Dyniowe Gofry Kefirowe

Dyniowe gofry kefirowe to jeden z tych przepisów, które idealnie pokazują, że jesienne wypieki wcale nie muszą być ciężkie, bardzo słodkie i pełne masła. Są pięknie złociste, lekkie, dobrze wyrośnięte i pełne drobnych pęcherzyków powietrza a bezpośrednio po wyjęciu z mocno rozgrzanej gofrownicy mają przyjemnie chrupiącą powierzchnię. W środku pozostają miękkie, delikatne i puszyste. Dynia Hokkaido nadaje im nie tylko słoneczny, jesienny kolor, ale również łagodny, lekko słodkawy smak, który świetnie komponuje się zarówno z jogurtem i owocami, jak i powidłami, kremem orzechowym czy odrobiną domowego syropu Pumpkin Spice.

W tym przepisie dynia pojawia się jednak w trochę mniej oczywistej postaci. Do przygotowania gofrów wykorzystana została bardzo dobrze odciśnięta pulpa pozostała po wyciskaniu świeżego soku z dyni Hokkaido w wyciskarce wolnoobrotowej. Sok posłużył do przygotowania domowego FIT syropu Pumpkin Spice, natomiast pozostały miąższ zamiast trafić do kosza dostał drugie życie właśnie w cieście na gofry. To bardzo prosty przykład kuchni zero waste, która nie polega na przygotowywaniu potraw z przypadkowych resztek, ale na rozsądnym wykorzystaniu produktu w możliwie największym stopniu. Pulpa po wyciskaniu jest znacznie suchsza od dyniowego purée, ale nadal zachowuje smak, piękny kolor i część błonnika, dlatego zdecydowanie szkoda ją wyrzucać.

Do przygotowania tych gofrów nie jest jednak konieczne posiadanie wyciskarki wolnoobrotowej. Podobną pulpę można uzyskać na kilka prostych sposobów. Najłatwiej obrać i oczyścić surową dynię Hokkaido, zetrzeć miąższ na drobnych oczkach tarki, przełożyć go na złożoną gazę albo czystą bawełnianą ściereczkę i bardzo mocno odcisnąć. Odciskanie najlepiej powtórzyć kilka razy, aż dynia przestanie oddawać większą ilość soku a miąższ stanie się wyraźnie suchy i luźny. Innym rozwiązaniem jest pokrojenie surowej dyni na niewielkie kawałki i krótkie rozdrobnienie jej pulsacyjnie w malakserze do postaci bardzo drobnych wiórków a następnie równie dokładne odciśnięcie przez gazę lub ściereczkę. Można wykorzystać również dynię startą w robocie kuchennym, o ile na końcu zostanie naprawdę solidnie pozbawiona nadmiaru płynu. W każdym z tych przypadków potrzebne do przepisu 100 g pulpy należy odważyć dopiero po jej dokładnym odciśnięciu a nie przed.

Nieco trudniejszym zamiennikiem jest purée z dyni pieczonej. Nie warto dodawać go do tego przepisu bezpośrednio w proporcji 1:1, ponieważ zawiera znacznie więcej wilgoci niż pulpa pozostała po wyciskaniu soku i mogłoby nadmiernie rozrzedzić ciasto. Jeżeli dostępne jest tylko purée, można przełożyć je na sitko wyłożone gazą, pozostawić do odsączenia a następnie dodatkowo bardzo mocno odcisnąć. Dopiero kiedy przestanie przypominać kremowe purée a stanie się bardziej zwarte i stosunkowo suche, można odważyć potrzebne 100 g. Najbardziej zbliżony efekt do pulpy z wyciskarki daje jednak surowa dynia drobno starta lub rozdrobniona i bardzo mocno odciśnięta.

