(*SERIA FIT*)

Fit Pad Kra Pao to jedno z tych dań, które w Tajlandii nie potrzebuje reklamy, bo broni się samo. Szybkie, intensywne, pełne aromatu czosnku, chili i świeżej bazylii, trafia na patelnię w kilka minut i równie szybko znika z talerza. W wersji ulicznej to klasyczny „comfort food” jedzony o każdej porze dnia, często przygotowywany na rozgrzanym woku, gdzie mięso łapie charakterystyczne przypieczenie a sos oblepia każdy kawałek. W tej odsłonie zachowany zostaje cały ten klimat, ale skład zostaje świadomie uporządkowany tak, aby danie było lżejsze, bardziej zbilansowane i przyjazne dla codziennej diety, również tej redukcyjnej.

Samo nazewnictwo potrafi sprawiać trochę zamieszania, bo w różnych źródłach można spotkać zarówno zapis Pad Kra Pao, jak i popularną formę Pad Krapow. Obie odnoszą się do tego samego dania i wynikają z różnych sposobów zapisu tajskiej wymowy alfabetem łacińskim, dlatego niezależnie od tego, która wersja pojawi się w wyszukiwarce, chodzi dokładnie o ten sam aromatyczny klasyk. Warto dodać, że samo słowo „pad” oznacza smażenie na patelni lub w woku, natomiast „kra pao” odnosi się do świętej bazylii, która stanowi serce tego dania i nadaje mu charakterystyczny aromat.

Historia Pad Kra Pao nie jest tak formalnie udokumentowana jak w przypadku wielu klasycznych dań europejskich, ale jego korzenie sięgają ulicznych straganów Bangkoku, gdzie liczyła się szybkość przygotowania, intensywny smak i dostępność składników. To właśnie tam powstało jako proste danie dla pracujących mieszkańców miasta, które można było przygotować w kilka minut na bardzo gorącym woku. Z czasem zyskało ogromną popularność i dziś uznawane jest za jedno z najbardziej typowych dań codziennej kuchni tajskiej, często podawane z ryżem i jajkiem sadzonym jako pełnowartościowy posiłek.

Fit Pad Kra Pao bazuje na chudych polędwiczkach z kurczaka, które dostarczają dużej ilości pełnowartościowego białka przy niskiej zawartości tłuszczu. Już sam ten element sprawia, że danie syci na długo i wspiera utrzymanie masy mięśniowej podczas redukcji. Ograniczona ilość tłuszczu, sprowadzona praktycznie do jednej łyżeczki oleju, pozwala zachować smak bez nadmiernego obciążenia kalorycznego. Zamiast cukru pojawia się erytrytol, dzięki czemu danie zachowuje delikatną nutę słodyczy, ale nie powoduje gwałtownych skoków glukozy we krwi. Ryż basmati, choć nadal jest źródłem węglowodanów, charakteryzuje się niższym indeksem glikemicznym niż klasyczny ryż jaśminowy a jego sypka struktura sprzyja lepszej kontroli porcji i wolniejszemu jedzeniu.

Całość uzupełniają składniki, które wnoszą nie tylko smak, ale też konkretne właściwości zdrowotne. Czosnek działa przeciwzapalnie i wspiera układ odpornościowy, chili przyspiesza metabolizm i może wspomagać spalanie kalorii a świeża bazylia dostarcza antyoksydantów i działa lekko uspokajająco na układ trawienny. Dodatek jajek podnosi zawartość białka i sprawia, że danie staje się jeszcze bardziej sycące, co w praktyce przekłada się na mniejszą chęć podjadania w ciągu dnia.

Z punktu widzenia osób z insulinoopornością lub cukrzycą taki posiłek ma kilka dużych zalet. Wysoka zawartość białka i umiarkowana ilość węglowodanów pomagają stabilizować poziom glukozy we krwi a brak klasycznego cukru eliminuje ryzyko gwałtownych skoków. Węglowodany pochodzą głównie z ryżu, który w połączeniu z białkiem i tłuszczem wchłania się wolniej, co daje bardziej równomierną energię i brak nagłych spadków. Dla osób z hipercholesterolemią istotne jest to, że danie opiera się na chudym mięsie i minimalnej ilości tłuszczu, co ogranicza spożycie nasyconych kwasów tłuszczowych a jednocześnie dostarcza składników wspierających układ krążenia, takich jak czosnek.

W porównaniu do oryginalnej wersji ulicznej różnica jest wyraźna. Klasyczne Pad Kra Pao często przygotowywane jest na większej ilości oleju z dodatkiem cukru i tłustszych kawałków mięsa, co znacząco podnosi kaloryczność. Wersja fit zachowuje charakterystyczny smak, ale obniża ilość tłuszczu i cukru, jednocześnie zwiększając udział białka. W praktyce oznacza to mniej kalorii przy większej sytości i lepszym wpływie na organizm.

To danie pokazuje, że kuchnia tajska nie musi być ciężka ani kaloryczna, żeby dalej smakować intensywnie i satysfakcjonująco. W tej odsłonie pozostaje szybka, aromatyczna i wyrazista, ale jednocześnie staje się sprzymierzeńcem w dbaniu o sylwetkę i zdrowie.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 140 kcal

W tym: Białka 14.50 g | Tłuszcze 3.40 g | Błonnik 0.30 g | Węglowodany 11.70 g (w tym cukry 0.20 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 400 g polędwiczek z kurczaka

–  120 g ryżu basmati (suchy)

– 180 ml wody do ugotowania ryżu

– ⅓ łyżeczki soli (do ryżu)

– 4 jajka

– 5 ząbków czosnku

–  1 papryczka chili lub suszone płatki chili

– garść świeżej bazylii

– 1 łyżeczka oleju

– 2 łyżki sosu sojowego

– 1 łyżeczka sosu rybnego

– 1 łyżeczka erytrytolu

– 3 łyżki wody

Przygotowanie:

Ryż wsypać do miski i dokładnie wypłukać w zimnej wodzie. Wodę odlewać i powtarzać płukanie do momentu, aż woda przestanie być mętna. Dzięki temu usunięta zostanie nadmiarowa skrobia i ryż po ugotowaniu będzie sypki a nie kleisty.

Po wypłukaniu ryż można zostawić na 10 minut w wodzie a następnie dokładnie odcedzić. Ten krok dodatkowo poprawia strukturę ziaren.

Do garnka, najlepiej z grubym dnem, wlać odmierzoną ilość wody, dodać ok. ⅓ łyżeczki soli. Wodę doprowadzić do wrzenia.

