawdza się przy insulinooporności i cukrzycy. Nie powoduje gwałtownych skoków glukozy, ma niski ładunek glikemiczny i zawiera składniki, które pomagają utrzymać stabilny poziom cukru. Obecność błonnika oraz brak klasycznego cukru sprawiają, że organizm reaguje na nią dużo spokojniej niż na typowe słodkie dodatki. Jednocześnie jest na tyle sycąca, że ogranicza podjadanie.

W przypadku hipercholesterolemii również działa na plus. Ograniczona ilość tłuszczu nasyconego, obecność błonnika rozpuszczalnego z jabłka oraz składników roślinnych wspierających profil lipidowy sprawiają, że może realnie wspierać dietę obniżającą cholesterol. Regularne sięganie po takie dodatki zamiast ciężkich, tłustych sałatek robi dużą różnicę.

To jedna z tych prostych rzeczy, które pokazują, że jedzenie „fit” nie musi być nudne ani jałowe. Tu wszystko się zgadza smakowo a przy okazji pracuje na korzyść zdrowia i sylwetki, bez kombinowania i bez poczucia, że czegoś trzeba sobie odmawiać.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 72 kcal

W tym: Białka 1.30 g | Tłuszcze 3.30 g | Błonnik 2.20 g | Węglowodany 11.30 g (w tym cukry 6.00 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 2 duże marchewki

– ok 10 cm jasnozielonej części pora

– 1 jabłko

– 1 łyżka soku z cytryny

– 1 płaska łyżka majonezu

– 2 lub 3 łyżki jogurtu greckiego

– 1 płaska łyżeczka erytrytolu

– sól i pieprz do smaku

Przygotowanie:

Marchew obrać, opłukać i zetrzeć na tarce o małych oczkach. Drobniejsze wiórki sprawiają, że surówka jest delikatniejsza, lepiej chłonie sos i ma bardziej kremową, spójną strukturę zamiast „surowej” chrupkości dużych kawałków.

Pora dokładnie umyć, zwracając uwagę na przestrzenie między warstwami, gdzie często zbiera się piasek. Przekroić wzdłuż na pół, a następnie bardzo drobno posiekać, tak aby powstały niewielkie, delikatne kawałki. Dzięki temu por równomiernie rozkłada się w surówce i nie dominuje pojedynczymi, dużymi kawałkami, tylko daje subtelny, lekko pikantny akcent w każdym kęsie.

Jeśli por jest intensywny i ostry, przełożyć go na sitko i przelać wrzątkiem a następnie od razu przelać zimną wodą i dobrze odcisnąć. Dzięki temu stanie się łagodniejszy i bardziej przyjemny w smaku.

Jabłko obrać lub dokładnie wyszorować, jeśli skórka jest ładna i cienka. Usunąć gniazdo nasienne i zetrzeć na tarce o małych oczkach, tak aby konsystencją zbliżyło się do marchwi. Od razu skropić sokiem z cytryny i delikatnie wymieszać, co nie tylko zapobiegnie ciemnieniu, ale też podkręci świeżość i lekkość smaku.

Dodać majonez, jogurt grecki oraz erytrytol. Doprawić solą i świeżo mielonym pieprzem. Całość dokładnie, ale delikatnie wymieszać, tak aby wszystkie składniki zostały równomiernie pokryte sosem a surówka nabrała kremowej, lekko wilgotnej konsystencji bez nadmiaru płynu na dnie miski.

Odstawić na około 10–15 minut, aby składniki się połączyły i „przegryzły”. W tym czasie marchew i jabłko lekko puszczą sok a smaki się zbalansują, dzięki czemu surówka stanie się bardziej aromatyczna i wyraźna. Przed podaniem można jeszcze raz krótko wymieszać i w razie potrzeby doprawić do smaku.

Smacznego

(*SERIA FIT*)

Są takie dodatki, które niby stoją z boku talerza a w praktyce robią połowę roboty. Ta fit azjatycka surówka z ogórka i marchewki jest dokładnie jednym z nich. Lekka, chrupiąca, soczysta i przyjemnie orzeźwiająca z tą charakterystyczną nutą słodko-kwaśną, która od razu kojarzy się z kuchnią Dalekiego Wschodu. W Japonii od wieków podaje się podobne przystawki, jak choćby klasyczne sunomono, czyli cienko krojone ogórki w delikatnej zalewie octowej, które mają za zadanie oczyścić kubki smakowe i przygotować je na kolejne dania. Tutaj ten pomysł został lekko podkręcony o marchewkę, która wnosi naturalną słodycz i jeszcze więcej koloru, dzięki czemu całość nie tylko świetnie smakuje, ale też wygląda tak, że od razu chce się sięgnąć po kolejny kęs.

To, co czyni tę surówkę naprawdę wyjątkową, to jej prostota i lekkość. Nie ma tu ciężkich sosów, zbędnych kalorii ani składników, które „przykrywają” smak warzyw. Jest za to balans, świeżość i naturalna chrupkość, która sprawia, że nawet najprostsze danie główne nagle zyskuje zupełnie nowy wymiar. To idealny przykład, że fit nie oznacza nudno ani jałowo. Wręcz przeciwnie, tutaj każdy kęs jest wyrazisty a jednocześnie lekki dla organizmu.

Z punktu widzenia diety to mały złoty standard. Niska kaloryczność, wysoka objętość i duża zawartość wody sprawiają, że surówka syci, ale nie obciąża. Brak dodatku cukru w klasycznej formie, możliwość użycia erytrytolu oraz minimalna ilość tłuszczu powodują, że danie świetnie wpisuje się w redukcję i kontrolę masy ciała. Do tego dochodzi błonnik, który wspiera trawienie, daje uczucie sytości i pomaga stabilizować poziom glukozy we krwi.

Właśnie dlatego ta surówka bardzo dobrze sprawdza się przy insulinooporności i cukrzycy. Nie powoduje gwałtownych skoków cukru a dzięki obecności warzyw o niskim indeksie glikemicznym pomaga utrzymać stabilną energię w ciągu dnia. Delikatna kwasowość, pochodząca z octu ryżowego, dodatkowo wspiera gospodarkę węglowodanową i może poprawiać wrażliwość insulinową, co jest ogromnym plusem w codziennej diecie.

Jeśli chodzi o hipercholesterolemię, to również jest to bardzo dobry wybór. Brak tłuszczów nasyconych i przetworzonych składników a do tego obecność antyoksydantów i błonnika sprawiają, że taka surówka wspiera serce i pomaga w utrzymaniu prawidłowego poziomu cholesterolu. Marchewka dostarcza beta-karotenu a ogórek działa nawadniająco i odświeżająco, co razem tworzy lekkie, ale wartościowe wsparcie dla organizmu.

To danie świetnie pokazuje, że zdrowe jedzenie nie musi być skomplikowane. Czasem wystarczy kilka prostych składników i dobry pomysł, żeby stworzyć coś, co jednocześnie cieszy oko, smakuje jak z dobrej restauracji i działa na korzyść organizmu. Idealne jako dodatek do obiadu, ale równie dobrze sprawdzi się jako lekka przekąska, kiedy ma się ochotę na coś świeżego, chrupiącego i bez wyrzutów sumienia.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 40 kcal

W tym: Białka 1.00 g | Tłuszcze 1.70 g | Błonnik 1.40 g | Węglowodany 5.40 g (w tym cukry 2.40 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 1 duży świeży ogórek gruntowy

– 1 duża marchewka

– 2 łyżki octu ryżowego

– 1 łyżeczka erytrytolu

– szczypta soli

– kilka kropli sosu sojowego

– ½ łyżeczki oleju sezamowego

– 1 łyżeczka białego sezamu

– 1 łyżeczka czarnego sezamu

– szczypta chili lub pieprzu

Przygotowanie:

Ogórki dokładnie umyć a następnie, bez obierania ze skórki, pokroić w długie, cienkie wstążki przy użyciu obieraczki do warzyw lub mandoliny. Najlepiej prowadzić narzędzie wzdłuż ogórka, aby uzyskać jak najdłuższe i elastyczne paski. Jeśli ogórek ma bardzo duże, wodniste pestki, można delikatnie usunąć jego środkową część, aby surówka nie była zbyt rozwodniona.

Marchewkę obrać i, podobnie jak ogórka, pokroić w cienkie, długie wstążki za pomocą mandoliny lub obieraczki. Dzięki temu oba warzywa będą miały zbliżoną formę, co nie tylko poprawia wygląd dania, ale też sprawia, że lepiej łączą się z sosem i równomiernie chłoną jego smak.

Pokrojone ogórki przełożyć do miski, lekko posolić i delikatnie wymieszać. Odstawić na około 10 minut, aby puściły nadmiar wody. Po tym czasie ogórki lekko odcisnąć w dłoniach lub na sicie, usuwając nadmiar soku. Ten krok pozwala zachować intensywniejszy smak i zapobiega rozwodnieniu surówki.

W osobnej misce przygotować dressing. Ocet ryżowy połączyć z erytrytolem lub miodem, dodać szczyptę soli i dokładnie wymieszać, aż składniki się rozpuszczą. Następnie dodać kilka kropli sosu sojowego oraz niewielką ilość oleju sezamowego, który nada całości charakterystyczny, lekko orzechowy aromat. Całość dokładnie wymieszać, aby uzyskać jednolity, lekki sos o zbalansowanym smaku słodko-kwaśnym.

Warzywa uiescić w misce i pojać dressingiem. Całość dokładnie, ale delikatnie wymieszać, tak aby każdy kawałek warzyw został równomiernie pokryty sosem a wstążki zachowały swoją formę.

Surówkę odstawić na 5–10 minut, aby smaki się przegryzły i warzywa lekko zmiękły, pozostając nadal przyjemnie chrupiące. W tym czasie dressing wnika w ich strukturę, nadając im wyrazisty, świeży smak.

Tuż przed podaniem surówkę posypać mieszanką białego i czarnego sezamu a następnie ponownie delikatnie wymieszać.

Dla podkręcenia smaku można dodać drobno posiekany szczypiorek oraz szczyptę chili lub świeżo mielonego pieprzu. Podawać od razu po przygotowaniu lub lekko schłodzoną, jako świeży i chrupiący dodatek do dań obiadowych.

Smacznego.

(Cook4me Tefal – Multicooker)

Przepis do przygotowania w urządzeniu Multicooker Tefal Cook4me Touch Wi-Fi CY9128

Modra kapusta to jeden z tych dodatków do obiadu, które na Śląsku traktuje się niemal jak obowiązkowy element niedzielnego stołu. Jej intensywnie fioletowy kolor od razu przyciąga wzrok a charakterystyczne połączenie słodyczy jabłka z delikatną kwasowością octu sprawia, że jest idealnym kontrapunktem dla mięsnych dań i klusek. Choć wielu osobom kojarzy się przede wszystkim z tradycyjną roladą wołową i kluskami śląskimi w rzeczywistości jest to potrawa bardzo uniwersalna, która świetnie odnajduje się również w lżejszej, bardziej współczesnej kuchni.

Historia modrej kapusty sięga dawnych kuchni chłopskich i mieszczańskich Śląska, gdzie czerwona kapusta była jednym z najłatwiej dostępnych warzyw w okresie jesienno-zimowym. W czasach, gdy świeże warzywa nie były dostępne przez cały rok, kapusta stanowiła podstawę codziennego jadłospisu. Duszono ją powoli z cebulą, jabłkiem i przyprawami, aby wydobyć naturalną słodycz i zrównoważyć ją delikatną kwasowością. Charakterystyczny kolor kapusty zawdzięczamy naturalnym barwnikom roślinnym – antocyjanom – które reagują na kwas, dlatego właśnie dodatek octu lub jabłka sprawia, że potrawa nabiera głębokiego, intensywnego fioletu.

Choć modra kapusta kojarzy się z tradycyjną kuchnią w lżejszej wersji może być bardzo dobrym elementem współczesnej, zbilansowanej diety. Sama czerwona kapusta jest warzywem niskokalorycznym, bogatym w błonnik oraz witaminę C. Zawiera także wspomniane antocyjany – silne przeciwutleniacze, które wspierają organizm w walce z wolnymi rodnikami i wykazują działanie przeciwzapalne. W tradycyjnych przepisach często pojawia się zasmażka lub większa ilość tłuszczu, jednak przygotowana w prosty sposób – z niewielką ilością oliwy, cebulą i jabłkiem – pozostaje lekkim dodatkiem do posiłku.

Właśnie dlatego modra kapusta może bez problemu znaleźć miejsce w jadłospisie osób dbających o sylwetkę. Dzięki dużej zawartości błonnika daje uczucie sytości i pomaga utrzymać stabilny poziom energii po posiłku a jednocześnie dostarcza niewiele kalorii. W takiej formie świetnie sprawdza się jako dodatek do obiadu na redukcji, zwłaszcza w połączeniu z chudym mięsem, rybą lub roślinnym źródłem białka.

Danie to dobrze wpisuje się również w dietę osób z insulinoopornością. Kapusta zawiera bardzo niewiele naturalnych cukrów a obecność błonnika spowalnia wchłanianie węglowodanów z całego posiłku. W praktyce oznacza to, że modra kapusta może pomóc w utrzymaniu stabilniejszego poziomu glukozy we krwi, zwłaszcza gdy nie dodaje się do niej dużej ilości cukru.

Podobnie wygląda sytuacja w przypadku osób z cukrzycą. Czerwona kapusta ma niski indeks glikemiczny i nie powoduje gwałtownych skoków poziomu cukru, dlatego w rozsądnych porcjach może być bezpiecznym elementem posiłku. Naturalna słodycz jabłka zazwyczaj wystarcza, aby nadać potrawie odpowiedni balans smaków bez potrzeby dosładzania.

Warto zwrócić uwagę także na jej potencjalne korzyści dla osób z hipercholesterolemią. Kapusta należy do warzyw bogatych w błonnik pokarmowy, który pomaga regulować gospodarkę lipidową organizmu. Dieta bogata w warzywa kapustne może wspierać obniżanie poziomu cholesterolu LDL a jednocześnie dostarcza wielu związków bioaktywnych o działaniu ochronnym dla układu sercowo-naczyniowego.