Za delikatne wnętrze gofrów odpowiada również kefir. Jego naturalnie kwaśny charakter dobrze współpracuje z sodą oczyszczoną, wspomagając spulchnianie ciasta. Ważną rolę odgrywają także jajka. Oddzielenie białek od żółtek i ubicie białek pozwala wprowadzić do masy dodatkowe powietrze, dzięki czemu gotowe gofry mają lekką, dobrze napowietrzoną i porowatą strukturę. Nie powstają więc ciężkie, zbite placki z dynią, ale puszyste gofry o miękkim środku. Dodatek skrobi ziemniaczanej pomaga natomiast uzyskać delikatniejszą strukturę i przyjemną powierzchnię po upieczeniu. Najlepiej podawać je bezpośrednio po przygotowaniu, kiedy są jeszcze gorące a ich powierzchnia pozostaje przyjemnie chrupiąca.

Same gofry mają zresztą znacznie dłuższą historię niż współczesne kawiarniane wersje podawane z owocami, kremami i fantazyjnymi polewami. Ich poprzednicy pojawili się w Europie na długo przed wynalezieniem elektrycznej gofrownicy. Ciasto wypiekano pomiędzy dwiema metalowymi płytami umieszczanymi nad ogniem a formy często zdobiono rozmaitymi wzorami. Z czasem charakterystyczna kratka stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów gofra. Dziś istnieją dziesiątki odmian tego wypieku, od cienkich i chrupiących po grube, miękkie i niemal deserowe. Dyniowe gofry na kefirze można potraktować jako współczesną, jesienną interpretację bardzo starego pomysłu, wzbogaconą o składnik, który kiedyś prawdopodobnie zostałby po prostu uznany za odpad po wyciskaniu soku.

Ogromną zaletą tych gofrów jest również to, jak łatwo zmienić ich charakter samymi dodatkami. Podane z jogurtem naturalnym lub skyrem i świeżymi owocami mogą stać się sycącym śniadaniem albo podwieczorkiem. Można oprószyć je niewielką ilością cukru pudru, podać z domowymi powidłami, polać odrobiną miodu albo wykorzystać przygotowany wcześniej Fit syrop Pumpkin Spice i jeszcze mocniej podkreślić dyniowo-korzenny charakter całego dania. Nic nie stoi również na przeszkodzie, aby przygotować bardziej deserową wersję z kremem orzechowym czy czekoladowym. Warto jednak pamiętać, że właśnie dodatki potrafią najbardziej zmienić kaloryczność i wartość odżywczą całej porcji.

W przypadku insulinooporności lub cukrzycy tych gofrów nie trzeba automatycznie eliminować z jadłospisu, ale nie są one również przepisem stworzonym specjalnie z myślą o diecie o niskim indeksie glikemicznym. W cieście znajduje się biała mąka pszenna oraz skrobia ziemniaczana, czyli produkty dostarczające przede wszystkim łatwo dostępnych węglowodanów. Zaletą jest niewielka ilość zwykłego cukru w całej porcji oraz obecność dyniowej pulpy, jednak przy zaburzeniach gospodarki węglowodanowej szczególnego znaczenia nabierają wielkość porcji oraz dodatki. American Diabetes Association zwraca uwagę między innymi na wybieranie źródeł węglowodanów bogatszych w błonnik i produktów pełnoziarnistych oraz ograniczanie rafinowanych zbóż i cukrów dodanych. Dlatego korzystniejszym dodatkiem do gofrów będzie na przykład skyr lub jogurt naturalny z porcją owoców niż duża ilość cukru pudru, miodu, słodkiego kremu czy klasycznego syropu cukrowego. Przy samodzielnym modyfikowaniu receptury można również eksperymentować z zastąpieniem części białej mąki mąką pełnoziarnistą, pamiętając jednak, że zmieni to strukturę ciasta i gotowych gofrów.