Na wrzącą wodę wsypać ryż, delikatnie zamieszać tylko raz, aby się nie przykleił do dna.

Zmniejszyć ogień do minimum, przykryć garnek pokrywką i gotować przez około 10–12 minut, aż ryż wchłonie całą wodę.

Najważniejsze zasady w trakcie:

– nie mieszać ryżu podczas gotowania.

– nie podnosić pokrywki co chwilę, bo ucieka para potrzebna do prawidłowego ugotowania.

Po ugotowaniu wyłączyć ogień i pozostawić ryż pod przykryciem na 10 minut.

Po tym czasie odkryć garnek i delikatnie rozdzielić ziarenka widelcem lub drewnianą łyżką.

W czasie gdy ryż sie gotuje przygotować resztę dania.

Polędwiczki z kurczaka oczyścić z ewentualnych błonek i nadmiaru tłuszczu. Osuszyć ręcznikiem papierowym. Pokroić wzdłuż w cienkie paski, następnie w drobną kostkę. Na koniec lekko posiekać nożem, aby uzyskać strukturę pomiędzy mięsem mielonym a drobnymi kawałkami.

Czosnek obrać i bardzo drobno posiekać lub przecisnąć przez praskę.

Papryczkę chili drobno posiekać. W przypadku użycia płatków chili odmierzyć odpowiednią ilość (ok ¼ łyżeczki).

Liście bazylii oddzielić od łodyg. Mniejsze pozostawić w całości, większe porwać palcami na mniejsze kawałki. Nie siekać nożem. Łodygi wyrzucić – są twarde i lekko gorzkie.

Jajka przygotować bezpośrednio przed podaniem – będą smażone na świeżo.

Na dużej patelni rozgrzać łyżeczkę oleju. Dodać posiekane mięso i rozłożyć je równomiernie na powierzchni. Przez pierwszą chwilę nie mieszać, aby mogło się lekko przyrumienić. Następnie smażyć na średnim ogniu, rozdrabniając łopatką, aż będzie całkowicie ścięte i nabierze złocistego koloru a nadmiar wody odparuje.

Do podsmażonego mięsa dodać płatki chili i dokładnie wymieszać, aby równomiernie rozprowadzić je w całym daniu i podkreślić jego ostrość.

Na sam koniec dodać drobno posiekany czosnek i smażyć jeszcze kilkanaście sekund, tylko do momentu uwolnienia aromatu, uważając, aby go nie przypalić.

Wlać sos sojowy, sos rybny, dodać erytrytol oraz 3 łyżki wody. Dokładnie wymieszać i smażyć jeszcze przez chwilę, aż nadmiar płynu lekko odparuje a mięso pokryje się aromatycznym sosem.

Zdjąć patelnię z ognia, dodać przygotowaną bazylię i delikatnie wymieszać, aby liście lekko zwiędły pod wpływem temperatury.

Na osobnej patelni usmażyć jajka sadzone na minimalnej ilości tłuszczu lub beztłuszczowo. Smażyć do momentu ścięcia białka, pozostawiając żółtko lekko płynne.

Na talerzu ułożyć porcję ryżu basmati. Obok lub na wierzchu wyłożyć przygotowane mięso. Na koniec dodać jajka sadzone.

Podawać od razu po przygotowaniu.

Jeśli lubisz takie klimaty, koniecznie zajrzyj też do przepisu na

Fit Pad Thai

– inny charakter, ale równie dobry i uzależniający.

Smacznego

(*SERIA FIT*)

Fit Pad Thai to taki moment w kuchni, kiedy klasyka ulic Bangkoku spotyka się z rozsądkiem i lekkością codziennego jedzenia. Oryginalne Pad Thai powstało jako danie proste, szybkie i dostępne dla każdego, pełne kontrastów smakowych i aromatów, które miały zachwycać, ale też sycić na długo. W tej lżejszej wersji zachowany zostaje cały charakter potrawy, czyli sprężysty makaron, delikatne kawałki kurczaka, lekko chrupiące warzywa i sos, który łączy w sobie nuty słone, kwaśne i subtelnie słodkie. Różnica polega na tym, że wszystko zostało odchudzone i wyważone tak, żeby danie dalej dawało przyjemność, ale nie obciążało organizmu ani kalorycznie, ani trawiennie.

Już przy pierwszym kęsie czuć, że to nie jest „dietetyczny zamiennik”, tylko pełnoprawne danie. Makaron jest miękki, ale nie rozgotowany, warzywa zachowują swoją strukturę a delikatny kurczak wchłania smak sosu, który dzięki dodatkom takim jak limonka czy odrobina masła orzechowego zyskuje głębię bez potrzeby używania dużej ilości tłuszczu czy cukru. Całość jest lekka, ale jednocześnie sycąca, co sprawia, że po posiłku nie pojawia się uczucie ciężkości ani ospałości.

To, co sprawia, że ten przepis można określić jako fit, to przede wszystkim kontrola kalorii i składników. Zredukowana ilość makaronu i tłuszczu, wysoka zawartość białka z kurczaka i jajka, duża ilość warzyw oraz brak zbędnych, wysokokalorycznych dodatków powodują, że danie ma świetny stosunek objętości do kaloryczności. Jest sycące a jednocześnie lekkie, bogate w błonnik, witaminy i składniki mineralne. Zastosowanie erytrytolu zamiast cukru oraz sosów w wersji light dodatkowo ogranicza ilość cukrów prostych, bez utraty smaku.

Z perspektywy zdrowotnej to danie działa na kilku poziomach. Wysoka zawartość białka wspiera regenerację i utrzymanie masy mięśniowej, co jest kluczowe podczas redukcji. Warzywa dostarczają błonnika, który poprawia pracę jelit i stabilizuje poziom glukozy we krwi. Niewielka ilość tłuszczu, głównie z dobrych źródeł, sprawia, że posiłek jest lekkostrawny a jednocześnie daje uczucie sytości. Dodatek przypraw takich jak chili czy limonka może wspierać trawienie i delikatnie pobudzać metabolizm.

W kontekście insulinooporności i cukrzycy ten Fit Pad Thai sprawdza się zaskakująco dobrze. Obecność białka i tłuszczu spowalnia wchłanianie węglowodanów z makaronu, co pomaga uniknąć gwałtownych skoków cukru we krwi. Ograniczenie cukru i zastosowanie zamienników słodzących dodatkowo stabilizuje glikemię. Jeśli dodatkowo część makaronu zostanie zastąpiona warzywami, indeks glikemiczny całego dania jeszcze bardziej się obniża, co czyni je jeszcze bardziej przyjaznym dla osób z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej.