Modra kapusta jest więc ciekawym przykładem dania, które łączy w sobie tradycję i nowoczesne podejście do zdrowego odżywiania. Z jednej strony pozostaje ważnym elementem śląskiej kuchni i rodzinnych obiadów z drugiej – w lekkiej wersji może być wartościowym dodatkiem do codziennego menu osób dbających o zdrowie i sylwetkę. Intensywny kolor, aromatyczny smak i proste składniki sprawiają, że nawet zwykły obiad zyskuje dzięki niej wyjątkowy charakter.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 38 kcal

W tym: Białka 1.00 g | Tłuszcze 1.20 g | Błonnik 1.70 g | Węglowodany 7.10 g (w tym cukry 4.10 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– ok 800 g czerwonej kapusty

– 1 cebula

– 1 jabłko

– 1 łyżka erytrytolu

– 200 ml wody

– 1 łyżka oliwy

– 2 łyżki octu jabłkowego

– sól, pieprz

– liść laurowy

– 2 kulki ziela angielskiego

Przygotowanie:

Czerwoną kapustę oczyścić z zewnętrznych, twardszych liści. Przekroić główkę na pół a następnie wyciąć twardy głąb. Kapustę bardzo drobno poszatkować nożem lub przy pomocy mandoliny, tak aby paski były cienkie i równomierne. Dzięki temu podczas gotowania zmiękną szybciej i kapusta będzie miała delikatniejszą, bardziej jednolitą strukturę.

Cebulę obrać z łupiny i pokroić w drobną kostkę. Im drobniejsza będzie cebula, tym lepiej połączy się z kapustą i podczas duszenia praktycznie się w niej rozpuści, nadając potrawie naturalnej słodyczy i aromatu.

Jabłko obrać ze skórki, usunąć gniazdo nasienne i zetrzeć na tarce o grubych oczkach. Najlepiej sprawdza się jabłko lekko kwaskowe, ponieważ jego smak dobrze równoważy słodycz kapusty i nadaje całemu daniu przyjemną świeżość.

Uruchomić program ,,ŚREDNIE PODSMAŻANIE”. Do misy wlać oliwę. Gdy tłuszcz się rozgrzeje, wsypać pokrojoną cebulę i podsmażać przez około 3 minuty, mieszając, aż stanie się szklista i lekko miękka. Nie należy jej zrumieniać, ponieważ powinna jedynie zmięknąć i uwolnić swój aromat.

Do podsmażonej cebuli dodać poszatkowaną kapustę. Całość dokładnie wymieszać, aby kapusta połączyła się z cebulą i delikatnie się podgrzała. Wystarczy około jednej minuty mieszania, aby warzywo lekko zmiękło i zaczęło puszczać sok.

Następnie wlać około 200 ml wody. Dodać starte jabłko oraz jeden liść laurowy i 2 ziarna ziela angielskiego. Składniki dokładnie wymieszać, aby jabłko równomiernie rozprowadziło się w kapuście.

Zamknąć pokrywę i uruchomić tryb „GOTOWANIE POD WYSOKIM CIŚNIENIEM”, ustawiając czas na 8 minut. W tym czasie kapusta zmięknie a wszystkie smaki połączą się w spójną, aromatyczną całość.

Po zakończeniu programu otworzyć pokrywę i usunąć liść laurowy oraz ziele angielskie. Kapustę doprawić solą, świeżo mielonym pieprzem, dodać erytrytol oraz 2 łyżkami octu jabłkowego. Kwas najlepiej dodawać dopiero na końcu gotowania – dzięki temu kapusta zachowa swój intensywny, głęboki fioletowy kolor.

Jeśli kapusta puściła dużo soku i wydaje się zbyt rzadka, można włączyć tryb ,,MOCNE DUSZENIE” na około 3 minuty, aby lekko odparować nadmiar płynu. W tym czasie warto delikatnie mieszać, aby nic nie przywarło do dna misy.

Na końcu spróbować i w razie potrzeby skorygować smak. Jeśli jest zbyt kwaśna, można dodać jeszcze trochę erytrytolu, aby uzyskać charakterystyczny dla modrej kapusty balans między słodyczą a kwasowością. Gotową kapustę podawać na ciepło jako dodatek do obiadu.

Smacznego.

Ziemniakami i Bobem

Lato to pora roku, która kusi prostotą i obfitością smaków. To czas, gdy
świeże warzywa są na wyciągnięcie ręki, a w kuchni królują lekkie, kolorowe
dania. Jednym z nich jest ta wyjątkowa sałatka – pełna chrupkości, świeżości i
aromatu, a przy tym tak uniwersalna, że sprawdzi się zarówno na co dzień, jak i
na wyjątkowe okazje. To danie, które pachnie słońcem i smakuje jak wspomnienie
wakacji.

Wyobraź sobie miseczkę złocistych, pieczonych ziemniaków – chrupiących na
zewnątrz i miękkich w środku. To nie są zwykłe ziemniaki – doprawione mieszanką
aromatycznych przypraw, oprószone mąką kukurydzianą, dzięki której nabierają
wyjątkowej chrupkości, stają się prawdziwą gwiazdą talerza. Obok nich pojawia
się młody bób – zielony skarb lata, znany i ceniony od wieków. Już w
starożytności był podstawą diety w krajach śródziemnomorskich i symbolem
dostatku. Dziś wraca do łask, bo jest nie tylko pyszny, ale i bogaty w białko
oraz składniki mineralne.

Do tego dochodzi rzodkiewka – pikantna i chrupiąca, wnosząca do potrawy
odrobinę charakteru oraz kontrastujący kolor. Całość przełamuje cebulka dymka –
delikatna, soczysta, o subtelnym aromacie, który łączy smaki i sprawia, że
każdy kęs jest harmonijny. A wszystko to zanurzone w lekkim, kremowym sosie na
bazie jogurtu greckiego, z dodatkiem majonezu, koperku i odrobiny czosnku. Ten
dressing nie tylko spaja wszystkie składniki, ale też nadaje im świeżości i
lekkości, której oczekujemy latem.

To sałatka, która potrafi być wszystkim, czego potrzebujesz – może stać się
pełnowartościowym daniem na obiad w upalny dzień, pysznym dodatkiem do dań z
grilla, a nawet gwiazdą piknikowego stołu. Zachwyca prostotą, a jednocześnie ma
w sobie elegancję, której nie powstydziłaby się żadna restauracja w stylu „new
Nordic”. Każdy kęs to opowieść – o ziemniakach, które kiedyś były luksusem, o
bobie, który karmił starożytnych wojowników, o radości, jaką daje proste,
domowe jedzenie przygotowane z sercem.

Jeśli kochasz smaki lata, świeże warzywa i potrawy, które nie wymagają
godzin spędzonych w kuchni, ta sałatka jest właśnie dla Ciebie. Wystarczy kilka
prostych kroków, by stworzyć coś niezwykłego – danie, które łączy tradycję z
nowoczesnością i pokazuje, że najlepsze smaki są na wyciągnięcie ręki.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 99 kcal

W tym: Białka 4.67 g | Tłuszcze 2.83 g | Węglowodany 14.06
g (w tym cukry 1.84 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych
składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 8
do 10 małych ziemniaków

– ½
kg bobu

–
pęczek rzodkiewki

– 1
pęczek dymki

– 1 łyżka masła

Mieszanka
przypraw do ziemniaków:

– 1
łyżeczka granulowanego czosnku

– 1
łyżeczka słodkiej papryki

– ½
łyżeczki ostrej papryki

– ½
łyżeczki wędzonej papryki

– 1
łyżeczka soli

– ¾
łyżeczki pieprzu

– 1
łyżeczka suszonego oregano

– 1
łyżeczka suszonego tymianku

– 2
łyżki mąki kukurydzianej

Składniki
na sos:

– 150 g gęstego jogurtu greckiego lub naturalnego

– 2 łyżki majonezu

– 2 przeciśnięte przez praskę ząbki czosnku

– 2 łyżki posiekanego świeżego koperku

– 1 łyżeczka musztardy Dijon

– 1 łyżka soku z cytryny

– ½ łyżeczki soli

– świeżo mielony pieprz

– 1 łyżeczka miodu

Przygotowanie:

Bób dokładnie opłukać pod bieżącą wodą, a
następnie wrzucić do garnka z osoloną, wrzącą wodą. Gotować przez około 8
minut, aż straci surowość, ale pozostanie jędrny. Po ugotowaniu odcedzić i
przelać zimną wodą, aby zatrzymać proces gotowania oraz ułatwić obieranie. Po
lekkim ostudzeniu bób delikatnie obrać ze skórki, usuwając zewnętrzną, twardą
osłonkę.

Ziemniaków nie obierać ze skórki a jedynie
dokładnie wyszorować. 

Pokroić na ćwiartki lub ósemki w
zależności od wielkości ziemniaków.

Następnie włożyć do garnka z zimną wodą,
dodać ½ łyżeczki soli i zagotować. Gotować ok 8 minut od momentu wrzenia, aż
będą tylko lekko miękkie i wciąż zwarte. Odcedzić i odstawić na 3 minuty do
odparowania. Po tym czasie delikatnie potrząsnąć garnkiem lub wymieszać
ziemniaki, aby ich powierzchnia stała się matowa – to zwiększy chrupkość.

W dużej misce wymieszać przyprawy z mąką
kukurydzianą. 

Ziemniaki skropić odrobiną oleju. 

Przełożyć do mieszanki
przypraw. Całość delikatnie i dokładnie wymieszać, aby ziemniaki równomiernie
pokryły się przyprawami.

Pieczenie w AirFryerze:

Koszyk AirFryera lekko spryskać olejem,
ułożyć ziemniaki w jednej warstwie (lub na dwóch poziomach, jeśli jest
dodatkowa kratka). 

Wstawić do urządzenia i piec 15–20 minut w temperaturze
190°C. W połowie pieczenia potrząsnąć koszykiem i ewentualnie spryskać
ziemniaki cienką mgiełką oleju. Gotowe ziemniaki powinny być złociste i
chrupiące na zewnątrz.

Pieczenie w piekarniku (alternatywa):

Piekarnik rozgrzać do 210°C (funkcja
termoobieg).

Blachę wyłożyć papierem do pieczenia,
ułożyć ziemniaki w pojedynczej warstwie. Piec 30 minut, przewracając w połowie
czasu. Dla dodatkowej chrupkości włączyć na ostatnie 3 minuty funkcję grilla.

W czasie pieczenia ziemniaków przygotować
pozostałe składniki.

Przygotować sos umieszczając wszystkie
składniki sosu w dużym kubku a następnie dokładnie ze sobą wymieszać i odstawić
do lodówki na ok 15 min, aby składniki się ze sobą ,,przegryzły”.

Cebulkę dymkę umyć i osuszyć a następnie
drobno posiekać.

Rzodkiewki umyć i pokroić w cienkie
talarki.

Na patelni rozgrzać masło, a następnie
dodać obrany bób. Podsmażać przez kilka minut, aż lekko się zarumieni i
nabierze maślanego aromatu. Tak przygotowany bób jest gotowy do dodania do
sałatki, nadając jej delikatną konsystencję i wzbogacając smak.

W dużej misie umieścić pieczone ziemniaki,
podsmażony bób, talarki rzodkiewki, posiekany szczypiorek i sos. Całość
delikatnie wymieszać, aby sos dokładnie pokrył wszystkie składniki.

Gotową sałatkę od razu podawać solo lub
np.: z grillowanym mięsem, grillowaną rybą lub serem Halloumi.

Sałatka jest idealna na letnie przyjęcia,
jest sycąca, kolorowa i dobrze znosi transport.

Smacznego.

Kiedy na straganach pojawia się pierwsza młoda kapusta, kuchnia budzi się z
zimowego snu. Jej delikatne, jasnozielone liście kryją w sobie nie tylko
świeżość wiosny, ale i kulinarne możliwości, które w każdej kuchni potrafią
przybrać zupełnie nową formę. Jedną z nich jest właśnie ta prosta, a
jednocześnie zaskakująco pyszna surówka – lekka, chrupiąca, z dodatkiem
soczystego jabłka, marchwi i koperku, idealna do wiosennych i letnich obiadów,
szczególnie w towarzystwie pieczonego łososia, ryb z grilla czy klasycznych
kotletów.

Choć połączenie kapusty i jabłka może wydawać się współczesnym trendem,
jego korzenie sięgają daleko wstecz. Już w XVII wieku w kuchni niemieckiej i
polskiej jabłka łączono z kiszoną kapustą, by złagodzić jej smak i dodać
subtelnej słodyczy. Z czasem ten duet przeniknął także do wersji surówek na
bazie świeżej kapusty – zwłaszcza tej młodej, delikatniejszej i pozbawionej
goryczki.

Dodatek koperku to kolejny klasyk, który łączy w sobie smak i tradycję. W
dawnej kuchni chłopskiej koperek był ziołem niemal codziennym – dostępny,
aromatyczny a przy tym wspomagający trawienie, co miało szczególne znaczenie
przy daniach cięższych, tłustszych. Z kolei marchewka wprowadza subtelną
słodycz i kolor a cebula – odrobinę ostrości, która balansuje całość.

Tajemnicą tej surówki jest także sos: w wersji kremowej przygotowany na
bazie majonezu, który dodaje jej miękkości i głębi, ale można go również
zastąpić lekką mieszanką oleju i soku z cytryny – wtedy surówka nabiera
bardziej wytrawnego, orzeźwiającego charakteru.

To danie nie tylko karmi ciało, ale i przywołuje wspomnienia: smak kuchni
domowej, letnich obiadów u babci, zapachu świeżego koperku rosnącego w
ogrodzie. Surówka z młodej kapusty nie potrzebuje wielu dodatków – jej siłą
jest prostota, sezonowość i harmonia smaków. To właśnie w takich daniach
objawia się prawdziwa magia kuchni – kiedy z kilku składników powstaje coś, co
zostaje w pamięci na długo.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 59 kcal

W tym: Białka 1.15 g | Tłuszcze 3.41 g | Węglowodany 4.93
g (w tym cukry 1.68 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych
składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 500
g młodej kapusty, drobno poszatkowanej

– ½
kwaśnego jabłka

– 1
mała cebula

– 1
mała marchewka

– 2
łyżki posiekanego koperku

– 1
czubata łyżka dobrego majonezu

– sól
i świeżo mielony pieprz do smaku

– sok
z ½ cytryny

– 1
łyżeczka cukru

Przygotowanie:

Kapustę dokładnie oczyścić z wierzchnich liści, a
następnie drobno poszatkować – najlepiej nożem lub na mandolinie, aby uzyskać
cienkie, równe paski. Przełożyć do dużej miski, posypać niewielką ilością soli
i dokładnie przemieszać dłonią lub łyżką. Odstawić na około 10 minut, aby
kapusta zmiękła i puściła sok – dzięki temu będzie delikatniejsza, a jej smak
łagodniejszy. Po tym czasie kapustę odcisnąć z nadmiaru płynu, zachowując
jednak jej naturalną chrupkość.