Podobnie wygląda sytuacja przy hipercholesterolemii. Sam przepis nie zawiera dużej ilości tłuszczu a do całej porcji wykorzystuje się jedynie 15 g oleju zamiast znacznej ilości masła. W zaleceniach dotyczących zdrowia układu sercowo-naczyniowego istotne jest jednak nie pojedyncze danie, ale cały sposób żywienia, ze szczególnym uwzględnieniem ograniczenia tłuszczów nasyconych i cukrów dodanych oraz zwiększenia udziału produktów pełnoziarnistych i źródeł błonnika. Dlatego również tutaj ogromne znaczenie będzie miał sposób podania. Gofry z jogurtem, owocami i niewielką ilością domowego syropu będą miały zupełnie inny profil żywieniowy niż te same gofry przykryte grubą warstwą masła, kremu czekoladowego i bitej śmietany.

Najciekawsze w tym przepisie jest jednak to, że dwa zupełnie różne przysmaki mogą powstać z tej samej dyni Hokkaido. Z wyciśniętego soku można przygotować pachnący cynamonem, imbirem, gałką muszkatołową i wanilią domowy Fit syrop Pumpkin Spice, natomiast pozostałą pulpę zamienić w złociste, puszyste gofry. Jedna dynia, praktycznie żadnych strat i dwa przepisy, które idealnie do siebie pasują. A kiedy jeszcze ciepły dyniowy gofr zostanie polany odrobiną przygotowanego z tej samej Hokkaido korzennego syropu, koło naprawdę się zamyka — i trudno o bardziej jesienne śniadanie. 🎃

Kaloryczność potrawy w 100 g: 164 kcal

W tym: Białka 5.10 g | Tłuszcze 4.90 g | Błonnik 0.60 g | Węglowodany 24.70 g (w tym cukry 4.60 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 100 g bardzo dobrze odciśniętej pulpy z dyni Hokkaido

– 200 g kefiru

– 2 jajka

– 100 g mąki pszennej

– 50 g skrobi ziemniaczanej

– 15 g oleju

– 1 pełna łyżka cukru

– 2 łyżki erytrytolu

– 1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia

– ¼ łyżeczki sody oczyszczonej – szczypta soli

Przygotowanie:

Do przygotowania gofrów najlepiej wykorzystać bardzo dobrze odciśniętą pulpę pozostałą po wyciskaniu soku z surowej dyni Hokkaido w wyciskarce wolnoobrotowej. Pulpa powinna być stosunkowo sucha, bez dużej ilości swobodnego soku. Odważyć dokładnie 100 g.

Jeżeli nie korzysta się z wyciskarki wolnoobrotowej, podobną pulpę można przygotować ze świeżej dyni. Dynię obrać, usunąć gniazdo nasienne wraz z pestkami i włóknistym środkiem a miąższ zetrzeć na drobnych oczkach tarki. Startą dynię przełożyć na czystą gazę lub bawełnianą ściereczkę i bardzo mocno odcisnąć, aż przestanie oddawać większą ilość soku. Dopiero po odciśnięciu odważyć potrzebne 100 g.

Surową dynię można również rozdrobnić pulsacyjnie w malakserze do postaci bardzo drobnych wiórków a następnie dokładnie odcisnąć przez gazę. Jeżeli dostępne jest jedynie purée z pieczonej dyni, wcześniej przełożyć je na sitko wyłożone gazą, dokładnie odsączyć a następnie dodatkowo odcisnąć. Zwykłego, wilgotnego purée nie zastępować pulpą w proporcji 1:1 bez wcześniejszego odsączenia, ponieważ nadmiar wody zmieni konsystencję ciasta i strukturę gofrów.

Przygotowanie ciasta:

Jajka wyjąć wcześniej z lodówki. Oddzielić białka od żółtek, umieszczając je w dwóch osobnych naczyniach.

Do większej miski przełożyć 100 g bardzo dobrze odciśniętej pulpy z dyni Hokkaido. Dodać 200 g kefiru, 2 żółtka, 15 g oleju, 1 pełną łyżkę cukru oraz 2 łyżki erytrytolu. Całość dokładnie wymieszać rózgą lub łyżką, aż składniki równomiernie się połączą a pulpa dyniowa zostanie dobrze rozprowadzona w masie. Nie miksować blenderem – drobna struktura pulpy może pozostać wyczuwalna w cieście.