Równie korzystnie wygląda to w przypadku hipercholesterolemii. Niska zawartość tłuszczów nasyconych, brak ciężkich sosów i smażenia na dużej ilości oleju oraz obecność warzyw i błonnika wspierają obniżanie poziomu „złego” cholesterolu LDL. Dodatek niewielkiej ilości zdrowych tłuszczów, na przykład z masła orzechowego, pomaga zachować równowagę lipidową bez przeciążania organizmu.

W porównaniu do klasycznego Pad Thai różnice w wartościach odżywczych są naprawdę odczuwalne. Standardowa wersja tego dania potrafi dostarczyć nawet o kilkadziesiąt procent więcej kalorii, głównie przez większą ilość makaronu, tłuszczu i cukru w sosie. W praktyce oznacza to, że porcja tradycyjnego Pad Thai może mieć spokojnie o 40–60% więcej kalorii niż jego fit odpowiednik.

Różnica widoczna jest także w rozkładzie makroskładników. W klasycznej wersji dominują węglowodany i tłuszcze, a białko często schodzi na dalszy plan. W tej lżejszej odsłonie proporcje są znacznie bardziej wyrównane – zawartość białka jest wyraźnie wyższa, co przekłada się na lepszą sytość i wsparcie dla metabolizmu, natomiast ilość tłuszczu została mocno ograniczona, nawet kilkukrotnie w stosunku do tradycyjnego przepisu.

Zmniejszona została również ilość cukrów prostych, które w oryginalnym Pad Thai potrafią stanowić istotną część całego dania. Tutaj ich poziom jest wyraźnie niższy, co sprawia, że posiłek nie powoduje gwałtownych skoków glukozy we krwi. Węglowodany nadal są obecne, ale w bardziej kontrolowanej ilości i w towarzystwie białka oraz błonnika, co znacząco poprawia ich wpływ na organizm.

Całość sprawia, że fit Pad Thai zachowuje smak i charakter oryginału, ale jednocześnie jest zdecydowanie lżejszy, bardziej zbilansowany i znacznie lepiej wpisuje się w codzienną dietę, szczególnie jeśli celem jest redukcja lub utrzymanie zdrowej sylwetki.

To danie jest świetnym przykładem, że kuchnia fit nie musi oznaczać rezygnacji ze smaku ani przyjemności jedzenia. Można zjeść coś, co daje satysfakcję, wygląda apetycznie i jednocześnie wpisuje się w zdrowy styl życia. To właśnie taki przepis, który spokojnie może trafić do codziennego menu, bez poczucia, że jest się na diecie.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 118 kcal

W tym: Białka 11.10 g | Tłuszcze 2.10 g | Błonnik 1.10 g | Węglowodany 13.30 g (w tym cukry 1.60 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 100 g makaronu ryżowego (wstążki 5 lub 10 mm)

– 300 g polędwiczek z kurczaka lub krewetek

– 1 jajko

– 1 marchewka

– ½ cukinii

– 1 garść kiełków fasoli mung lub słonecznika

– cienko krojona kapusta (biała lub pekińska)

– 2 małe cebule

– 1 łyżeczka oleju

Składniki na Sos:

– 2 łyżki sosu sojowego (light)

– 1 łyżka sosu rybnego

– 1 łyżka soku z limonki

– 1 łyżeczka gładkiego masła orzechowego (100%)

– 1 łyżeczka erytrytolu

– szczypta chilli

– 3 łyżki wody

Przygotowanie:

Makaron ryżowy przygotować zgodnie z instrukcja na opakowaniu.  Odcedzić i odstawić.

Polędwiczki z kurczaka oczyścić z ewentualnych błonek, osuszyć ręcznikiem papierowym i pokroić w cienkie, podłużne paski. Dzięki temu mięso szybko się usmaży i pozostanie soczyste.

Marchewkę obrać i pokroić w bardzo cienkie, długie paski, najlepiej w stylu julienne.

Cukinię umyć, osuszyć i również pokroić w cienkie paski o podobnej wielkości, aby warzywa równomiernie się smażyły.

Kapustę poszatkować bardzo drobno, niemal jak do surówki, dzięki czemu szybko zmięknie, ale zachowa lekką chrupkość.

Cebulę pokroić w cienkie krążki lub ukośne kawałki.

Na dużej, dobrze rozgrzanej patelni lub woku rozprowadzić niewielką ilość oleju. Wrzucić pokrojone mięso i smażyć na większym ogniu, nie mieszając przez chwilę, aby lekko się zarumieniło. Następnie przemieszać i smażyć jeszcze krótko, aż będzie gotowe, ale nadal soczyste.

Do mięsa dodać pokrojoną cebulę i chwilkę smażyć aż cebula lekko zmięknie.

Następnie dodać marchewkę, cukinię i kapustę. Smażyć przez ok 3 minuty, mieszając, tak aby warzywa lekko zmiękły, ale pozostały jędrne i chrupiące.

Całość przesunąć na bok patelni, robiąc miejsce na środku. Wbić jajko i szybko rozprowadzić je na gorącej powierzchni, mieszając energicznie, aby powstały małe, delikatne kawałki przypominające jajecznicę. Następnie połączyć z resztą składników.

Dodać przygotowany makaron.

W osobnej miseczce wymieszać wszystkie składniki sosu, czyli sos sojowy, sos rybny, sok z limonki, masło orzechowe, erytrytol, chilli oraz wodę.

Gotowy sos wlać na patelnię i dokładnie wymieszać z makaronem, mięsem i warzywami, tak aby wszystko równomiernie się nim pokryło.

Smażyć jeszcze przez chwilę na średnim ogniu, aż nadmiar płynu lekko się zredukuje a składniki dobrze się połączą i nabiorą błyszczącej, apetycznej konsystencji.

Zdjąć z ognia i podawać od razu, najlepiej gorące, kiedy makaron jest sprężysty a warzywa zachowują swoją świeżość i kolor.

Przed podaniem całość udekorować kiełkami fasoli mung lub słonecznika. Opcjonalnie można dodać także odrobinę czarnego sezamu.

Jeśli lubisz takie klimaty, koniecznie zajrzyj też do przepisu na

Fit Pad Kra Pao

– inny charakter, ale równie dobry i uzależniający.