Marchewkę obrać, umyć i zetrzeć na tarce o małych
oczkach. Warzywo to nada surówce delikatną słodycz i wprowadzi przyjemny
kontrast kolorystyczny, który sprawia, że danie prezentuje się jeszcze
apetyczniej.

Jabłko – najlepiej kwaśne i soczyste, np. odmiany
szara reneta, antonówka lub ligol – obrać ze skórki i zetrzeć na dużych oczkach
tarki. Marchew i jabłko skropić sokiem z cytryny, aby zapobiec ciemnieniu jabłka
i podkreślić owocową nutę w surówce.

Cebulę obrać i drobno posiekać. W przypadku
ostrzejszych odmian warto ją na chwilę zalać wrzątkiem lub przepłukać pod
bieżącą zimną wodą – złagodzi to jej smak i sprawi, że będzie przyjemniejsza
dla podniebienia. Cebula w tej surówce pełni ważną rolę – nadaje wyrazistości i
przełamuje łagodność pozostałych składników.

Do miski z kapustą dodać startą marchew, jabłko,
cebulę oraz drobno posiekany koperek – świeży, pachnący, pełen aromatu. Na
koniec dodać majonez i dokładnie wymieszać, aby sos równomiernie otoczył
warzywa.

Surówkę doprawić do smaku świeżo zmielonym pieprzem, dodatkową
szczyptą soli oraz łyżeczką cukru. W razie potrzeby dodać kilka kropel soku z
cytryny, co dodatkowo wzmocni świeżość potrawy i nada jej przyjemnie
kwaskowatego posmaku.

Gotową surówkę schłodzić przez minimum 30 minut w
lodówce, aby smaki mogły się dobrze przegryźć. Podawać jako dodatek do dań
głównych – szczególnie tych z rybą, pieczonym mięsem lub kotletami. Idealnie
sprawdza się zarówno przy codziennym obiedzie, jak i na stole podczas
wiosennych i letnich spotkań przy grillu.

Smacznego

Delikatne plasterki ogórka, kremowe awokado, słodycz kukurydzy i wyrazista
czerwona cebula – to połączenie smaków, które zaskakuje prostotą, a
jednocześnie daje efekt dania pełnego świeżości i charakteru. Ta sałatka to
nowoczesna interpretacja znanej od pokoleń mizerii, która od lat gości na
polskich stołach zwłaszcza latem. Jednak tym razem zamiast klasycznej śmietany
i ogórka pojawia się coś więcej – inspiracja kuchniami świata i nutka
kulinarnej odwagi.

Historia mizerii sięga XIX wieku, kiedy to ogórki w śmietanie serwowano
jako przystawkę w dworskich kuchniach. Nazwa wywodzi się z języka francuskiego
– od słowa misérable, czyli „skromny, ubogi”, co podkreślało prostotę dania,
dostępnego dla każdego. Z czasem mizeria stała się synonimem domowego, lekkiego
dodatku do obiadu, zwłaszcza w upalne dni, gdy warzywa prosto z ogrodu były na
wyciągnięcie ręki.

W prezentowanej wersji ogórki nadal grają główną rolę, jednak towarzyszą im
składniki, które wnoszą nową jakość. Awokado, choć egzotyczne, świetnie
odnajduje się w tej roli – jego aksamitna konsystencja i neutralny smak
podbijają kremowość dania. Kukurydza wnosi lekko słodki akcent, a czerwona
cebula – nieco ostrości i chrupkości.

Sos stanowi kulinarny most łączący tradycję z nowoczesnością: bazuje na
śmietanie i majonezie, ale wzbogacony jest musztardą francuską, koperkiem,
odrobiną miodu i sokiem z cytryny. To właśnie ten dressing nadaje całości lekko
pikantny, ziołowy i świeży charakter, który idealnie komponuje się z warzywami.

Sałatkę warto podawać od razu po przygotowaniu – wtedy awokado zachowuje
kolor, a ogórki są przyjemnie chrupkie. To doskonały dodatek do dań z grilla,
pieczonych ryb, a także jako samodzielna lekka kolacja w ciepłe dni.

Choć nawiązuje do klasycznej kuchni, sałatka ogórkowa z awokado jest
ukłonem w stronę nowoczesnych smaków i kuchni fusion. To danie, które pokazuje,
że nawet dobrze znane składniki mogą zaskoczyć w nowym wydaniu – trzeba je
tylko połączyć z wyobraźnią.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 88 kcal

W
tym: Białka 1.42 g | Tłuszcze 6.01 g | Węglowodany 5.51 g (w tym cukry 2.28 g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 3 ogórki szklarniowe

– 1 dojrzałe

 –
170 g kukurydzy konserwowej (1 mała puszka)

 – 1
czerwona cebula

Składniki na krem:

– 2 łyżki śmietany 18%

– 1½ łyżki majonezu

– 1½ łyżki soku z cytryny

– garść świeżego koperku

– 1 łyżka miodu

– 1 łyżeczka musztardy francuskiej

– ½ łyżeczki soli

– ⅓ łyżeczki pieprzu

Przygotowanie:

Ogórki obrać ze skórki (opcjonalnie, jeśli są młode –
można zostawić, ale należy je dokładnie umyć). Pokroić w cienkie plasterki,
najlepiej za pomocą mandoliny lub ostrego noża. Przełożyć do miski.

Kukurydzę dokładnie odsączyć z zalewy i dodać do miski.

Czerwoną cebulę obrać i pokroić w bardzo cienkie
piórka. Dodać do miski.

Awokado przekroić na pół, usunąć pestkę. Miąższ naciąć
z wyczuciem w kratkę jeszcze w skórce, a następnie wydrążyć łyżką, tworząc
równą kostkę. Dodać do pozostałych składników.

Koperek umyć, dokładnie osuszyć i drobno posiekać.

W oddzielnym naczyniu przygotować sos: wymieszać
śmietanę z majonezem, sokiem z cytryny, miodem, musztardą i posiekanym
koperkiem.

Gotowy sos dodać do sałatki. Doprawić do smaku solą i
świeżo zmielonym pieprzem. Całość delikatnie wymieszać – najlepiej za pomocą
silikonowej szpatułki, aby nie uszkodzić kawałków ogórka i awokado.

Sałatkę podawać od razu lub po krótkim schłodzeniu.
Smakuje najlepiej w dniu przygotowania, gdy ogórki są jeszcze chrupkie, a
awokado świeże.

Smacznego!

Sałatka z pora to jeden z tych przepisów, które udowadniają, że czasem najprostsze rzeczy robią największe wrażenie. Por, choć na pierwszy rzut oka niepozorny, ma naprawdę ciekawą historię. Był ceniony już w starożytnym Egipcie i Rzymie.  Por od wieków zajmuje też ważne miejsce w kulturze Walii, gdzie jest jednym z narodowych symboli. Według legendy walijscy żołnierze przypinali go do hełmów, aby odróżnić się na polu bitwy – i choć trudno dziś oddzielić fakt od historii przekazywanej z pokolenia na pokolenie, jedno jest pewne – to warzywo naprawdę ma charakter.

Jego delikatnie cebulowy, ale łagodniejszy smak sprawia, że świetnie odnajduje się w lekkich sałatkach, gdzie nie dominuje, tylko fajnie podkręca całość. Do tego dochodzi konkretna dawka wartości odżywczych. Por jest niskokaloryczny a jednocześnie bogaty w witaminy i minerały, więc spokojnie można go wrzucić do kategorii „fit bez wyrzutów sumienia”. Wspiera odporność, działa przeciwbakteryjnie, pomaga w oczyszczaniu organizmu i dobrze wpływa na trawienie. Czyli w skrócie – robi robotę, nawet jeśli wygląda trochę jak zielona cebula na sterydach.

Co ciekawe, zawarte w porze związki siarki i olejki eteryczne odpowiadają nie tylko za jego smak, ale też za właściwości zdrowotne. To właśnie one wspierają organizm w walce z bakteriami i pomagają „posprzątać” po cięższych kulinarnych grzeszkach. Dlatego klasyczne połączenia z pora często pojawiają się przy okazji świąt czy większych imprez – kiedy jedzenia jest dużo a brzuch później mówi „halo, ogarnij się”.

No i jest jeszcze ten mało oczywisty bonus – por od wieków uznawany był za naturalny afrodyzjak. Więc jeśli ktoś szuka argumentu, żeby dorzucić go do menu, to proszę bardzo, jest i taki.

Sama sałatka z pora to idealny przykład dania, które robi się praktycznie samo. Kilka składników, szybkie krojenie, mieszanie i gotowe. Bez kombinowania, bez stania godzinami w kuchni. A efekt? Świeża, lekko chrupiąca, kremowa i bardzo uniwersalna sałatka, która pasuje zarówno na wielkanocny stół, imprezę ze znajomymi, jak i jako szybki dodatek do obiadu czy kolacji.

To właśnie ten typ przepisu, który ratuje sytuację, gdy nagle okazuje się, że goście „już są pod blokiem”, a w lodówce niby nic nie ma. Wystarczy por, kilka prostych dodatków i w 15–20 minut powstaje coś, co znika szybciej, niż zdąży się zrobić zdjęcie na insta.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 93 kcal

W tym: Białka 4.70 g | Tłuszcze 4.50 g | Błonnik 2.30 g | Węglowodany 9.00 g (w tym cukry 1.30 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 3 duże pory (tylko biała część)

– 1 duża puszka kukurydzy

– 1 duża puszka zielonego groszku

– 1 duża puszka czerwonej fasoli

– 4 ogórki kiszone lub konserwowe

– 4 jajka

– sól i pieprz

– 2 do 3 łyżek dobrego majonezu

– 1 łyża musztardy chrzanowej

Przygotowanie:

Jajka ugotować na twardo, zaczynając od zimnej wody. Od momentu zagotowania gotować około 8–9 minut, następnie od razu zalać zimną wodą i odstawić do całkowitego ostygnięcia. Dzięki temu łatwiej się obiorą a żółtko pozostanie ładne, bez szarej obwódki.

Pory dokładnie przygotować, bo to tutaj robi się cała baza smaku. Odciąć ciemnozieloną część, pozostawiając tylko białą i jasnozieloną. Każdy por przeciąć wzdłuż na pół, a następnie każdą połówkę jeszcze na 2–3 części wzdłuż. Dzięki temu łatwiej dokładnie je wypłukać, bo między warstwami często zbiera się piasek. Po umyciu pokroić w cienkie półplasterki. Jeśli por jest intensywny w smaku, można go dodatkowo przelać wrzątkiem lub na chwilę zalać gorącą wodą i odcedzić – będzie łagodniejszy i bardziej delikatny. Pokrojone pory przełożyć do dużej miski.

Kukurydzę, groszek i czerwoną fasolę bardzo dokładnie odsączyć na sitku. Warto poświęcić chwilę i dobrze pozbyć się zalewy – dzięki temu sałatka nie będzie wodnista i zachowa idealną konsystencję. Fasolę można zostawić w całości, ale jeśli ma się chwilę czasu, warto ją lekko posiekać – sałatka będzie wtedy bardziej spójna i wygodniejsza do jedzenia. Wszystkie warzywa dodać do miski z porem.

Ostudzone jajka obrać i zetrzeć na tarce o grubych oczkach. Taki sposób sprawia, że jajka równomiernie rozchodzą się w sałatce i nadają jej przyjemnej kremowości. Ogórki kiszone lub konserwowe pokroić w drobną kostkę. Jeśli puszczają dużo soku, można je lekko odcisnąć – to mały trik, który robi dużą różnicę w finalnej konsystencji. Dodać do pozostałych składników.

Całość delikatnie wymieszać, doprawić solą i świeżo mielonym pieprzem. Na tym etapie warto spróbować, bo ogórki i konserwy już wnoszą swoją słoność. Następnie dodać łyżkę musztardy chrzanowej, która lekko podkręci smak i nada charakteru. Na koniec dodać majonez – najlepiej stopniowo, mieszając, aż wszystkie składniki ładnie się połączą i sałatka uzyska kremową, ale nie ciężką konsystencję.

Po wymieszaniu warto odstawić sałatkę na około 30–60 minut do lodówki. W tym czasie smaki się „przegryzą”, por lekko zmięknie a całość nabierze jeszcze lepszego aromatu. Tu dzieje się cała magia, więc jeśli jest czas – nie pomijać tego kroku.

Sałatka jest gotowa do podania praktycznie od razu, ale najlepiej smakuje lekko schłodzona. Świetnie sprawdza się jako dodatek do mięs, wędlin czy grillowanych dań, ale równie dobrze można ją podać po prostu ze świeżym pieczywem i zrobić z niej szybki, konkretny posiłek. To taki typ sałatki, który znika ze stołu pierwszy a potem zawsze pada pytanie „a będzie jeszcze?”.

 Kurczakiem i Fetą

Czasami najlepsze dania powstają z pozornie prostych składników, ale
dopiero w odpowiednim połączeniu odkrywają przed nami swój pełen potencjał. Tak
właśnie jest z tą sałatką – niby warzywa, niby lekka kompozycja, ale dzięki
dodatkom nabiera zupełnie nowego charakteru. To danie zaskakuje, syci i wciąga
od pierwszego kęsa.

Wyobraź sobie chrupiące, złociste kąski z polędwiczek z kurczaka – miękkie
w środku, soczyste, a na zewnątrz otulone panierką z prażonych płatków
kukurydzianych. Te kawałki są nie tylko pyszną alternatywą dla klasycznego
mięsa w sałatce – stają się jej gwiazdą. Obok nich znajduje się świeża sałata
rzymska, jedna z najbardziej aromatycznych i chrupkich odmian, której długie,
jędrne liście idealnie współgrają z lekką oliwą i cytrusowym dressingiem.

Kolorowy mix dopełniają warzywa i owoce: słodkie pomidorki koktajlowe,
kremowe awokado, ostrawa czerwona cebula, chrupiąca marchew i soczyste
winogrona, które zaskakują słodko-kwaśnym akcentem. To nie tylko uczta dla
podniebienia, ale i dla oczu – każda porcja to feeria barw i struktur. A na
wierzchu – kostki delikatnej, słonej fety, które balansują całość i nadają
sałatce charakteru rodem z greckich wybrzeży.

Na koniec – dressing. Cytrynowy, lekko miodowy, z ostrzejszą nutą czosnku i
szczyptą chili. To właśnie on spina wszystko w harmonijną całość. Każdy
składnik zostaje subtelnie podkreślony, nic się tu nie gubi, a każdy kęs
opowiada własną historię.

Trochę historii o sałacie rzymskiej i kulinarnej drodze przez wieki.