W osobnym naczyniu dokładnie wymieszać 100 g mąki pszennej, 50 g skrobi ziemniaczanej, 1 płaską łyżeczkę proszku do pieczenia, ¼ łyżeczki sody oczyszczonej, erytrytol oraz szczyptę soli.

Tak przygotowane suche składniki wsypać do masy dyniowo-kefirowej i wymieszać tylko do momentu uzyskania jednolitego ciasta. Nie mieszać dłużej niż jest to konieczne, aby niepotrzebnie nie rozwijać glutenu w mące.

Białka ubić mikserem na sztywną, ale nadal elastyczną pianę. Nie ubijać ich nadmiernie do suchej, grudkowatej konsystencji.

Około ⅓ piany przełożyć do przygotowanego ciasta i delikatnie wymieszać, aby nieco rozluźnić masę. Następnie dodać pozostałą pianę i połączyć ją z ciastem delikatnymi ruchami szpatułki od dołu ku górze. Nie używać już miksera. Celem jest zachowanie jak największej ilości powietrza znajdującego się w ubitych białkach. To właśnie ono pomaga uzyskać lekkie, dobrze napowietrzone i porowate wnętrze gofrów.

Pieczenie gofrów:

Gofrownicę bardzo dobrze rozgrzać. To szczególnie ważne przy cieście zawierającym dynię i kefir. Wylanie masy na niedostatecznie rozgrzane płyty może sprawić, że gofry zaczną się bardziej dusić niż piec, będą blade i trudniej uzyskają przyjemną powierzchnię.

Jeżeli płyty gofrownicy tego wymagają, przed pierwszą porcją bardzo delikatnie posmarować je olejem. Przy dobrej powłoce nieprzywierającej dodatkowe natłuszczanie kolejnych porcji zazwyczaj nie jest konieczne.

Na rozgrzaną gofrownicę nakładać porcję ciasta odpowiednią do wielkości urządzenia. Nie nakładać go zbyt dużo, ponieważ podczas pieczenia masa wyraźnie zwiększa objętość. Gofrownicę zamknąć i piec do uzyskania wyraźnie złocistego koloru i dobrze wypieczonej powierzchni. Dokładny czas zależy od mocy i konstrukcji urządzenia, dlatego lepiej kierować się wyglądem gofrów niż sztywną liczbą minut.

W pierwszych minutach pieczenia nie otwierać gofrownicy, ponieważ delikatna struktura może się rozerwać. Dobrym sygnałem jest również para wydobywająca się z urządzenia. Kiedy jej ilość wyraźnie się zmniejszy, można sprawdzić stopień wypieczenia.

Gotowe gofry ostrożnie wyjąć i od razu przełożyć pojedynczo na metalową kratkę. Nie układać gorących gofrów jeden na drugim i nie kłaść ich bezpośrednio na płaskim talerzu. Para musi mieć możliwość swobodnego odprowadzania zarówno od góry, jak i od spodu. Bezpośrednio po upieczeniu powierzchnia gofrów jest przyjemnie chrupiąca, natomiast wnętrze pozostaje lekkie, miękkie, dobrze wyrośnięte i pełne drobnych pęcherzyków powietrza.

Najlepiej podawać je od razu po upieczeniu, kiedy są jeszcze ciepłe. Świetnie smakują z jogurtem naturalnym lub skyrem, owocami, powidłami, odrobiną cukru pudru, kremem orzechowym albo domowym Fit syropem Pumpkin Spice, szczególnie jeśli syrop został przygotowany z soku wyciśniętego z tej samej dyni, z której pochodzi wykorzystana do gofrów pulpa.

W ten sposób z jednej dyni Hokkaido można wykorzystać zarówno sok do przygotowania syropu Pumpkin Spice,

Link do przepisu – KLIKNIJ TUTAJ 👈

jak i pozostałą po wyciskaniu pulpę do przygotowania dyniowych gofrów kefirowych, praktycznie bez marnowania surowca.

Smacznego

Autor: Magdalena Froń - Kulinarne Co Nieco