Smacznego

(Cook4me Tefal – Multicooker)

Przepis do przygotowania w
urządzeniu Multicooker Tefal Cook4me Touch Wi-Fi CY9128

Są desery, które działają jak
pocztówka z podróży i Mango Sticky Rice zdecydowanie do nich należy. W
Tajlandii pojawia się na ulicznych straganach wieczorem, gdy powietrze robi się
ciężkie od wilgoci a zapach kokosa miesza się z dojrzałym mango. Klasyczna
wersja to kleisty ryż gotowany na parze, później obficie nasączony słodzonym
mlekiem kokosowym i dodatkowo polany gęstym kokosowym sosem. To deser kremowy,
kojący i niezwykle sycący, ale też bardzo energetyczny, bo w jednej porcji
potrafi zamknąć się nawet ponad pół dnia zapotrzebowania kalorycznego.

Ta wersja jest jego świadomą
interpretacją. Zachowuje klimat i przyjemność jedzenia łyżką miękkiego ryżu
pachnącego kokosem i owocem, ale zmienia konstrukcję tak, aby był to realny
posiłek a nie tylko okazjonalna przyjemność. Zamiast kleistego ryżu glutinous
rice (tajski ryż kleisty) użyty został ryż basmati, który daje podobną
kremowość, lecz łagodniej wpływa na glikemię. Kokos pozostaje aromatem i
akcentem smakowym, a nie głównym nośnikiem tłuszczu. Słodycz pochodzi głównie z
owocu i subtelnego dosłodzenia, bez obciążającej ilości cukru. Dzięki temu
deser zachowuje charakter oryginału, ale staje się lekką, codzienną wersją
inspirowaną klasykiem.

Właśnie w tym tkwi jego fit
charakter. Ma kontrolowaną ilość tłuszczu, brak dodanego cukru, umiarkowany
indeks glikemiczny i realną sytość wynikającą z połączenia węglowodanów
złożonych z ryżu i niewielkiej ilości tłuszczu kokosowego. Nie powoduje gwałtownego
wyrzutu energii ani nagłego spadku apetytu, dlatego nie prowokuje podjadania po
godzinie. Jednocześnie jest psychologicznie satysfakcjonujący a to jeden z
najważniejszych elementów skutecznej redukcji.

Dla osób z insulinoopornością ważne
jest, że struktura posiłku spowalnia wchłanianie glukozy. Ryż basmati ma niższy
indeks glikemiczny niż kleisty odpowiednik, tłuszcz kokosowy opóźnia
opróżnianie żołądka a obecność owocu daje naturalną słodycz bez gwałtownego
skoku cukru. Organizm otrzymuje stabilną energię zamiast huśtawki. Przy
hipercholesterolemii liczy się przede wszystkim całkowity bilans tłuszczu i
brak nadmiaru cukrów prostych, które nasilają syntezę lipidów. Tutaj tłuszcz
jest dodatkiem aromatycznym, nie bazą energetyczną a porcja nie przeciąża
gospodarki lipidowej, dzięki czemu deser wpisuje się w dietę o kontrolowanej
kaloryczności.

Różnica w kaloryczności jest
znacząca. Tradycyjny Mango Sticky Rice to zwykle około 550–750 kcal w jednej
porcji, głównie z cukru i tłuszczu kokosowego wchłoniętego przez ryż. Ta
interpretacja ma mniej więcej dwa do trzech razy mniej energii, ponieważ kokos
przestaje być bazą a staje się przyprawą natomiast technika gotowania opiera
się na kremowości skrobi, nie na nasiąkaniu syropem. Dzięki temu powstaje deser
inspirowany oryginałem, ale przyjazny codziennemu jedzeniu i możliwy do
włączenia w plan redukcyjny bez poczucia rezygnacji z przyjemności.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 101 kcal

W tym: Białka 2.60 g | Tłuszcze 2.40 g | Błonnik 0.80 g | Węglowodany 17.10 g (w tym cukry 5.30 g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 100 g ryżu basmati (suchego)

– 300 ml mleka bez laktozy 1½ %

– 70 ml mleczka kokosowego (z
puszki)

– 1 płaska łyżeczka musu kokosowego
(ok. 5 g)

– szczypta soli

– kilka kropelek słodzących o smaku
kokosowym

Składniki na sos:

– 60 ml mleczka kokosowego

– ½ łyżeczki mąki ziemniaczanej

– 2 łyżki syropu Fitking Delicious Mango-Marakuja
Allnutrition

– szczypta soli

Dodatkowo:

– 3 łyżki Frużeliny Frulove In Jelly
mango-marakuja Allnutrition

– 1 świeże małe mango

– 1 łyżeczka czarnego sezamu

– świeża mięta

– chipsy kokosowe do dekoracji

Jeśli chcesz odtworzyć dokładnie
ten sam smak to użyte w przepisie dodatki są dostępne online: 
KLIKNIJ
TUTAJ

Przygotowanie:

Ryż bardzo
dokładnie wypłukać pod zimną bieżącą wodą, aż woda stanie się prawie
przejrzysta. Ten etap usuwa nadmiar powierzchniowej skrobi i sprawia, że po
ugotowaniu ziarna pozostają kremowe, ale nie utworzą ciężkiej, klejącej masy. 

Odsączony ryż przełożyć do misy Cook4Me. Wlać mleko oraz mleczko kokosowe,
dodać szczyptę soli i kilka kropli aromatu słodzącego o smaku kokosowym. Całość
delikatnie wymieszać, tak aby ziarna zostały równomiernie rozprowadzone w
płynie i nie przywierały do dna.

Zamknąć
pokrywę i uruchomić tryb „GOTOWANIE POD WYSOKIM CIŚNIENIEM”, ustawiając czas na
5 minut. Po zakończeniu programu wyłączyć program i urządzenie, ale nie
otwierać od razu pokrywy, lecz pozostawić ryż na jeszcze 5 minut w trybie
naturalnego dochodzenia. W tym czasie ziarna wchłoną resztę płynu a uwolniona
skrobia nada deserowi charakterystyczną kremową strukturę. Następnie otworzyć
pokrywę, dodać mus kokosowy i dokładnie wymieszać, aby rozpuścił się w gorącym
ryżu i oddał aromat. Misę ponownie przykryć na 2–3 minuty bez włączania
programu. Krótkie odparowanie i odpoczynek sprawią, że masa zgęstnieje i stanie
się jedwabista.

Jeśli masa po
przestudzeniu okaże się zbyt zwarta, można dodać 2–3 łyżki mleka i delikatnie
wymieszać, aż odzyska odpowiednią kremowość. Konsystencja powinna przypominać
gęsty pudding – miękki i jedwabisty – a nie rzadką, płynną zupę.

W czasie, gdy
ryż odpoczywa przygotować sos.

Do małego
rondelka wlać mleczko kokosowe i podgrzewać na bardzo małym ogniu, nie
doprowadzając do wrzenia, aby zachowało jasny kolor i delikatny smak. Mąkę
ziemniaczaną dokładnie wymieszać z syropem mango–marakuja do uzyskania
gładkiej, jednolitej zawiesiny bez grudek. 