Sałata rzymska (łac. Lactuca sativa var. longifolia) to warzywo o długiej i
ciekawej historii. Jej korzenie sięgają czasów starożytnego Egiptu, gdzie była
uprawiana już ponad 4000 lat temu. Egipcjanie wierzyli, że ma właściwości
lecznicze i symbolizuje płodność. Sałatę tę cenili również Grecy i Rzymianie –
to właśnie z czasów imperium pochodzi jej obecna nazwa. Rzymianie spożywali ją
najczęściej z dodatkiem octu i miodu, co jest ciekawym echem naszego
współczesnego sosu cytrynowo – miodowego.

W starożytnym Rzymie sałata nie była jedynie dodatkiem do dań – traktowano
ją jak lekarstwo. Zalecano jej jedzenie przed snem, ponieważ wierzono, że
pomaga się wyciszyć i zapewnia spokojny sen. Cesarz August miał nawet zwyczaj
rozpoczynać każdy wieczór od miseczki sałaty. Dzięki rzymskim legionom, sałata
rozprzestrzeniła się po całym ówczesnym świecie, docierając aż do dzisiejszej
Francji, Hiszpanii i Anglii.

Dziś sałata rzymska to jedno z najpopularniejszych warzyw liściastych,
często używane w klasycznych sałatkach takich jak Caesar. Ale w tej odsłonie –
z dodatkiem mięsa i słodko-ostrego sosu – pokazuje zupełnie inne, nowoczesne
oblicze.

Ta sałatka to doskonały balans między tym, co lekkie i świeże, a tym, co
sycące i rozgrzewające. Można ją serwować jako pełnoprawny obiad, kolację lub
efektowną przystawkę podczas przyjęcia. Jest na tyle uniwersalna, że sprawdzi
się o każdej porze roku – latem zachwyci świeżością, a zimą – ciepłymi kąskami
z kurczaka i słodyczą winogron.

To danie zachęca do zabawy – można zmieniać proporcje składników, dodać
grillowaną paprykę, zamienić fetę na ser z niebieską pleśnią albo dorzucić
orzechy dla dodatkowej chrupkości. Ale nawet w podstawowej wersji ma w sobie
coś, co sprawia, że chce się do niej wracać.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 125 kcal

W
tym: Białka 6.93 g | Tłuszcze 5.82 g | Węglowodany 11.44 g (w tym cukry 4.14 g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki na sałatkę:

– 400 g polędwiczek z kurczaka

– 3
sałaty rzymskie

– 1
duże Awokado

– kiść
zielonych winogron bezpestkowych

– 1
czerwona cebula

– 1
średnia marchew

– 1½
garści pomidorków cherry

– 150
g sera feta

Składniki
na panierkę:

– ½
szklanki bułki tartej

– 1
szklanka płatków kukurydzianych

– 1
łyżeczka soli

– ½
łyżeczki pieprzu

– ½
łyżeczki ostrej papryki

– 1
łyżeczka słodkiej papryki

– 1
jajko

– 2
łyżki oleju

– 2
łyżki mąki

Składniki
na sos:

– 3
łyżki oliwy z oliwek

– sok
z ½ cytryny

– 1
łyżka miodu

– 2
ząbki czosnku

– sól
do smaku

– czarny
pieprz do smaku

– płatki
chili do smaku

Przygotowanie:

Polędwiczki z kurczaka opłukać pod zimną wodą,
oczyścić z błon i osuszyć dokładnie przy pomocy ręcznika papierowego. 

Pokroić
na równe kawałki o wielkości około 2 cm.

W malakserze rozdrobnić płatki kukurydziane, aż
powstanie nieregularny, lekko grudkowaty proszek – nie za drobno, by panierka
była chrupiąca. Przełożyć do miski, dodać bułkę tartą oraz przyprawy.
Wymieszać.

W osobnym naczyniu roztrzepać jajko z olejem i mąką,
aż do uzyskania jednolitej, lejącej się masy. 

Do masy wrzucić kawałki kurczaka
i dokładnie obtoczyć, aby każdy z nich był równomiernie pokryty masą.

Zamarynowane mięso przekładać pojedynczo do suchej
mieszanki panierkowej i dokładnie obtaczać z każdej strony.

Mięsne kąski ułożyć w natłuszczonym koszu AirFryera.
Piec przez około 15 minut w temperaturze 180°C, aż będą złociste i chrupiące.

Alternatywnie mięsne kawałki można upiec w piekarniku
wg poniższej instrukcji:

Piekarnik rozgrzać do 180°C (termoobieg). Blachę
wyłożyć papierem do pieczenia, a kawałki kurczaka rozłożyć w odstępach, tak aby
się ze sobą nie stykały. Piec przez 25–30 minut, w połowie czasu ostrożnie
obrócić na drugą stronę.

Po upieczeniu mięso przełożyć na talerz i pozostawić
na kilka minut do przestygnięcia.

W trakcie, gdy mięso się piecze przygotować pozostałe
składniki sałatki.

W małej miseczce połączyć oliwę z oliwek, sok z
cytryny, miód i przeciśnięty przez praskę czosnek. Doprawić solą, pieprzem i
opcjonalnie płatkami chili. Dokładnie wymieszać i odstawić, by smaki się
przegryzły.

Sałatę rzymską opłukać w zimnej wodzie i dokładnie osuszyć. 

Następnie pokroić na cienkie paski. Przełożyć do dużej miski, skropić niewielką ilością
oliwy i delikatnie wymieszać, by każdy kawałek został natłuszczony. 

Sałatę poporcjować do mniejszych miseczek.

Marchew obrać i zetrzeć na tarce o drobnych oczkach.

Poporcjować do miseczek.

Pomidorki umyć i pokroić na ćwiartki.

Awokado przekroić na pół, usunąć pestkę i wydrążyć z
łupiny. Pokroić w małą kostkę.

Następnie poporcjować do miseczek.

Cebulę obrać i pokroić w piórka.

Winogrona umyć, osuszyć i pokroić w połówki.

Poporcjować do miseczek.

Ser Feta odsączyć z zalewy i pokroić w kostkę. 

Poporcjować
do miseczek.

Następnie dodać mięsne kąski i całość polać sosem.

Od razu podawać.

Sałatki nie zawsze muszą być lekkie – mogą też być
sycące i pełne kontrastów smakowych. Ta wersja sałatki rzymskiej łączy świeżość
chrupiących warzyw z ciepłymi, aromatycznymi kąskami z kurczaka w chrupiącej
panierce. Jej składniki nawiązują do klasycznych kompozycji kuchni
śródziemnomorskiej.

Jest to bardzo zrównoważony posiłek – świetnie
sprawdzi się jako pełnowartościowy lunch lub lekka kolacja, dostarczając
zarówno białka z kurczaka i fety, zdrowych tłuszczów z awokado i oliwy, jak i
energii z węglowodanów zawartych w warzywach i dodatkach.

Smacznego!

Siekana pasta kanapkowa to wyjątkowe połączenie kremowej konsystencji,
świeżych ziół i delikatnej chrupkości warzyw, które tworzą idealną propozycję
na śniadanie, kolację lub lekką przekąskę. Jest pełna wartościowych składników
odżywczych, które wspierają organizm i dostarczają energii na cały dzień.

Bazą tej pasty jest awokado – owoc, który od wieków uznawany jest za symbol
zdrowia i długowieczności. Już w czasach starożytnych Majowie i Aztekowie
wykorzystywali je nie tylko jako pożywienie, ale także jako naturalny kosmetyk
pielęgnacyjny. Awokado jest niezwykle bogate w zdrowe tłuszcze
jednonienasycone, które wspomagają pracę serca, oraz w błonnik, przyspieszający
trawienie i dający uczucie sytości.

Nie mniej istotnym składnikiem są jajka, które dostarczają
pełnowartościowego białka oraz cennych witamin i minerałów, takich jak witamina
D, B12 czy cholina, niezbędna dla prawidłowej pracy mózgu. Gotowane na
półtwardo zachowują aksamitną strukturę i delikatność, świetnie komponując się
z kremową bazą pasty.

Dodatek serka wiejskiego sprawia, że pasta staje się jeszcze bardziej
aksamitna, a jednocześnie wzbogacona o kolejną porcję białka i wapnia,
wspierającego mocne kości. Musztarda dijon nadaje jej lekkiej pikanterii, zaś
majonez podkreśla wszystkie smaki i nadaje całości pełnię.

Nie można zapomnieć o ogórkach kanapkowych, które dodają odrobiny
kwasowości i przyjemnej chrupkości, a także o świeżych ziołach – koperku i
szczypiorku, które nie tylko wzbogacają smak, ale także dostarczają
przeciwutleniaczy i witamin z grupy B oraz C.

Pasta kanapkowa w tej wersji to prawdziwa skarbnica wartości odżywczych.
Zdrowe tłuszcze z awokado wspomagają pracę serca i poprawiają kondycję skóry,
jajka dostarczają białka budującego mięśnie, a świeże warzywa i zioła
zapewniają bogactwo witamin i minerałów. Dzięki wysokiej zawartości błonnika i
zdrowych tłuszczów pasta ta syci na długo, a jednocześnie jest lekkostrawna.

Można ją serwować na wiele sposobów – klasycznie, na kromce świeżego
chleba, ale również w wersji fit, na liściach sałaty rzymskiej lub jako dip do
warzyw. To doskonała propozycja zarówno dla osób dbających o linię, jak i tych,
które cenią sobie bogate smaki i zdrowe nawyki żywieniowe.

Choć pasta kanapkowa może kojarzyć się z prostym daniem, w rzeczywistości
jest pełna wyrafinowanego smaku i aromatu. Jej lekka struktura, połączona z
chrupiącymi dodatkami i kremową bazą, sprawia, że każda kanapka staje się małym
kulinarnym dziełem sztuki. Jest to idealna propozycja zarówno na szybkie
śniadanie, jak i elegancką przekąskę na przyjęcie.

Spróbuj tej pasty raz, a na stałe zagości w Twoim menu!

Kaloryczność potrawy w 100 g: 159 kcal

W
tym: Białka 7.41 g | Tłuszcze 13.26 g | Węglowodany 2.15 g (w tym cukry 1.16 g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 1 duże awokado

– 4
jajka

– 5
plastrów ogórków kanapkowych

– 3
gałązki koperku

– szczypiorek

– 100
g serka wiejskiego

– 1½
łyżki majonezu

– 1
łyżeczka musztardy Dijon

–
sól i pieprz

Przygotowanie:

Awokado należy przekroić na pół, usunąć pestkę, a
następnie łyżką wydrążyć miąższ, oddzielając go od skórki. Jajka ugotować na
półtwardo, czyli umieścić w garnku z wrzącą wodą i gotować przez 8 minut. Po
upływie tego czasu przełożyć do zimnej wody, aby szybciej ostygły, a następnie
obrać ze skorupki.

Szczypiorek oraz koperek dokładnie umyć i osuszyć, aby
nie wprowadzać nadmiaru wilgoci do pasty. Plastry ogórków kanapkowych odsączyć
z zalewy, najlepiej za pomocą ręcznika papierowego, co pozwoli uniknąć
rozwodnienia masy.

Wszystkie przygotowane składniki ułożyć na desce do
krojenia i przy pomocy ostrego noża drobno posiekać, łącząc je stopniowo w
jednolitą mieszankę. 

Następnie dodać serek wiejski, majonez oraz musztardę Dijon. Całość doprawić solą i pieprzem według uznania. Ponownie przesiekać
wszystkie składniki, aby uzyskać dobrze połączoną, jednolitą pastę o wyrazistym
smaku.

Gotową pastę przełożyć do miseczki i podawać na
świeżym pieczywie lub jako nadzienie do chrupiących liści sałaty rzymskiej.
Doskonale komponuje się zarówno z ciemnym, razowym chlebem, jak i lekkim
pieczywem pszennym.

Najlepiej smakuje świeża, ale można ją przechowywać w
szczelnym pojemniku w lodówce, gdzie zachowa swoją konsystencję i aromat przez
około jeden dzień.

Smacznego!

Marchewka z groszkiem na gęsto to smak dzieciństwa, ciepła domowa klasyka,
która od pokoleń gości na polskich stołach. Delikatnie słodka, aksamitnie
kremowa, z nutą maślanej delikatności i odrobiną nostalgii – idealny dodatek do
tradycyjnego obiadu.

Już sam widok tego dania poprawia nastrój – soczyście pomarańczowa
marchewka i intensywnie zielony groszek tworzą duet pełen barw i smaku.
Marchew, lekko słodka i pełna naturalnej delikatności, doskonale komponuje się
z jędrnym, subtelnie orzeźwiającym groszkiem. Całość otula kremowy, maślany
sos, który nadaje daniu aksamitnej konsystencji i delikatności. To jedno z tych
dań, które nie tylko syci, ale także koi zmysły i przywołuje miłe wspomnienia.

Choć dla wielu to smak kojarzony z domową kuchnią, to połączenie warzyw ma
długą historię. Marchewkę uprawiano już 5000 lat temu w starożytnej Persji, ale
początkowo miała ona fioletowy kolor i była bardziej korzenna niż słodka.
Dopiero w XVII wieku Holendrzy, chcąc uczcić swoją dynastię Oranje, wyhodowali
odmianę o charakterystycznym pomarańczowym kolorze – i taką znamy dziś.

Groszek natomiast to jedno z najstarszych warzyw uprawnych. Już w
starożytnym Egipcie był symbolem urodzaju i gościł na królewskich stołach. W
średniowieczu stał się podstawą europejskich jadłospisów, a w XIX wieku, za
sprawą ogrodników z Anglii i Francji, pojawiły się odmiany słodkie i delikatne,
idealne do gotowania.

Połączenie marchewki i groszku w jednym daniu pojawiło się w kuchni
francuskiej już w XVIII wieku jako „petits pois à la française” – groszek
gotowany z masłem i odrobiną bulionu. W Polsce danie stało się popularne
szczególnie w XX wieku, często goszcząc na rodzinnych obiadach oraz w barach
mlecznych w czasach PRL-u.

To nie tylko smak tradycji, ale też zdrowa i lekka opcja jako dodatek do
dań mięsnych lub jarskich. Marchewka dostarcza beta-karotenu, który wspiera
wzrok i odporność, a groszek to źródło białka roślinnego i witamin z grupy B.
Co więcej, całość przygotowuje się szybko i łatwo – nawet osoby bez kulinarnego
doświadczenia z łatwością wyczarują to danie w swojej kuchni.