Następnie wlać ją cienką strużką do
ciepłego mleczka kokosowego, cały czas mieszając. Dodać szczyptę soli i
podgrzewać jeszcze krótką chwilę, aż sos lekko zgęstnieje i nabierze
aksamitnej, kremowej konsystencji. Dzięki połączeniu z syropem uzyska
delikatnie morelowo-pomarańczowy odcień i subtelnie owocowy aromat. Zdjąć z
ognia i odstawić do lekkiego przestudzenia, aby stał się bardziej stabilny i
pozwolił na dekorowanie deseru cienkimi paskami.

Gotowy ryż
przełożyć do miseczek lub pucharków, delikatnie go formując. Z boku nałożyć
porcję frużeliny mango–marakuja a obok ułożyć kawałki świeżego mango
pokrojonego w niewielkie kostki. Całość udekorować cienką strużką kokosowego
sosu, prowadząc ją po powierzchni ryżu i owoców, tak aby stworzyć wyraźne
paski. Na koniec oprószyć czarnym sezamem, dodać tochę pokruszonych chipsów kokosowych i udekorować listkami świeżej mięty, które
podkreślą aromat i przełamią słodycz.

Deser podawać
lekko ciepły lub w temperaturze pokojowej, kiedy ryż zachowuje
najprzyjemniejszą kremowość a kokosowy aromat jest najbardziej wyczuwalny.

Smacznego.

(Cook4me Tefal – Multicooker)

Przepis do
przygotowania w urządzeniu Multicooker Tefal Cook4me Touch Wi-Fi CY9128

Ta zupa to podróż do serca
Tajlandii bez wychodzenia z kuchni – lekka, aromatyczna i pełna egzotycznych
nut, które rozgrzewają i sycą a jednocześnie nie obciążają. Kremowa baza z
mleka kokosowego otula delikatne kawałki polędwiczek z kurczaka, które stają
się wyjątkowo soczyste dzięki krótkiemu gotowaniu pod ciśnieniem. W tle
wyczuwalna jest delikatna pikantność chili i głębia kurkumy, przełamana
cytrusową świeżością soku z limonki. To połączenie smaków, które w jednej łyżce
łączy słodycz, ostrość, kwasowość i odrobinę ziemistego aromatu grzybów
shiitake. Zupa ma przy tym charakter niezwykle lekki – nie jest tłusta ani
ciężka, mimo że mleko kokosowe nadaje jej aksamitnej struktury i głębi smaku.

W tajskiej tradycji takie zupy jak
Tom Kha Gai uważane były za potrawy przywracające równowagę w organizmie –
rozgrzewające, oczyszczające i odżywcze. Korzeń imbiru działał wzmacniająco,
czosnek wspierał odporność a mleko kokosowe łagodziło ostrość przypraw i
dostarczało zdrowych tłuszczów roślinnych. W tej wersji wszystko to zostało
zachowane, ale w lekkim, nowoczesnym wydaniu. Zupa gotowana w Cook4Me zachowuje
pełnię wartości odżywczych a dzięki ograniczonej ilości oleju i naturalnym
składnikom pozostaje w pełni fit – zawiera niewiele tłuszczu, sporo białka i
błonnika, a przy tym jest sycąca i niskokaloryczna.

Jej zapach przenosi w świat
orientalnych ulic, gdzie aromat mleka kokosowego miesza się z imbirem, kolendrą
i papryką a każdy łyk przywołuje ciepło tropików. Podana z makaronem ryżowym
nabiera jeszcze pełniejszego charakteru, ale nawet solo stanowi
pełnowartościowy, odżywczy posiłek. To idealny przykład na to, że kuchnia
tajska potrafi być nie tylko niezwykle smaczna, ale i zdrowa – bogata w
naturalne składniki, lekkostrawna, kolorowa i pełna energii.

Zupa tajska w tej wersji to
kwintesencja harmonii: delikatność mięsa, świeżość warzyw, głębia grzybów i
kremowa łagodność mleka kokosowego połączone w jednym, pełnym aromatu daniu,
które rozgrzewa ciało i koi zmysły. To jeden z tych przepisów, które pokazują,
że fit nie znaczy nudno – przeciwnie, to smakowa podróż pełna lekkości,
równowagi i naturalnego bogactwa.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 76
kcal

W tym: Białka 5.80
g | Tłuszcze 4.40 g | Błonnik 0.42 g | Węglowodany 2.60 g (w tym cukry 0.90 g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 400 g polędwiczek z kurczaka

– 1 łyżeczka oleju kokosowego lub
rzepakowego

– 2 ząbki czosnku

– 1 cm świeżego imbiru

– 1 marchewka

– 1 mała czerwona papryka

– 20 g suszonych grzybków shiitake

– 600 ml bulionu drobiowego lub
warzywnego

– 1 łyżka sosu sojowego

– 1 puszka (400 ml) mleka
kokosowego

– sok z 1 limonki

– świeża kolendra lub natka
pietruszki do podania

–
makaron ryżowy

– 1 łyżeczka
pasty curry czerwonej lub zielonej lub mieszanka przypraw (patrz poniżej)

Domowa mieszanka przypraw:

(zamiennik pasty curry)

– ½ łyżeczki płatków chili

– ½ łyżeczki kurkumy

– ½ łyżeczki słodkiej papryki

– ¼ łyżeczki suszonej kolendry

– szczypta cynamonu

– szczypta soli i pieprzu

Przygotowanie:

Suszone grzyby shiitake, namoczyć w
ciepłej wodzie przez około 20–30 minut, aż zmiękną. Następnie odcisnąć z
nadmiaru wody i pokroić w cienkie paski, zachowując odrobinę wody z moczenia –
można ją później dodać do zupy dla podbicia aromatu.

W przypadku grzybów świeżych
wystarczy oczyścić je wilgotnym ręcznikiem i również pokroić w paski.

Marchew obrać i pokroić w cienkie
słupki a paprykę oczyścić z gniazda nasiennego i pokroić w cienkie paski.
Czosnek obrać i przecisnąć przez praskę lub drobno posiekać.

Kawałek świeżego imbiru obrać ze
skórki i zetrzeć na drobnej tarce.

Polędwiczki z kurczaka oczyść i
umyć pod bieżącą wodą następnie pokroić w cienkie paski lub małe kawałki,
dzięki czemu mięso ugotuje się szybko i równomiernie, zachowując soczystość.

Wszystkie przyprawy do domowej
mieszanki curry należy odmierzyć wcześniej i wymieszać w małej miseczce, aby
podczas podsmażania aromaty uwolniły się równomiernie lub użyć gotowej pasty
curry.

Po przygotowaniu składników uruchomić
program 211417795″>„ŚREDNIE PODSMAŻANIE”. Do garnka dodać olej
– tłuszcz powinien się rozgrzać, ale nie dymić. Następnie dodać czosnek oraz
starty imbir a po chwili wsypać mieszankę przypraw curry. Składniki podsmażać
krótko, około 30 sekund, tylko do momentu, aż aromat stanie się intensywny i
wyczuwalny – należy uważać i pilnować, aby nie przypalić przypraw, bo zupa nabierze
goryczki.

Następnie dodać pokrojonego
kurczaka i wymieszać, aby mięso dokładnie obtoczyło się w przyprawach. Mięso
należy podsmażać przez ok 3 minuty, aż się zetnie z zewnątrz, pozostając
soczyste w środku. Na tym etapie kuchnia zaczyna pachnieć intensywnie korzennie
i orientalnie – to znak, że baza zupy jest gotowa.

Do mięsa dorzucić pokrojoną
marchew, paprykę i grzyby shiitake, a następnie całość zalać bulionem i sosem
sojowym. Zawartość misy dokładnie wymieszać, aby wszystkie składniki się
połączyły.

Zamknąć pokrywę urządzenia i
uruchomić tryb „GOTOWANIE POD WYSOKIM CIŚNIENIEM”, ustawiając czas na 5 minut. W
tym czasie warzywa zmiękną a bulion nabierze głębokiego aromatu przypraw i
grzybów.

W tym czasie ugotować makaron
ryżowy zgodnie z instrukcją na opakowaniu.

Po zakończeniu programu wypuścić
parę i ostrożnie otworzyć pokrywę. Dopiero na tym etapie do zupy wlać mleko
kokosowe. Najlepiej dodać całą puszkę mleka i dokładnie wymieszać, aż płyn
stanie się jednolity. Następnie przełączyć urządzenie ponownie na tryb „ŚREDNIE
PODSMAŻANIE” lub „ŚREDNIE DUSZENIE” i delikatnie podgrzewać zupę przez 3
minuty, nie doprowadzając do wrzenia. Zbyt wysoka temperatura mogłaby
spowodować zwarzenie tłuszczu kokosowego, dlatego zupę trzeba tylko ogrzać, aby
mleko połączyło się z bulionem i stworzyło aksamitną, kremową konsystencję.

Po podgrzaniu urządzenie można
wyłączyć a po chwili, gdy temperatura nieco spadnie, wlać sok z limonki i
delikatnie wymieszać. Dzięki temu mleko kokosowe nie zetnie się a smak zupy
nabierze charakterystycznej, świeżej i lekko kwaśnej nuty, typowej dla kuchni
tajskiej.

Zupę najlepiej podawać z ugotowanym
wcześniej makaronem ryżowym. Porcje makaronu rozłożyć do misek i zalać gorącą
zupą tuż przed podaniem. Dzięki temu nitki pozostaną sprężyste, nie rozkleją
się oraz nie wchłoną zbyt wiele płynu. Nie należy gotować makaronu bezpośrednio
w zupie – straciłby swoją strukturę a bulion mógłby stać się mętny. Zupę udekorować
dodatkowo świeżą kolendrą lub natką pietruszki.

Taka zupa zachwyca kremową
konsystencją, wyraźnym aromatem przypraw i subtelnym kontrastem mleka
kokosowego z limonką. Doskonale smakuje zarówno samodzielnie, jak i z dodatkiem
chrupiących pierożków Gyoza, które wspaniale uzupełniają orientalny charakter
potrawy. Przepis
na aromatyczne pierożki Gyoza w linku poniżej.

(link
do przepisu na Pierożki Gyoza – KLIKNIJ TUTAJ )

Smacznego.

Butterfly Pea Iced Tea Latte czyli w tłumaczeniu Mrożona Herbata Latte z Kwiatami Klitorii Ternateńskiej lub Groszku Motylkowego.

Czasem najpiękniejsze rzeczy powstają z najprostszych składników – wystarczy przezroczysta szklanka, kilka kostek lodu, kremowe mleko i napar o nieziemskim kolorze, by stworzyć napój, który wygląda jak akwarela w ruchu. Butterfly Pea Iced Tea Latte w wersji latte zachwyca delikatnością i spokojem.

Na pierwszy rzut oka ten napój wygląda jak coś z baśni – warstwy mleka i niebieskiego naparu układają się niczym akwarela w szklance, tworząc hipnotyzującą kompozycję barw. Ale za tą estetyką kryje się coś więcej – Butterfly Pea Iced Tea Latte to nie tylko przyjemność dla oka, ale i wyjątkowe doświadczenie smakowe oraz podróż do azjatyckich korzeni jednej z najbardziej intrygujących roślin świata.

Sekret tego napoju tkwi w kwiatach Klitorii Ternateńskiej (Clitoria ternatea), znanej też jako groszek motylkowy lub po prostu – Butterfly Pea. Roślina ta pochodzi z Azji Południowo-Wschodniej, gdzie od wieków wykorzystywana jest zarówno w kuchni, jak i w medycynie ajurwedyjskiej. W Tajlandii czy Wietnamie jej intensywnie niebieskie kwiaty służą do barwienia ryżu, napojów i deserów – naturalnie, bez chemii, z szacunkiem do roślin i ich właściwości. Co ciekawe, Butterfly Pea uznawana jest za symbol harmonii – a jej napar ma delikatne działanie relaksujące i kojące.

Tym, co przyciąga najbardziej, jest niezwykła właściwość tej rośliny: reakcja na zmianę pH. Gdy do niebieskiego naparu doda się odrobinę soku z cytryny, kolor zmienia się na fioletowy, a nawet różowy – niemal jak magiczna mikstura. To nie czary, lecz czysta chemia – antocyjany, które reagują na kwasowość. Dla dorosłych to fascynujące, dla dzieci – czysta frajda.

A teraz – przechodząc od nauki do smaku – warto wiedzieć, że Butterfly Pea ma bardzo delikatny, roślinny aromat. Sam napar nie jest mocny, dlatego doskonale komponuje się z mlekiem. W tej wersji wykorzystane zostało krowie mleko, spienione na zimno, by uzyskać kremową teksturę i łagodne tło dla ziołowej nuty. Dodatek syropu z orzechów laskowych wzbogaca kompozycję o subtelną słodycz i głębię – dzięki temu napój przypomina chłodny deser, ale wciąż zachowuje lekkość herbaty.