Marchewka z groszkiem na gęsto to ciepło domowego posiłku, smak prostoty i
tradycji w najlepszym wydaniu. Niezależnie od tego, czy podana z klasycznym
kotletem mielonym, pieczonymi ziemniakami czy nawet jako samodzielne danie –
zawsze smakuje tak, jakby ktoś przygotował je z myślą o naszym komforcie i
dobrym nastroju.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 57 kcal

W
tym: Białka 2.10 g | Tłuszcze 1.85 g | Węglowodany 6.47 g (w tym cukry 3.30 g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 400 g marchwi (ok 4 średnie sztuki)

– 200 g groszku (świeżego lub mrożonego)

– 1½ łyżka masła (ok. 15 g)

– 1½ łyżka mąki pszennej

– 250 ml wody

– 1 łyżeczka cukru

– ¾ łyżeczki soli

– ½ łyżeczki pieprzu

Przygotowanie:

Marchewki należy umyć, obrać i pokroić w drobną kostkę.

W garnku zagotować 250 ml wody. Do wrzątku dodać
pokrojoną marchewkę, łyżeczkę cukru oraz sól. Gotować na średnim ogniu przez
około 10–12 minut, aż marchewka będzie miękka, ale nie rozpadająca się.

Gdy marchewka jest już prawie miękka, dodać groszek.
Jeśli używany jest mrożony, nie trzeba go wcześniej rozmrażać – wystarczy
wrzucić go prosto do garnka. Gotować razem przez kolejne 5 minut, aż groszek
również stanie się miękki.

W małym rondelku lub na patelni rozpuścić masło.
Następnie dodać łyżkę mąki i dokładnie wymieszać, podsmażając na małym ogniu
przez około 2 minuty. Mąka powinna lekko się zezłocić, ale nie przypalić.

Do gotującej się marchewki z groszkiem dodać
przygotowaną zasmażkę cały czas mieszając, aby nie powstały grudki. Gotować
jeszcze przez 3 minuty, aż całość zgęstnieje. W razie potrzeby można dolać
odrobinę wody, jeśli konsystencja jest zbyt gęsta.

Na koniec doprawić solą i pieprzem do smaku. Podawać
jako dodatek do obiadu – świetnie komponuje się z kotletami mielonymi,
pieczonym mięsem czy ziemniakami.

Smacznego!

 Sałatka z grillowanym Halloumi to połączenie smaków, które z powodzeniem
łączą tradycję z nowoczesnością. W jej skład wchodzi jeden z najbardziej
cenionych serów na świecie — Halloumi. Ten cypryjski przysmak, znany ze swojej
zdolności do grillowania, zyskuje coraz większą popularność na całym świecie,
zwłaszcza w kuchniach śródziemnomorskich. Halloumi, choć wytwarzany głównie z
mleka owczego i koziego, posiada wyjątkową strukturę, która sprawia, że
idealnie nadaje się do grillowania. W trakcie obróbki termicznej zachowuje swój
kształt, a na powierzchni tworzy chrupiącą skórkę, podczas gdy wnętrze
pozostaje delikatne i lekko ciągnące.

Połączenie tego sera z soczystymi pomidorkami koktajlowymi, mini mozzarellą
oraz słodkimi brzoskwiniami z puszki tworzy zaskakującą harmonię smaków — od
lekko słonawych nut Halloumi, przez świeżość pomidorków, aż po owocową słodycz
brzoskwiń. Pistacje jako prażony akcent, wprowadzają do sałatki subtelną
chrupkość, która dodaje jej lekkości, a zarazem intensyfikuje smaki innych
składników.

Historia tego dania łączy się z tradycją kuchni śródziemnomorskiej, która
czerpie z najstarszych receptur i wykorzystuje produkty naturalne, jak oliwa z
oliwek czy miód, obecne w wielu potrawach od tysięcy lat. Sos na bazie miodu,
musztardy i octu balsamicznego stanowi doskonałe zwieńczenie tej kompozycji,
nadając jej zbalansowanego smaku, który idealnie podkreśla charakter
grillowanego sera.

Tego typu sałatka to ukłon w stronę zdrowych, świeżych składników, które
nie tylko dostarczają cennych wartości odżywczych, ale również zachwycają
bogactwem smaków. Ciepłe, grillowane Halloumi łączy się tu z chłodnym
szpinakiem, delikatną mozzarellą i owocami, tworząc potrawę pełną kontrastów —
zarówno w smaku, jak i w teksturze. Idealna na lekką kolację lub jako efektowna
przystawka na każdą okazję.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 227 kcal

W
tym: Białka 10.80 g | Tłuszcze 16.04 g | Węglowodany 9.64 g (w tym cukry 7.97
g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 225 g sera Halloumi (opakowanie)

– ½ łyżeczki wędzonej papryki

– 1½ garści pomidorków koktajlowych

– 150 g mini mozzarelli

– 4 połówki brzoskwini z puszki

– 2 garście świeżego szpinaku

– ½ garści prażonych pistacji

– 3 łyżki oliwy z oliwek

– 1 łyżeczka musztardy miodowej

– 1 łyżka soku z cytryny

– 2 łyżki płynnego miodu

– 1 łyżeczka sosu z octem balsamicznym

– sól

– pieprz

Przygotowanie:

Ser Halloumi pokroić na plastry o grubości około 1 cm
i każdy plaster oprószyć wędzoną papryką.

Pomidorki koktajlowe umyć i przekroić na połówki.

Mini mozzarellę odcedzić z zalewy i także przekroić na
pół.

Połówki brzoskwiń z puszki osuszyć i pokroić w
plasterki.

Świeży szpinak dokładnie umyć i osuszyć.

Na patelni grillowej rozgrzać 1 łyżkę oliwy z oliwek.

Plastry sera Halloumi umieścić na rozgrzanej patelni i
grillować przez ok 3 minuty z każdej strony, aż staną się złociste i lekko
przypieczone. Można grillować ser także na grillu elektrycznym spryskując
plastry odrobiną oliwy. Po grillowaniu odłożyć je na talerz.

W małej misce wymieszać musztardę miodową, sok z
cytryny, płynny miód, sos balsamiczny oraz pozostałe 2 łyżki oliwy z oliwek.

Doprawić do smaku solą i pieprzem, a następnie
dokładnie wymieszać, aż składniki się połączą.

Na dużym talerzu lub w misce ułożyć świeży szpinak.

Na wierzch dodać grillowane plastry sera Halloumi,
pomidorki koktajlowe, mini mozzarellę oraz plastry brzoskwiń.

Posypać prażonymi i posiekanymi pistacjami.

Całość delikatnie polać przygotowanym sosem.

Na koniec, jeśli potrzeba, można doprawić dodatkowo
solą i pieprzem do smaku.

Sałatka z grillowanym Halloumi jest na tyle sycąca i
pełna smaku, że może być podawana jako samodzielne danie, ale doskonale
komponuje się również z różnymi dodatkami, które wzbogacają jej smak i uczynią
posiłek jeszcze bardziej wyjątkowym. Oto kilka pomysłów, które mogą stanowić
świetne uzupełnienie:

1. Grzanki czosnkowe – chrupiące kawałki chleba
podpieczone z oliwą, czosnkiem i ziołami to doskonały sposób, by dodać sałatce
nieco „pełniejszej” konsystencji i podkręcić jej smak. Czosnek idealnie
komponuje się z grillowanym Halloumi.

2. Quinoa lub kasza bulgur – lekka, pełnoziarnista baza,
która świetnie wchłania wszystkie smaki sosu. Quinoa doda sałatce białka i
błonnika, a kasza bulgur nada jej przyjemnej tekstury, stanowiąc sycącą, ale
lekką alternatywę dla tradycyjnych węglowodanów.

3. Pieczone warzywa – pieczone warzywa, takie jak bataty,
marchewki, cukinia czy bakłażan, mogą stanowić świetny dodatek, który doda
sałatce głębi i jeszcze większej różnorodności smaków.

4. Hummus – porcja kremowego hummusu, najlepiej z
dodatkiem oliwy i przypraw, doskonale uzupełni smak sałatki, wprowadzając nutę
orientalną i kremową konsystencję, która kontrastuje z chrupkością pistacji.

5. Ryz basmati lub dziki – lekko aromatyczny ryż basmati
lub dziki sprawdzi się jako baza, na której sałatka będzie wyglądać jeszcze
bardziej efektownie. Jego lekka konsystencja doskonale współgra z soczystymi
składnikami sałatki.

6. Pita lub chleb flatbread – delikatne, puszyste chlebki
pita lub płaski chleb typu flatbread będą idealnym dodatkiem do tej sałatki,
zwłaszcza jeśli ma ona formę przekąski lub lunchu.

7. Owoce w lekkiej marynacie – jeśli chce się dodać
jeszcze bardziej owocowego akcentu, można przygotować lekką marynatę z cytrusów
(pomarańczy, grejpfrutów) lub świeżych fig, które będą idealnie kontrastować z
słonością Halloumi.

8. Sos jogurtowy z ziołami – chłodny sos na bazie jogurtu
naturalnego, czosnku, ogórka i świeżych ziół takich jak koper czy mięta, doda
sałatce orzeźwiającej świeżości.

Te dodatki uzupełnią sałatkę o nowe smaki i tekstury,
tworząc pełnowartościowe danie lub wystawną przystawkę. Możliwości jest wiele,
zależnie od preferencji smakowych i okazji!

Smacznego.

Kalafior – niepozorne warzywo, które przez lata funkcjonowało głównie jako
dodatek do obiadu, w panierce lub z bułką tartą i masełkiem. Dziś jednak
przeżywa prawdziwy renesans i staje się głównym bohaterem wielu wykwintnych
dań. A co, jeśli powiem Ci, że kalafior potrafi udawać stek? Nie byle jaki, ale
pełen smaku, chrupiący z zewnątrz, a jednocześnie delikatny w środku, podany na
aksamitnym hummusie i skropiony aromatycznym sosem oraz oprószony fetą?

Historia kalafiora sięga starożytności – uprawiali go już Egipcjanie a do
Europy trafił za sprawą kupców arabskich. W kuchniach Bliskiego Wschodu stał
się nieodłącznym elementem dań, podobnie jak hummus, który swoje korzenie ma w
XV-wiecznej Turcji i Egipcie. Połączenie tych dwóch składników w jednym daniu
to ukłon w stronę tradycji i współczesnych kulinarnych trendów.

Co czyni to danie wyjątkowym? To nie jest zwykły kalafior! Najpierw
gotujemy go w całości, aby zachował swoją soczystość i delikatność, a następnie
kroimy na grube plastry, przyprawiamy mieszanką wędzonej, ostrej i słodkiej
papryki, czosnku, soli oraz pieprzu. Smażymy go na złoty kolor na maśle
klarowanym i oliwie, uzyskując chrupiącą, aromatyczną skórkę.

Podstawą dania jest kremowy hummus – jedwabiście gładka pasta z
ciecierzycy, Tahini i soku z cytryny, który dodaje świeżości i głębi smaku.
Całość dopełnia lekki sos ze szpinaku i rukoli z delikatnym akcentem czosnku,
płatków chilli oraz octu balsamicznego. A na koniec – wyrazista feta, która
swoją słoną nutą idealnie kontrastuje z pozostałymi składnikami.

To danie łączy w sobie tradycję i nowoczesność, prostotę składników i
bogactwo smaków. Idealne na elegancki obiad, kolację w gronie bliskich lub jako
kulinarna podróż po smakach Bliskiego Wschodu i basenu Morza Śródziemnego.

Spróbuj, a przekonasz się, że kalafior nigdy nie smakował tak dobrze!

Kaloryczność potrawy w 100 g: 219 kcal

W
tym: Białka 9.21 g | Tłuszcze 10.18 g | Węglowodany 16.57 g (w tym cukry 5.39
g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 1 duży świeży kalafior

– 1 łyżeczka wędzonej papryki

– 1 łyżeczka słodkiej papryki

– ½ łyżeczki ostrej papryki

– ½ łyżeczki granulowanego czosnku

– ½ łyżeczki soli

– ½ łyżeczki pieprzu

– 2 łyżki klarowanego masła

– 1 łyżka oliwy z oliwek

– 100 g sera feta

Składniki
na sos:

– 1 garść świeżego szpinaku

– 1 garść rukoli

– 1 ząbek czosnku

– ½ łyżeczki płatków chili

– 1 łyżka octu balsamicznego

– 4 łyżki oliwy z oliwek

– ¼ łyżeczki soli

– ¼ łyżeczki pieprzu

Składniki
na hummus:

– 540 g ciecierzycy ze słoika

– sok z 1 cytryny

– 2 ząbki czosnku

– 2 łyżki pasty Tahini

– sól

– pieprz

– 2 łyżki oliwy z oliwek

– woda (w razie potrzeby, do uzyskania odpowiedniej
konsystencji)

Przygotowanie:

Kalafiora oczyścić, usunąć liście i dokładnie opłukać
pod bieżącą wodą. W dużym garnku zagotować wodę z łyżeczką soli a następnie
włożyć do niej całego kalafiora. Gotować przez ok 8 minut, aż kalafior lekko
zmięknie, ale nadal pozostanie jędrny (al dente). Po ugotowaniu ostrożnie wyjąć
kalafiora z garnka i odstawić na kilka minut do lekkiego przestygnięcia.

Gdy kalafior nieco ostygnie, pokroić go w plastry o
grubości około 1½ cm, starając się zachować je w całości, aby powstały tzw.: „steki”.

W międzyczasie przygotować hummus. Ciecierzycę
odsączyć z zalewy, przepłukać pod bieżącą wodą i przełożyć do kielicha
blendera. Dodać obrany i pokrojony czosnek, pastę Tahini, oliwę z oliwek, sok z
cytryny, sól i pieprz. Całość zmiksować na gładką, kremową masę, stopniowo
dodając zimną wodę, aby uzyskać pożądaną konsystencję. 

Gotowy hummus
rozsmarować na dnie talerzy i wstawić do lodówki.

Przygotować sos.

Szpinak i rukolę drobno posiekać. 

Czosnek obrać i
przecisnąć przez praskę. W małej miseczce połączyć posiekane liście szpinaku i
rukoli, czosnek, płatki chilli, ocet balsamiczny, oliwę z oliwek, sól i pieprz.
Dokładnie wymieszać, aż składniki dobrze się połączą. Odstawić na bok.

Plastry kalafiora z obu stron oprószyć papryką
wędzoną, słodką, ostrą, czosnkiem granulowanym, solą i pieprzem.

Na dużej patelni rozgrzać klarowane masło z oliwą z
oliwek. Ostrożnie ułożyć plastry kalafiora i smażyć na średnim ogniu przez ok. 4
minuty z każdej strony, aż nabiorą złotobrązowego koloru i lekko się
przyrumienią.

Gotowe steki wyjąć z patelni i odsączyć z nadmiaru
tłuszczu na ręczniku papierowym.

Na wcześniej przygotowanych talerzach z hummusem
ułożyć steki z kalafiora. 