Przygotowanie jest rytuałem samym w sobie. Kwiaty zalewa się gorącą wodą, pozwala im oddać kolor i aromat, a potem chłodzi. W międzyczasie spienia się mleko, wsypuje lód, układa warstwy z dbałością o każdy detal. A potem – kilka kropel cytryny i zachwyt, gdy błękit zamienia się w fiolet.

To napój idealny na lato, ale nie tylko. Sprawdzi się zawsze wtedy, gdy potrzebna jest chwila wytchnienia – przy książce, na tarasie, z przyjaciółmi. Butterfly Pea Iced Tea Latte nie tylko orzeźwia, ale też inspiruje, relaksuje i pozwala na moment oderwać się od codzienności.

W szklance – coś pięknego. W duszy – cisza. W smaku – lekkość, nuta ziół, mleczna aksamitność i odrobina słodyczy. A wszystko to z kroplą historii i szczyptą magii.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 32 kcal

W tym: Białka 1.34 g | Tłuszcze 1.48 g | Węglowodany 3.49
g (w tym cukry 0.02 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 1 łyżka suszonych kwiatów Klitorii Ternateńskiej (Butterfly Pea)

– 300 ml wrzątku

– 200 ml schłodzonego mleka krowiego lub roślinnego

– kostki lodu

– 2 łyżeczki syropu z orzechów laskowych lub innego ulubionego słodzika

– sok z cytryny (dla zmiany koloru)

Przygotowanie:

Kwiaty Klitorii Ternateńskiej zalać gorącą wodą i pozostawić do zaparzenia na min 10 minut. W tym czasie płatki uwolnią swój naturalny, intensywnie niebieski barwnik a napar nabierze głębokiego, niemal atramentowego koloru. Im dłuższy czas parzenia, tym mocniejszy kolor i delikatniejszy, bardziej ziołowy aromat. Po zaparzeniu napar przecedzić przez drobne sitko lub gazę i odstawić do całkowitego wystudzenia. Najlepiej schłodzić go w lodówce – napój dzięki temu będzie bardziej orzeźwiający, a warstwy podczas nalewania pozostaną wyraźnie oddzielone.

Do wysokiej, przezroczystej szklanki wsypać kilka kostek lodu – im więcej, tym lepszy efekt wizualny i mocniejsze chłodzenie. Mleko – krowie lub roślinne – (pełne lub półtłuste) spienić na zimno przy pomocy elektrycznego spieniacza lub ręcznego ubijaka do uzyskania lekkiej, kremowej pianki. Spienione mleko ostrożnie przelać do szklanki, wypełniając ją mniej więcej do dwóch trzecich wysokości.

Następnie dodać 2 łyżeczki syropu z orzechów laskowych lub innego ulubionego słodzika – może to być syrop z agawy, waniliowy, klonowy lub klasyczny cukier trzcinowy. Słodycz w połączeniu z mlekiem nada napojowi łagodny, deserowy charakter.

Na koniec bardzo powoli i wąskim strumieniem wlać ostudzony napar z kwiatów Klitorii. Dzięki różnicy gęstości płynów powstanie efekt warstwowania – głęboki błękit herbaty zatrzyma się nad jasnym mlekiem, tworząc efektowną, niemal bajkową kompozycję barw.

Dla dodatkowego efektu – i odrobiny kulinarnej magii – dodać kilka kropel świeżo wyciśniętego soku z cytryny. Napar zareaguje na zmianę pH i zacznie zmieniać kolor z niebieskiego na fioletowy, tworząc fascynujące przejścia tonów – od błękitu przez lawendę aż po delikatny róż. W razie potrzeby można dolać jeszcze odrobinę niebieskiego naparu, by wyrównać kolory i uzyskać idealne proporcje.

Efekt końcowy to napój nie tylko piękny wizualnie, ale i niezwykle kojący. Delikatnie ziołowy, chłodny, aksamitny i lekko słodki. Idealny na leniwe popołudnia, chwile relaksu lub jako niebanalna propozycja na przyjęcie. Butterfly Pea Iced Tea Latte nie tylko gasi pragnienie – oferuje chwilę zatrzymania, uważności i małego, codziennego zachwytu.

Smacznego

Tajlandia to kraj, w którym jedzenie jest sztuką, a każdy kęs to podróż
przez bogactwo smaków i aromatów. Kuchnia tajska słynie z umiejętnego
balansowania ostrości, słodyczy, kwaśności i słonego umami, tworząc dania,
które nie tylko sycą, ale i zachwycają głębią smaku. Ta wołowina po tajsku w
kremowym sosie kokosowym to wariacja na temat klasycznego tajskiego stir-fry,
inspirowana ulicznymi straganami Bangkoku, gdzie woki rozgrzane do czerwoności
wydobywają z każdej potrawy maksimum aromatu.

Wołowina, będąca jednym z ulubionych mięs w Azji Południowo-Wschodniej, w
tym daniu zyskuje idealną soczystość i kruchość, dzięki szybkiemu smażeniu na
mocno rozgrzanym oleju. Każdy kawałek mięsa pokrywa się delikatną, błyszczącą
glazurą z sosu sojowego, ostrygowego i przypraw, które sprawiają, że każde kęs
jest intensywny i głęboki w smaku. Jednak tym, co wyróżnia to danie, jest
mleczko kokosowe, które zastępuje tradycyjnie dodawany bulion. Tajowie od
wieków używają mleka kokosowego do swoich curry i zup – to ono sprawia, że
nawet najbardziej pikantne dania nabierają aksamitnej, łagodnej konsystencji,
tworząc idealną równowagę dla wyrazistych przypraw.

Aromat potrawy budują dodatki – świeży imbir i czosnek to fundament
tajskich dań, nadający im lekko pikantnego i rozgrzewającego charakteru.
Papryczka chili dodaje nuty ognistego temperamentu, ale jej ilość można
dostosować do własnych upodobań. Nie można też zapomnieć o mielonej kolendrze,
która przenosi nas wprost na azjatycki targ pełen egzotycznych przypraw.

Warzywa nie tylko dodają chrupkości, ale i kolorów – soczyście czerwona
papryka, słodka marchewka i delikatna cukinia tworzą harmonijną paletę barw i
smaków, która doskonale komponuje się z wołowiną. Wszystko to łączy się w
gęstym, aromatycznym sosie, który otula każdy składnik niczym aksamitny
płaszcz.