Polać je sosem szpinakowo-rukolowym.

I całość dodatkowo
posypać pokruszoną fetą.

Podawać od razu, na ciepło.

Smacznego!

Sałatka z wędzonym kurczakiem, ananasem i kukurydzą to połączenie, które
zaskakuje i zachwyca już od pierwszego kęsa. To danie jest jak podróż przez
różne zakątki kulinarnego świata – aromatyczny, intensywny kurczak przywołuje
smaki tradycyjnej kuchni wędzarniczej, soczysty ananas wnosi nutę egzotyki, a
chrupiące ogórki konserwowe dodają charakterystycznego pazura. Jest również
bardzo szybka i prosta w przygotowaniu.

Historia tej sałatki nie jest jednoznaczna, ale wiele wskazuje na to, że
inspiracją mogła być popularna w latach 60. i 70. sałatka hawajska, kiedy to
ananas z puszki stał się symbolem luksusu i egzotyki na europejskich stołach.
Kuchnia tamtych czasów śmiało łączyła słodkie owoce z mięsem i wyrazistymi
dodatkami, tworząc zaskakujące kompozycje smakowe.

Wędzony kurczak jest tu prawdziwą gwiazdą – jego intensywny aromat
przełamuje słodycz ananasa i kukurydzy, a delikatny ser oraz pikantna musztarda
spajają całość w harmonijną potrawę. To idealna propozycja na przyjęcia,
kolację w gronie bliskich lub jako sałatka, która skutecznie zaspokoi apetyt
podczas zabieganego dnia.

Sałatka z wędzonym kurczakiem i ananasem to danie niezwykle uniwersalne,
które doskonale odnajdzie się w różnych kulinarnych scenariuszach. Można podać
ją jako samodzielny posiłek na kolację, serwując w eleganckich pucharkach lub
na liściach chrupiącej sałaty, co nada całości wyjątkowego wyglądu. Świetnie
sprawdzi się także jako przystawka na przyjęciach – podana w małych miseczkach
lub na chrupiących krakersach jako wytrawne przekąski.

Doskonałym dodatkiem do tej sałatki będzie świeże pieczywo – chrupiąca
bagietka, ciabatta lub pełnoziarnisty chleb. Jej kremowa konsystencja wspaniale
komponuje się także z grzankami czosnkowymi lub delikatnymi paluszkami
chlebowymi.

Dla bardziej wykwintnej prezentacji można udekorować ją świeżymi ziołami,
takimi jak natka pietruszki czy koperek, które dodadzą koloru i świeżości. W
wersji letniej warto podać sałatkę schłodzoną jako lekki posiłek w upalny
dzień, a zimą – jako orzeźwiający akcent na świątecznym stole.

To danie nie tylko cieszy podniebienie, ale też oko – jest kolorowe,
apetyczne i zawsze gotowe do zrobienia wrażenia na gościach!

Każda łyżka tej sałatki to symfonia smaków – trochę słodyczy, szczypta
pikanterii i odrobina nostalgii za klasyką, która nigdy nie wychodzi z mody. Zrób
koniecznie. Smacznego!

Kaloryczność potrawy w 100 g: 145 kcal

W
tym: Białka 8.02 g | Tłuszcze 8.90 g | Węglowodany 7.28 g (w tym cukry 6.43 g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 2 udka wędzonego kurczaka

– puszka ananasa

– puszka kukurydzy konserwowej

– 150 g żółtego sera np.: cheddar, gouda lub edamski

– 3 ogórki konserwowe

– 2 łyżki majonezu

– 1 łyżeczka ostrej musztardy

– ¾ łyżeczki soli

– ½ łyżeczki pieprzu

– ¼ łyżeczki curry

Przygotowanie:

Kurczaka obrać ze skóry i pokroić w małą kostkę.

Kukurydzę odsączyć z zalewy na sitku.

Ananasa pokroić na cząstki.

Ogórki pokroić w drobną kostkę.

Ser zetrzeć na tarce jarzynowej o grubych oczkach.

Wszystkie składniki umieścić w dużej misce. 

Dodać
przyprawy, majonez oraz musztardę i dokładnie wymieszać.

Gotową sałatkę
schłodzić w lodówce przez min 30 min, aby smaki się trochę przegryzły a
konsystencja lekko zagęściła.

Podawać schłodzoną z ulubionym pieczywem.

Smacznego!

Karmelizowane kasztany to prawdziwy
rarytas dla smakoszy – słodkie, miękkie w środku, a na zewnątrz lekko chrupiące
dzięki karmelowej glazurze, łączą subtelną orzechowość z głębią karmelowego
smaku. Wyobraź sobie kasztany, które po ugotowaniu powoli zanurzane są w
syropie cukrowym, aż nabierają blasku i stają się delikatnie lepkie. Każdy kęs
oferuje miękki środek, który niemal rozpływa się na języku, kontrastujący z
karmelizowaną powłoką o lekkiej chrupkości. Takie połączenie sprawia, że
karmelizowane kasztany są niezrównanym deserem – świetnym zarówno jako
samodzielna przekąska, jak i dodatek do lodów, kremów czy ciast.

Kasztany jadalne kojarzą się z
jesienią i zimą, gdyż to właśnie wtedy przypada na nie sezon. W Polsce oraz w
wielu krajach Europy Środkowej i Południowej kasztany zbiera się od września do
listopada. Często można je spotkać na targach, gdzie sprzedawcy pieką je na
gorąco, tworząc niepowtarzalną atmosferę chłodnych, jesiennych wieczorów.
Zapach pieczonych kasztanów w powietrzu przywodzi na myśl rodzinne spacery,
jarmarki bożonarodzeniowe i ciepło płynące z domowego pieca.

Kasztany były znane i cenione od
wieków. Dawniej były podstawą diety w niektórych rejonach Europy – zamiast
chleba czy ziemniaków. Dzisiaj wracają do łask, szczególnie w kuchni, która
ceni sobie smakowite tradycje. Karmelizowane kasztany, podobnie jak kandyzowane,
są wyrazem troski i cierpliwości w przygotowaniu. To uczta, która przywołuje na
myśl przytulne wieczory i długie rozmowy przy stole.

Nie tylko smak, ale również wartości
odżywcze kasztanów sprawiają, że warto po nie sięgać. Kasztany jadalne są
bogate w węglowodany złożone, witaminy z grupy B oraz witaminę C, co czyni je
zdrową alternatywą dla bardziej kalorycznych słodyczy. W połączeniu z
karmelizacją stają się przepyszną przekąską, która łączy to, co najlepsze –
smak i wartości odżywcze, tworząc pełne ciepła wspomnienia każdej jesieni i
zimy. Zrób koniecznie. 

Kaloryczność potrawy w 100 g: 113 kcal

W tym: Białka 0.87 g | Tłuszcze 1.29 g | Węglowodany 22.40
g (w tym cukry 12.09 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych
składników podanych w przepisie.

Składniki:

– ok
20 sztuk jadalnych kasztanów

– 300
ml wody

– 100
g brązowego cukru

– 1
łyżka masła

–
szczypta soli

– ¼
łyżeczki cynamonu

Dodatkowo:

– 400
ml wody do obgotowania kasztanów

– ½
łyżeczki soli

Przygotowanie:

Naciąć
każdego kasztana w kształcie krzyża na ich zaokrąglonej stronie. To pozwoli
łatwiej zdjąć łupinę po gotowaniu.

Kasztany
umieścić w garnku z zimną wodą (400 ml), dodać sól i doprowadzić do wrzenia. Gotować
przez około 10 minut. Odcedzić, ostudzić i obrać z zewnętrznej łupiny oraz
cienkiej wewnętrznej skórki, starając się nie uszkodzić miąższu (delikatność
jest kluczem).

Do czystego
garnka wlać ok 300 ml wody. Dodać brązowy cukier, masło, sól i cynamon, a
następnie doprowadź do wrzenia na średnio-wysokim ogniu.

Następnie
dodać obrane kasztany i delikatnie zamieszać, aby pokryły się syropem,
uważając, aby nie rozbić orzechów. Gotować bez przykrycia, aż większość płynu
odparuje a masa zgęstnieje delikatnie całość mieszając.

Podawać
na ciepło.

Smacznego.

Jeśli Twoje kubki
smakowe nie miały jeszcze przyjemności poznać sera Burrata, pozwól, że
przedstawię Ci ten kremowy i niezwykle smakowity odpowiednik mozzarelli.
Burrata to w zasadzie mozzarella wypełniona aksamitną śmietaną. Jest to
najbardziej kremowy i delikatny ser o subtelnym, łagodnym smaku, który
doskonale komponuje się z soczystymi figami i aromatycznym Prosciutto. Aby
stworzyć wyśmienitą letnią sałatkę, wystarczy dodać garść pikantnej rukoli,
delikatnej roszponki oraz chrupiących kiełków, a następnie całość skropić octem
balsamicznym i sosem musztardowo-miodowym z żurawiną. Taki zestaw smaków
sprawi, że każda porcja będzie prawdziwą ucztą dla podniebienia.

Burrata z figami i Prosciutto
– Delikatność i Wykwintność na Talerzu – to także połączenie, które zachwyca
zarówno podniebienie, jak i oczy. To danie jest kwintesencją włoskiej kuchni,
gdzie prostota składników łączy się z ich najwyższą jakością, tworząc
niezapomniane doznania smakowe. Burrata, kremowy ser pochodzący z Apulii, w połączeniu
ze słodkimi figami i wykwintnym Prosciutto, tworzy danie, które doskonale
sprawdza się zarówno jako przystawka, jak i elegancka przekąska.

Burrata ma delikatny,
mleczny smak z kremowym wnętrzem, które niemal rozpływa się w ustach. Jej
subtelność idealnie kontrastuje ze słodyczą fig, które dodają owocowego aromatu
i lekkiej kwaskowatości. Prosciutto, włoska szynka dojrzewająca, wnosi wytrawny,
lekko słony smak, który podkreśla całość kompozycji. Połączenie tych trzech
składników tworzy harmonijną symfonię smaków – kremowy, słodki i słony
jednocześnie.

Burrata z figami i Prosciutto
to danie, które łączy w sobie prostotę i wyrafinowanie. Jest to idealny wybór,
gdy chcesz zaimponować gościom lub po prostu sprawić sobie przyjemność
wyjątkowym, włoskim smakiem. Spróbuj koniecznie.

Kaloryczność potrawy w
100 g: 200 kcal

W tym: Białka 10.44 g
| Tłuszcze 13.69 g | Węglowodany 11.20 g (w tym cukry 4.19 g)

Kalorie policzone na
podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 2
kulki sera Burrata

– 2 garści rukoli

 – 2 garści
roszponki

 – ok 6 plastrów
szynki Prosciutto

– 3 dojrzałe świeże figi

– kiełki rzodkiewki

– olej z awokado lub oliwa z oliwek w sprayu

– sos z octem Balsamicznym

– 2 kromki ulubionego chleba tostowego

 Składniki na sos:

– 1 łyżeczka musztardy miodowej

– 1 łyżka soku z cytryny

– 1½ łyżki miodu

– 3 łyżki oleju lnianego lub oliwy z oliwek

– 1 łyżka żurawiny do mięs i serów

– sól

– pieprz

Przygotowanie:

W kubeczku umieścić wszystkie składniki sosu i
dokładnie ze sobą wymieszać.

Kromki chleba skropić olejem z awokado lub oliwą z
oliwek i podprażyć na patelni lub w piekarniku lub w AirFryerze na złoty kolor.
Następnie pokroić w małe kostki (grzanki). Odłożyć na bok do przestudzenia.

Rukolę i roszponkę umyć i dokładnie osuszyć. Umieścić
je w misce i spryskać olejem z awokado. Dokładnie wymieszać.

Duże talerze udekorować sosem z octem balsamicznym
i ułożyć na nich porcje wymieszanych sałat.

Prosciutto pokroić lub porozrywać na mniejsze kawałki
i ułożyć na sałatach. Całość na tym etapie delikatnie udekorować odrobiną sosu.

Burraty pokroić ostrym nożem na mniejsze porcje i
także porozkładać na talerzu między szynką a sałatami.

Figi pokroić na ćwiartki i dodać do sałatki.

Całość udekorować kiełkami rzodkiewki i grzankami.
Polać pozostałym sosem wg własnych preferencji i od razu serwować.

Smacznego

Dlaczego warto
wypróbować ten przepis? Po pierwsze: ze względu na potężną moc składników
odżywczych, które oferuje. Szparagi są skarbnicą żelaza, witaminy C, folianów i
błonnika, natomiast feta dostarcza niezbędny dla zdrowia wapń. Jednak to nie
wszystko – to danie wyróżnia się także swoją prostotą wykonania i
niepowtarzalnym smakiem, który zachwyci każde podniebienie.

Szparagi to jedno z
najmniej kalorycznych warzyw – w 100g zawierają jedynie 22 kcal. Są jednak
niesamowicie pożywne, bogate w białko i lekkostrawne, co sprawia, że są
idealnym składnikiem dla każdego, kto pragnie dbać o swoją dietę bez obawy o
niepożądane skutki uboczne. Zawierają naturalne przeciwutleniacze, cenne witaminy
tj.: witamina A, C i E oraz pochodne cysteiny, które zwiększają produkcję
glutationu w organizmie. Glutation to niezwykle ważna substancja, która
oczyszcza organizm z toksyn, reguluje poziom wolnych rodników i przeciwdziała
rozwojowi komórek nowotworowych.

Natomiast feta to ser,
który charakteryzuje się wysoką zawartością białka i niską zawartością
tłuszczu. Jest idealnym wyborem dla osób dbających o wartości odżywcze swojego
jedzenia. Zawiera witaminy A, B i D oraz wiele cennych minerałów, takich jak
wapń, magnez i fosfor. Spożywanie sera feta przynosi wiele korzyści
zdrowotnych, ale warto pamiętać, że jest bogaty w sód, dlatego osoby na diecie
niskosodowej powinny spożywać go z umiarem. Co więcej, feta jest lekkostrawna –
prawdziwy ser feta produkowany jest z mleka owczego lub koziego, które
zawierają znacznie mniej laktozy niż mleko krowie, co sprawia, że jest
odpowiednia dla osób z nietolerancją laktozy. Ser feta zawiera również kwasy
tłuszczowe omega-3, które są ważne dla zdrowia serca, oraz przeciwutleniacze,
które pomagają zwalczać wolne rodniki i chronią organizm przed chorobami.

Spróbuj koniecznie
tego przepisu! To nie tylko zdrowa bomba odżywcza, ale także łatwe w
przygotowaniu danie, które zachwyci Cię swoim smakiem i wartościami
zdrowotnymi.

Kaloryczność potrawy w
100 g: 79 kcal

W tym: Białka 3.94 g |
Tłuszcze 5.08 g | Węglowodany 2.15 g (w tym cukry 0.10 g)

Kalorie policzone na
podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 700
g zielonych szparagów

– 70
g sera feta

– 1½ łyżki
klarowanego masła

–  1 łyżka bułki tartej

– 3
łyżki łuskanych ziaren słonecznika

–
sól i pieprz

Dodatkowo do ugotowania szparagów:

– 1
łyżka masła

– 1
łyżka cukru

–
łyżeczka soli

Przygotowanie:

W szparagach odciąć lub odłamać zrogowaciałe końcówki.
Następnie oczyścić łodygi, umyć szparagi pod bieżącą zimną wodą.

W dużym garnku lub głębokiej patelni zagotować ok 1½ litra
wody z dodatkiem 1 łyżeczki soli, 1 łyżki cukru oraz z 1 łyżką masła. Szparagi umieścić
luźno w gotującej się wodzie i gotować ok 5 minut w zależności od ich grubości
(im grubsze tym dłuższy będzie czas gotowania).

Następnie delikatnie przy użyciu szczypiec wyjąć
szparagi z wody i pokroić na mniejsze kawałki.

W małym rondelku roztopić klarowane masło a następnie
dodać do niego tartą bułkę. Wymieszać i smażyć na lekko złoty kolor. Doprawić
solą i pieprzem.

Na suchej patelni natomiast podprażyć łuskane ziarna
słonecznika do zarumienienia.

Na płaskim talerzu ułożyć pokrojone szparagi. Następnie
polać je sosem z bułki tartej. Na wierzchu rozkruszyć ser feta i całość
udekorować prażonymi ziarnami słonecznika.

Podawać od razu po przygotowaniu.

Smacznego

Wiosna
– czas, gdy natura budzi się do życia, a na stołach królują soczyste szparagi,
których sezon trwa zaledwie przez chwilę, ale ich smak warto wykorzystać w
pełni. Dlatego też serdecznie zachęcam do wypróbowania mojej wyśmienitej
sałatki ze szparagami. To nie tylko świetna propozycja na grillowanie, ale
także doskonała przystawka na imprezę czy zdrowy, pożywny lunch.

Połączenie
kremowej włoskiej Burraty z delikatnymi szparagami w aromatycznym sosie
miodowo-musztardowym to prawdziwa eksplozja smaków. Nie tylko zadowoli
podniebienie, ale także zachwyci oko, dodając elegancji i głębi potrawie.
Szparagi nie tylko smakują wyśmienicie, ale także wnoszą do potraw
niepowtarzalny urok i elegancję.

Ale
to nie wszystko! Szparagi to również skarbnica witamin i minerałów, które
korzystnie wpływają na nasze zdrowie. Są niskokaloryczne, bogate w wodę i
białko, co sprawia, że są idealnym wyborem dla osób dbających o linię oraz
aktywnych fizycznie. Kwas foliowy wspomaga regenerację organizmu, a witaminy C
i E poprawiają kondycję skóry, włosów i paznokci.

Dodatkowo,
zawierają potas, błonnik, asparaginę i beta-karoten, które są niezbędne dla
zachowania zdrowia. Ich naturalne przeciwutleniacze, takie jak witaminy A, C i
E, pomagają oczyścić organizm z toksyn i chronią przed rozwojem komórek
nowotworowych. Zawartość asparaginy przyczynia się do właściwości moczopędnych,
wspierając pracę nerek i utrzymanie prawidłowego poziomu nawodnienia organizmu.

Chociaż
nauka nie potwierdziła jeszcze jednoznacznie afrodyzjakalnych właściwości
szparagów, wiele osób przypisuje im takie właściwości, podobnie jak ostrygom
czy papryczkom chili co może być związane z zawartością fitoestrogenów,
podobnych do kobiecego hormonu – estrogenu, a to może pobudzać zmysły.

Zapraszam
zatem do eksperymentowania z moim przepisem i odkrywania nie tylko bogactwa
smaków, ale także zdrowotnych korzyści, jakie niesie ze sobą ta wyjątkowa
warzywna uczta.

Kaloryczność
potrawy w 100 g: 152 kcal

W
tym: Białka 4.20 g | Tłuszcze 11.68 g | Węglowodany 6.76 g (w tym cukry 5.68 g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Kaloryczność
potrawy w jednej porcji (435 g): 613 kcal

W
tym: Białka 16.86 g | Tłuszcze 46.74 g | Węglowodany 28.01 g (w tym cukry 22.96
g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w
przepisie.

Składniki:

(na 2 porcje)

– 500
g zielonych szparagów

– 3 łyżki kaparów

–  garść kiełków
z rzodkiewki

– 2 kulki sera Burrata

– 2 łyżki prażonej cebulki

– sól, pieprz

Składniki na sos:

– 1 łyżka musztardy francuskiej

– 1½ łyżka musztardy miodowej

– 6 łyżek oliwy z oliwek

– 2 łyżki miodu

– sok z ½ cytryny

– szczypta płatków chili

Dodatkowo:

– miska zimnej wody

– kubek kostek lodu

Przygotowanie:

W
szparagach odciąć lub odłamać zrogowaciałe końcówki. Następnie oczyścić łodygi,
umyć szparagi pod bieżącą zimną wodą. Osuszyć.

W wąskim,
ale wysokim garnku zagotować wodę z dodatkiem 1 łyżeczki soli, 1 łyżeczki cukru
oraz 1 łyżeczką masła. Szparagi wstawić pionowo do gotującej się wody, tak by
ich główki wystawały nad jej powierzchnię. Szparagi należy gotować ok 5-7 minut w zależności od ich grubości (im grubsze tym dłuższy będzie czas
gotowania).

Drugim
sposobem na przygotowanie szparagów (który osobiście preferuję), jest gotowanie
ich na parze. Dzięki tej metodzie warzywa zachowują najwięcej wyjątkowego smaku
i aromatu, bo nie nasiąkają wodą. Ponadto, korzystając z tej metody, nie trzeba
martwić się o ciągłe doglądanie warzyw. W tym przypadku oczyszczone szparagi
należy ułożyć w koszu do gotowania na parze a kosz zawiesić nad gotującą się
wodą. Kosz przykryć pokrywka i gotować szparagi przez odpowiednią ilość czasu:
małe i cienkie gotować ok 3-6 min, większe i grubsze 6-9.

W czasie
gotowania szaragów przygotować sos.

Wszystkie
składniki sosu umieścić w garnuszku i dokładnie ze sobą wymieszać.

Spód
talerza udekorować porcją sosu a następnie ułożyć na nim porcję kiełków z
rzodkiewki (można użyć innych ulubionych kiełków).

Do
dużej miski wlać bardzo zimną wodę i wrzucić do niej dodatkowo sporą ilość
kostek lodu.  Ugotowane szparagi szybko
przełożyć do miski z zimną wodą i lodem w celu zahartowania szparagów. Proces
ten sprawi, że będą bardziej chrupiące i zwarte.  

Następnie pokroić szparagi w ukośne talarki o
grubości ok 8 mm i ułożyć na talerzu z sosem i kiełkami. Na szparagach rozsypać
kapary i ułożyć kulkę Burraty. Całość polać sosem i oprószyć prażoną cebulką.

Podawać
od razu po przygotowaniu.

Smacznego.

Buraki ze śmietaną i majonezem to niezwykle apetyczna
surówka, która łączy w sobie tradycyjny smak z wyjątkowym urokiem koloru. Ta
potrawa w starym stylu zachwyca swoją kremową konsystencją oraz delikatnie
pikantnym smakiem, który pobudza zmysły i wprawia w dobry nastrój.

Co więcej, przygotowanie tego dania jest niezwykle
proste i dostępne dla każdego, a jej wyjątkowy smak tylko zyskuje na
intensywności, gdy surówka leżakuje przez noc, pozwalając składnikom idealnie
się połączyć. Żywy różowy kolor buraków z pewnością przyciąga uwagę i staje się
główną atrakcją na każdym stole, dodając elegancji i uroku każdemu posiłkowi.

Jednak nie tylko estetyka czyni tę surówkę wyjątkową.
Buraki, które są głównym składnikiem, to warzywa bogate w składniki odżywcze i
korzystne dla zdrowia, dodając nuty zdrowia i świeżości do dania. Dlatego też
ta surówka doskonale nadaje się na różnego rodzaju uroczystości, takie jak
Walentynki czy święta, kiedy to chcemy podkreślić wyjątkowy charakter
spotkania.

Gorąco zachęcam do wypróbowania tej surówki, abyście
mogli doświadczyć nie tylko niebiańskiego smaku i delikatności, ale również
cieszyć się magicznymi momentami spędzonymi przy stole, otoczeni bliskimi.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 80 kcal

W tym: Białka 0.87 g | Tłuszcze 3.98 g | Węglowodany 10.01
g (w tym cukry 4.27 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych
składników podanych w przepisie.

  Składniki:

– 2 duże burki

– 1
jabłko

– 1
duża cebula

– 1
łyżka octu

– ½
łyżeczki pieprzu

– 1
płaska łyżeczka soli

– 1
czubata łyżeczka cukru

– 1
łyżka dobrego majonezu

– 2
łyżki śmietany 18%

Przygotowanie:

Buraki
upiec lub ugotować w wodzie.

Aby
upiec buraki należy odciąć wierzchołki i ponakłuwać bulwy widelcem. Nie trzeba
obierać buraków przed pieczeniem.

Piekarnik
rozgrzać do 190°C. Każdego buraka zawinąć w kawałek w foli aluminiowej, ułożyć
na blasze do pieczenia i blachę wsunąć do nagrzanego do piekarnika. Piec przez
ok 1h lub dłużej, w zależności od wielkości buraków. Buraki będą gotowe, gdy
wbity w bulwę widelec luźno będzie w nią wchodził. Po upieczeniu ostudzić do
temperatury pokojowej następnie obrać ze skórki i zetrzeć na tarce jarzynowej a
grubych oczkach.

Drugi
sposób przygotowania buraków to obrać je ze skórki i ugotować w wodzie do
miękkości z 1 łyżką octu, 1 łyżeczką soli i pieprzu. Następnie odcedzić,
wystudzić i zetrzeć na tarce jarzynowej a grubych oczkach.

Jabłko
obrać i także zetrzeć na tarce na grubych oczkach.

Cebule
obrać i posiekać w drobną kostkę.

Warzywa
umieścić w misce, dodać przyprawy, ocet, majonez ze śmietaną i wymieszać.

Przed
podaniem odstawić na min 30 min do lodówki, aby składniki się ze sobą
,,przegryzły”

Smacznego.

Surówka z kalarepy to prawdziwa perełka na
talerzu – nie tylko pyszna, ale także łatwa w przygotowaniu i zdrowa
propozycja, która doskonale komponuje się z tradycyjnym polskim obiadem. Czy
nie zdarzyło się Wam przechodzić obok tych niepozornych, a jednak tak ciekawych
kuliście wyglądających warzyw w dziale z owocami i warzywami? Zastanawialiście
się pewnie, dlaczego kalarepa nie cieszy się tak dużą popularnością jak inne
warzywa. Mimo swojego neutralnego smaku i przyjemnej chrupkości, ma niewielu
entuzjastów. Jednak, gdy tylko opanujecie sztukę wykorzystania kalarepy w
kuchni, przekonacie się, że stanie się ona stałym bywalcem Waszego koszyka
zakupowego! Zachęcam Was więc do eksperymentowania – przekonajcie się sami, jak
wiele smakowitych potraw można stworzyć z tego niedocenianego skarbu natury.

Kaloryczność
potrawy w 100g: 81 kcal

W
tym: Białka 1.06 g | Tłuszcze 5.04 g | Węglowodany 6.30 g (w tym cukry 5.39 g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 2 średnie kalarepy

– 2 małe marchewki

– 1 duże jabłko

– 1 cebula szalotka

– 2 łyżki soku z cytryny lub limonki

– 2 łyżki majonezu

– 1 łyżka gęstego jogurtu naturalnego (opcjonalnie
śmietana 18%)

– sól i pieprz

Przygotowanie:

Jabłko, kalarepy, marchew obrać i zetrzeć na tarce
jarzynowej na grubych oczkach.

Cebulę obrać i posiekać w drobną kostkę.

Koperek umyć, osuszyć i drobno posiekać.

Wszystkie warzywa umieścić w misce, dodać sok z
cytryny lub limonki i wymieszać. 

Dodać majonez, jogurt oraz doprawić solą i
pieprzem a następnie dobrze wymieszać, aby wszystkie składniki dokładnie się połączyły.

Schłodzić w lodówce.

Podawać jako dodatek do dań obiadowych lub solo.

Smacznego.

Witaj
w kulinarnym świecie, gdzie niemiecka tradycja spotyka się z prostotą i
wyjątkowym smakiem. Proponowana sałatka, inspirowana niemiecką kuchnią, to
prawdziwa uczta dla podniebienia, a jednocześnie zdrowa i sycąca alternatywa
dla tradycyjnego pieczywa przy grillowanych kiełbasach, soczystych szaszłykach
czy aromatycznych rybach.

Ta
sałatka nie tylko przyciąga swoim smakiem, ale także doskonale komponuje się z
różnorodnością dań z grilla. Skomponowana z prostych, łatwo dostępnych
składników, stanowi harmonijną mieszankę smaków i tekstur.

Prostota
przepisu sprawia, że przygotowanie tej sałatki jest czystą przyjemnością, a
efekt końcowy zaskoczy Twoje kubki smakowe.

Podążaj
za tradycją, ale jednocześnie eksperymentuj z nowymi smakami. To także doskonały
dowód na to, że prostota potrafi być wyjątkowo smaczna i satysfakcjonująca.
Odkryj kulinarne bogactwo tego dania, które idealnie zgra się z letnimi
spotkaniami i grillowanymi przysmakami. Czas sięgnąć po widelce i delektować
się smakiem owej sałatki w towarzystwie ulubionych dań z grilla i nie tylko! Polecam
gorąco do wypróbowania. 

 Kaloryczność potrawy w 100 g: 88 kcal

W tym: Białka 1.71 g | Tłuszcze 3.48 g | Węglowodany 12.26
g (w tym cukry 0.88 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych
składników podanych w przepisie.