Tajskie dania najlepiej smakują z puszystym ryżem jaśminowym, który
wchłania sos i pozwala cieszyć się każdym niuansem smakowym. Aby był idealnie
sypki, gotuje się go w odpowiednich proporcjach wody i pozostawia pod
przykryciem, by nabrał lekkości i delikatności. Na koniec warto dodać odrobinę
soku z limonki, który nada potrawie orzeźwiającej nuty, oraz posypać całość
prażonym sezamem i świeżą kolendrą – te dodatki sprawią, że danie nabierze
jeszcze bardziej autentycznego, tajskiego charakteru.

To danie jest doskonałym wyborem dla każdego, kto pragnie wprowadzić do
swojej kuchni orientalne smaki i poczuć się jak na ulicznym targu w Bangkoku.
Jest szybkie, aromatyczne i pełne kontrastów, które sprawiają, że każdy kęs to
prawdziwa uczta dla podniebienia. Połączenie soczystej wołowiny, chrupiących
warzyw i kremowego mleczka kokosowego tworzy kompozycję, której trudno się
oprzeć.

Masz ochotę na Tajlandię na talerzu? Sięgnij po wok i poczuj magię
orientalnych smaków w swojej kuchni!

Kaloryczność potrawy w 100 g: 150 kcal

W
tym: Białka 10.91 g | Tłuszcze 4.86 g | Węglowodany 15.24 g (w tym cukry 2.71
g)

Kalorie
policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 450 g wołowiny (np. polędwica, antrykot lub rostbef)

– 1 czerwona papryka

– 1
mała cukinia

– 1
marchewka

– 1
mała cebula

– 1
papryczka chili

– 2
ząbki czosnku

– 2
cm świeżego imbiru

– 1
łyżeczka mielonych nasion kolendry

– ½
łyżeczki kurkumy

– ⅓
łyżeczki ostrej papryki

– ½ łyżeczki białego pieprzu

– ½
łyżeczki słodkiej papryki

– szczypta
cynamonu

– 2
łyżki ciemnego sosu sojowego

– 1
łyżka sosu ostrygowego

– 1
łyżeczka oleju sezamowego

– 1
łyżka cukru trzcinowego

– 1
łyżka skrobi ziemniaczanej

– 2
łyżki oleju rzepakowego

– 100
ml mleczka kokosowego

– 1
łyżka soku z limonki

– świeża
kolendra do podania

– ryż
jaśminowy jako dodatek

Przygotowanie:

Ryż ugotować w osolonej wodzie zgodnie z instrukcją na
opakowaniu, zwracając uwagę na odpowiedni stosunek wody do ryżu – dzięki temu
nie będzie ani za twardy, ani zbyt kleisty. Po ugotowaniu garnek zawinąć w koc
lub ręcznik, aby ryż nie wystygł i zachował odpowiednią konsystencję do momentu
podania.

Mięso dokładnie umyć pod zimną wodą, a następnie
osuszyć ręcznikiem papierowym. Usunąć ewentualne błony i nadmiar tłuszczu, aby
kawałki były równomiernie delikatne po przygotowaniu.

Kroić w bardzo cienkie paski (około 3–5 mm grubości),
zawsze w poprzek włókien – dzięki temu mięso po usmażeniu będzie miękkie i
soczyste. Aby ułatwić krojenie, można na 30 minut umieścić mięso w zamrażarce –
lekko zmrożone łatwiej pokroić na cienkie kawałki.

Pokrojoną wołowinę przełożyć do miski i dokładnie
wymieszać z ciemnym sosem sojowym, cukrem trzcinowym, skrobią ziemniaczaną oraz
olejem sezamowym. Skrobia sprawi, że mięso pozostanie soczyste, a po usmażeniu
zyska delikatną, aksamitną strukturę. Odstawić na 15 minut, aby smaki się
przegryzły i mięso delikatnie się zamarynowało.

W czasie, gdy mięso się marynuje, przygotować
pozostałe składniki:

Cebulę obrać i pokroić w piórka, czyli cienkie
półplastry.

Czosnek obrać i przecisnąć przez praskę lub bardzo
drobno posiekać. Praska pozwala wydobyć intensywniejszy smak, natomiast
posiekany czosnek lekko się karmelizuje podczas smażenia.

Imbir obrać cienko przy pomocy łyżeczki (zdrapując
skórkę) lub małego noża, a następnie zetrzeć na drobnej tarce albo bardzo
drobno posiekać.

Papryczkę chili drobno posiekać, usuwając nasiona dla
łagodniejszego smaku lub pozostawiając je, jeśli potrawa ma być ostrzejsza.

Słodką paprykę pokroić w cienkie paski.

Marchewkę i cukinię pokroić w cienkie słupki.

W małej miseczce wymieszać mieloną kolendrę, kurkumę, biały pieprz, paprykę słodką i ostrą oraz cynamon.

Na dużej patelni lub w woku rozgrzać 1 łyżkę oleju
rzepakowego. Upewnić się, że olej jest dobrze rozgrzany – można to sprawdzić,
wrzucając niewielki kawałek mięsa; jeśli zacznie skwierczeć, temperatura jest
odpowiednia.

Na gorący olej wrzucić zamarynowane mięso, rozkładając
je równomiernie, aby nie nachodziło na siebie – dzięki temu dobrze się
przyrumieni. Smażyć na dużym ogniu przez około 4 minuty, aż wołowina będzie
lekko chrupiąca i zarumieniona z zewnątrz, ale wciąż soczysta w środku. Często
mieszać, aby paski mięsa równomiernie się obsmażyły. Gotowe mięso przełożyć na
talerz i odstawić.

Na tej samej patelni rozgrzać pozostałą łyżkę oleju.
Dodać przeciśnięty przez praskę czosnek, starty imbir i posiekaną papryczkę
chili. Smażyć przez 30 sekund, stale mieszając, aby przyprawy się nie
przypaliły – mogą stać się gorzkie.

Dodać cebulę i smażyć przez 1 minutę.

Następnie
dorzucić pokrojona paprykę, marchewkę i cukinię. Posypać warzywa przygotowaną
mieszanką przypraw, wymieszać i smażyć na dużym ogniu przez 2–3 minuty.

Do warzyw i sosu dodać wcześniej podsmażoną wołowinę i wymieszać. 

Dodać
sos ostrygowy, sok z limonki oraz mleczko kokosowe. Całość dokładnie wymieszać,
aby mięso pokryło się aromatycznym sosem. Smażyć jeszcze przez 3 minuty, często
mieszając, aby wszystkie składniki równomiernie się podgrzały.

Podawać od razu, najlepiej z gorącym ryżem jaśminowym
lub makaronem ryżowym i posypać posiekaną świeżą kolendrą.

Smacznego!