Składniki:

– ok 10 sztuk średniej wielkości ziemniaków

– 4
ogórki kiszone

– 3
ogórki typu pikle

– 1
duża czerwona cebula

– 1 ząbek czosnku

– 1
pęczek szczypiorki

– 4
łyżek jogurtu naturalnego lub śmietany 18%

– 3
łyżki dobrego majonezu

– ½
łyżeczki soli

– ½
łyżeczki pieprzu

– 1
łyżeczka cukru

– 1
łyżeczka octu

Przygotowanie:

Ziemniaki
obrać i pokroić w małą kostkę. Następnie ugotować do miękkości w osolonej wodzie.
Ugotowane ziemniaki delikatnie odcedzić na sitku a następnie przełożyć do miski
i wymieszać z łyżeczką octu. Pozostawić do ostygnięcia i przygotować resztę
składników.

Cebulę,
ogórki kiszone oraz pikle pokroić w drobna kostkę.

Szczypiorek
drobno posiekać.

W
kubeczku wymieszać majonez z jogurtem, przyprawami (sól, pieprz, cukier) i przeciśniętym przez praskę czosnkiem.

Tak
przygotowane składniki dodać do przestudzonych ziemniaków i delikatnie
wymieszać tak aby sos połączył się ze wszystkimi składnikami.

Sałatkę
przed podaniem schłodzić w lodówce.

Dodatkowo
do sałatki można wmieszać także posiekany koperek.

Smacznego.

Przekonaj się o wyjątkowym smaku i
prostocie sałatki szwajcarskiej (Käsesalat) – kulinarnej perełki, którą warto
mieć w repertuarze. Chociaż różne wersje tej sałatki przeszły pewne
modyfikacje, to wciąż niezmiennie dominują w niej intensywny, twardy żółty ser i
aromatyczna cebula. To jedno z nielicznych dań, które przygotujesz
błyskawicznie, bo w zaledwie 30 minut. Sałatka szwajcarska nie tylko smakuje
wybornie, ale również prezentuje się niezwykle efektownie na stole, doskonale
pasując do różnych okazji. Jej wyjątkowy smak z pewnością zdobędzie uznanie
podniebień Twoich bliskich i przyjaciół. Tradycyjnie podaje się ją z kawałkiem
krojonego chleba lub bułki, co tylko podkreśla unikatowość tego dania. Polecam gorąco
do wypróbowania.

Kaloryczność
potrawy w 100 g: 120 kcal

W
tym: Białka 9.21 g | Tłuszcze 7.53 g | Węglowodany 4.31 g (w tym cukry 0.53 g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

  Składniki:

– 160 g szynki np. konserwowa lub parzona

– 150 g sera żółtego np. Appenzeller, Radamer, Mazdamer

– 4 średnie ogórki konserwowe

– 2 średnie czerwone cebule

– 1 pęczek szczypiorku

– szczypta soli

Składniki na sos:

– 1 łyżka majonezu

– 2 łyżki jogurtu naturalnego lub śmietany 18%

– łyżeczka musztardy miodowej

– ¼ łyżeczki soli

– ½ łyżeczki pieprzu

– 1 łyżeczka octu spirytusowego

Przygotowanie:

Przygodnie sałatki warto zacząć od
posiekania cebuli w drobną kostkę i zasypanie jej sporą szczyptą soli. Następnie
dobrze wymieszać i odstawić na bok, aby cebula zmiękła i puściła soki.

Szczypiorek
umyć, osuszyć i drobno pokroić.

Żółty
ser, ogórki i szynę pokroić w cienkie słupki. Jeśli chodzi o szynkę u mnie w
domu nie przepadamy za szynkę konserwową, dlatego ja użyłam szynki parzonej
Sokołowskiej Kruchej.

Przygotować
sos. Wszystkie składniki sosu umieścić w kubeczku i dokładnie ze sobą
wymieszać.

Pokrojone
składniki sałatki wraz z cebulą i szczypiorkiem umieścić w dużej misce, zalać
sosem i delikatnie wymieszać do połączenia się składników.

W
razie potrzeby na tym etapie można sałatkę jeszcze doprawić wg własnych
preferencji.

Gotową
sałatkę przełożyć do miseczki z zamknięciem i odstawić do lodówki na min 1 h,
gdyż najlepiej smakuje ona na zimno.

Będzie
świetną przystawką do mięs z grilla lub na różne przyjęcia i rodzinne
spotkania.

Smacznego.

Zapraszam do świata niemieckiej kuchni,
gdzie przyjemność smakowania osiąga wyjątkowy poziom dzięki niezwykle pysznej
sałatce szwabskiej. Nazwa tej kulinarnej uczty wzięła się od regionu Szwabii,
co nadaje jej wyjątkowy charakter. To więcej niż zwykła sałatka – to prawdziwy
festiwal smaków. Skomponowana z ziemniaków, z dużą ilością cebuli i
aromatycznej mortadeli, ta sałatka to hołd dla prostoty i autentyczności. Jej
smak urzeka nie tylko na specjalne okazje, ale również idealnie sprawdza się
jako codzienna przekąska. Polecam gorąco do wypróbowania.

Kaloryczność
potrawy w 100 g: 105 kcal

W
tym: Białka 3.48 g | Tłuszcze 5.85 g | Węglowodany 9.69 g (w tym cukry 1.55 g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

– 500 g ziemniaków (waga po obraniu)

– 4 średnie ogórki konserwowe lub kiszone

– 250 g mortadeli dobrej jakości

– 2 średnie czerwone cebule

– ¼ łyżeczki soli

– 1 pęczek szczypiorku

– 1 łyżka octu spirytusowego

Składniki na sos:

– 1½ łyżki majonezu

– 1½ łyżki śmietany 18% lub gęstego jogurtu
naturalnego

– 1 duży ząbek czosnku

– 2 łyżki soku z cytryny

– ¼ łyżeczki soli

– 1 płaska łyżeczka brązowego cukru

– ½ łyżeczki pieprzu

Przygotowanie:

Ziemniaki obrać i pokroić w małą kostkę (o
grubości ok 1 cm) a następnie ugotować do miękkości w osolonej wodzie.

Cebulę
obrać i pokroić w drobną kostkę. Umieścić w małej miseczce i zasypać ¼ łyżeczki
soli. Wymieszać i odstawić na bok, aby cebula ,,przegryzła” się z solą i
zmiękła.

Ogórki
opłukać w zimnej wodzie i także pokroić w drobną kostkę.

Mortadelę
pokroić w cienkie słupki.

Szczypiorek
umyć, osuszyć i drobno posiekać.

Gdy
ziemniaki będą już ugotowane odcedzić je na sitku, przełożyć do miski, skropić octem
i delikatnie wymieszać. Dzięki temu ziemniaki nie będą się rozpadały przy
mieszaniu. Odstawić do całkowitego ostygnięcia.

W
tym czasie przygotować sos.

W
garnuszku umieścić wszystkie płynne składniki sosu, dodać przeciśnięty przez
praskę czosnek oraz przyprawy i dokładnie ze sobą wymieszać.

Do
zimnych ziemniaków dodać wszystkie wcześniej przygotowane składniki (cebula,
ogórki, mortadela i szczypiorek). Całość zalać sosem i delikatnie wymieszać aż wszystko
ładnie się połączy.

W
razie potrzeby na tym etapie można sałatkę jeszcze doprawić wg własnych
preferencji.

Gotową
sałatkę przełożyć do miseczki z zamknięciem i odstawić do lodówki na min 1 h,
gdyż najlepiej smakuje ona na zimno.

Smacznego.

(przepis nr. 2)

Carpaccio
z buraka w stylu włoskim to nie tylko pyszne danie, ale również prawdziwa uczta
dla zmysłów. Prosta receptura sprawia, że przygotowanie tego smakołyku jest
szybkie, co czyni go idealnym zarówno na codzienny posiłek, jak i elegancką
przekąskę podczas imprez. Polecam gorąco do wypróbowania.

Kaloryczność potrawy w
100 g: 223 kcal

W tym: Białka 8.38 g |
Tłuszcze 18.25 g | Węglowodany 9.67 g (w tym cukry 8.81 g)

Kalorie policzone na
podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 3 średnie buraki

– 1 łyżka cukru

– 1 łyżka octu

– ½ łyżeczki soli

– 2 kulki sera Burrata

– 2 garści rukoli

– 20 g prażonych,
solonych orzeszków pistacjowych

– sos z octem Balsamicznym z Modeny

Składniki na dressing: 

–  5 łyżek oliwy z oliwek

– 2 łyżki miodu

– 1½ łyżki soku z
cytryny

– 1 łyżeczka musztardy miodowej

– sól

– pieprz

Przygotowanie buraków: 

Jeśli zdecydujesz się wypróbować mój przepis proponuję,
aby buraki ugotować dzień wcześniej i schłodzić przez noc w lodówce.

W dużym garnku umieścić obrane ze skórki buraki z
łyżką cukru i octu. Całość zalać wodą tak aby woda przykryła buraki. W tak
przygotowanej zalewie ugotować buraki do miękkości (buraki będą gotowe, gdy widelec
wbity w buraka będzie bez większego oporu w niego wchodził).

Ugotowane buraki odcedzić i odstawić do całkowitego
ostygnięcia. Najlepiej schłodzić przez noc w lodówce.

Przygotowanie sosu:

Wszystkie składniki sosu przy pomocy rózgi kuchennej dokładnie
ze sobą wymieszać. Doprawić solą i pieprzem wg własnych preferencji.

Przygotowanie Carpaccio: 

Duży płaski talerz udekorować odrobiną sosu z octem balsamicznym.

Buraki pokroić ostrym nożem na bardzo cieniutkie
plasterki. Idealnie sprawdzi się tu także mandolina do warzyw.

Plasterki porozkładać na talerzu jeden obok drugiego.

Na plasterkach buraków ułożyć umytą i osuszona rukolę.

Kulki sera Burrata odsączyć z zalewy i pokroić na ok
4-5 plastrów a następnie rozłożyć na rukoli. Burratę można zastąpić także kozim
serem, serem feta lub białą mozzarellą.

Całość polać dressingiem i posypać prażonymi, solonymi
orzeszkami pistacjowymi. Można orzechy pistacjowe zastąpić także posiekanymi orzechami
włoskimi lub Pekan.

Podawać od razu po przygotowaniu.

Smacznego.

Panzanella
to toskańska sałatka chlebowo-warzywna w której główną rolę odgrywają namoczone
w octowym sosie kromki czerstwego chleba, cebula i aromatyczne pomidory. Jest
po prostu genialna w swej prostocie. Oczywiście idealnie
sprawdzi się w niej również wiele innych dodatków takich jak np. świeży ogórek,
mix zielonych sałat czy nabiał jak ser Burrata lub biała Mozzarella.  Polecam gorąco do wypróbowania.

Kaloryczność potrawy w
100 g: 122 kcal

W tym: Białka 4.88 g |
Tłuszcze 8.14 g | Węglowodany 5.26 g (w tym cukry 1.83 g)

Kalorie policzone na
podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

  Składniki:

(na
2 porcje)

– 8 kromek czerstwego
chleba

– 100 ml zimnej
przegotowanej wody

– 2 łyżki octu winnego
lub spirytusowego

– 2 garści pomidorków koktajlowych

– 1 duża czerwona cebula

– 2 garści posiekanej sałaty
lodowej

– 2 garści rukoli

– 2 garści szpinaku baby

– oliwa z oliwek

– sól i pieprz do smaku

– 2 kulki sera Burrata

– sos z octem
Balsamicznym z Modeny (polecam Monini)

Przygotowanie:

Sałatę lodową umyć i drobno posiekać. Szpinak i rukolę
w razie potrzeby także umyć i osuszyć.

Pomidorki umyć i pokroić na ćwiartki lub w talarki.

Cebulę obrać i pokroić w cienkie półplastry.

W misce umieścić wszystkie sałaty oraz pokrojone
pomidory. Polać całość oliwą z oliwek i wymieszać.

W głębokim talerzu wymieszać wodę z octem i krótko
moczyć w powstałym sosie czerstwe kromki chleba z obu stron.

Namoczone kromki pokroić lub porozrywać dłońmi na
mniejsze kawałki.

Głębokie talerze, w których będzie serwowana sałatka
udekorować odrobiną sos balsamicznego. Na dnie ułożyć część pokrojonego
namoczonego pieczywa. Przykryć warstwą mixu sałat. Dodać kolejną część
pieczywa. Następnie dodać porcję pokrojonej cebuli i wszystko oprószyć odrobiną
soli. Na wierzchu ułożyć ponacinaną kulkę sera Burrata. Oprószyć całość świeżo
mielonym pieprzem oraz polać odrobiną oliwy z oliwek i sosem balsamicznym. 

Podawać od razu po przygotowaniu.

Smacznego.

Surówka
Colesław to popularna surówka obiadowa. Jest ona bardzo prosta do zrobienia.
Jej podstawowym składnikiem jest surowa, szatkowana biała kapusta, która stanowi
doskonałe źródło kwasu foliowego a ten z kolei jest bardzo ważny w procesach
krwiotwórczych przez co jest niezwykle istotny dla kobiet w ciąży. Biała kapusta
to także bogactwo witaminy C, K oraz witamin z grupy B. To warzywo uniwersalne
i lekkostrawne, które pasuje do wielu diet. Swoją popularność zawdzięcza ona również
dzięki restauracjom KFC, gdyż jest ona tam sztandarową przystawką. Polecam do wypróbowania
mój przepis.

Kaloryczność potrawy w
100 g: 120 kcal

W tym: Białka 1.51 g |
Tłuszcze 9.47 g | Węglowodany 6.38 g (w tym cukry 5.67 g)

Kalorie policzone na
podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

  Składniki:

– 1
mała lub ½ średniej główki białej kapusty

– 2
średnie marchewki

– 1
duża biała cebula

–
ok 200 g dobrego majonezu

– ok
2 płaskie łyżki świeżo wyciśniętego soku z cytryny

– 2
łyżki cukru pudru lub miodu

– ½
łyżeczki soli

– ½
łyżeczki mielonego pieprzu czarnego,

– 1
łyżka octu jabłkowego

Przygotowanie:

Z kapusty usunąć i wyrzucić kilka pierwszych liści. Następnie
kapustę przekroić na ćwiartki i drobno poszatkować nożem lub maszynka do
szatkowania warzyw. Można posłużyć się także mandoliną do krojenia warzyw. Głąby
wyrzucić.

Marchewki obrać i zetrzeć na tarcie o drobnych oczkach.

Cebulę obrać i posiekać w drobna kostkę.

Warzywa umieścić w misce, dodać pozostałe składniki (przyprawy,
majonez, sok z cytryny, ocet i cukier lub miód). Całość dokładnie wymieszać do
połączenia się wszystkich składników.

Miskę przykryć i odstawić do lodówki na ok 2 h, aby
kapusta puściła soki a całość dobrze się ze sobą ,,przegryzła”.

Podawać schłodzoną.

Smacznego.