Focaccia z Truskawkami

Focaccia kojarzy się przede wszystkim z włoską kuchnią i aromatem oliwy, jednak jej historia jest znacznie starsza niż mogłoby się wydawać. Uważa się, że podobne płaskie chleby wypiekano już w czasach starożytnego Rzymu a sama nazwa wywodzi się od łacińskiego słowa focus, oznaczającego palenisko. Przez wieki focaccia ewoluowała, przybierając niezliczone regionalne formy. Najczęściej spotyka się wersje wytrawne, ale Włosi od dawna chętnie sięgają również po sezonowe owoce, tworząc wyjątkowe wypieki łączące puszyste drożdżowe ciasto ze słodyczą natury.

Ta focaccia z truskawkami jest doskonałym przykładem takiego połączenia. Miękkie, lekkie i niezwykle puszyste ciasto skrywa w sobie aromat wanilii a dodatek semoli sprawia, że miąższ pozostaje sprężysty, delikatny i długo zachowuje świeżość. Podczas pieczenia soczyste truskawki lekko karmelizują się na powierzchni, uwalniając swój naturalny sok i tworząc owocowe kieszonki pełne smaku. Całość dopełniają chrupiące pistacje oraz płatki migdałowe, które nie tylko pięknie kontrastują z miękkim wnętrzem wypieku, ale także wzbogacają go o subtelne orzechowe nuty. Każdy kęs łączy słodycz dojrzałych truskawek, aromat wanilii oraz delikatną maślaną nutę charakterystyczną dla dobrze przygotowanego ciasta drożdżowego.

W porównaniu z klasycznymi drożdżówkami focaccia zawiera znacznie mniej dodanego cukru, ponieważ część słodyczy pochodzi z erytrytolu. Dzięki temu może być ciekawą alternatywą dla osób, które starają się ograniczać spożycie cukru lub kontrolować poziom glukozy we krwi. Obecność truskawek, pistacji i migdałów dostarcza błonnika oraz zdrowych tłuszczów, które pomagają spowalniać tempo wchłaniania węglowodanów. Z tego względu wypiek może łatwiej wpisywać się w dietę osób z insulinoopornością niż tradycyjne słodkie wypieki z dużą ilością cukru i tłuszczu.

Również osoby z cukrzycą mogą od czasu do czasu sięgnąć po taki deser, pamiętając o rozsądnej wielkości porcji i odpowiednim bilansowaniu całego posiłku. Mimo że bazą pozostaje mąka pszenna, ograniczona ilość cukru oraz obecność orzechów sprawiają, że jest to korzystniejszy wybór niż klasyczne drożdżówki czy słodkie bułki z cukierni.

W przypadku hipercholesterolemii dodatkowym atutem są pistacje i migdały, które dostarczają nienasyconych kwasów tłuszczowych wspierających utrzymanie prawidłowego profilu lipidowego. Truskawki są natomiast naturalnym źródłem antyoksydantów i polifenoli a także witaminy C. Dzięki temu focaccia może stanowić przyjemny element zbilansowanej diety, oferując nie tylko wyjątkowy smak, ale również wartości odżywcze, których próżno szukać w wielu tradycyjnych słodkich wypiekach.

To idealny wypiek na letnie śniadanie, leniwe popołudnie przy filiżance kawy lub spotkanie z bliskimi. Pachnie wakacjami, świeżymi owocami i domową piekarnią a jej lekka, puszysta struktura sprawia, że trudno poprzestać na jednym kawałku.

Kaloryczność potrawy w 100 g: 228 kcal

W tym: Białka 7.00 g | Tłuszcze 5.60 g | Błonnik 2.30 g | Węglowodany 37.00 g (w tym cukry 5.40 g)

Kalorie policzone na podstawie jednostkowych składników podanych w przepisie.

Składniki:

– 300 g mąki pszennej typ 650

– 200 g semoliny z pszenicy durum (semoli rimacinata)

– 25 g świeżych drożdży

– 1 łyżka brązowego cukru do rozczynu

– 280 ml letniego mleka 1,5%

– 1 jajko

– 40 g roztopionego masła

– 50 g erytrytolu

– ½ łyżeczki soli

– 1 łyżeczka ekstraktu waniliowego

Dodatkowo:

– 300 g świeżych truskawek

– 15 g brązowego cukru

– 20 g erytrytolu

– 1 łyżeczka skrobi ziemniaczanej

– 25 g grubo posiekanych pistacji

– 15 g płatków migdałowych

Przygotowanie:

Świeże drożdże rozkruszyć do dużej miski. Dodać ciepłe mleko, brązowy cukier oraz około 30 g semoli. Dokładnie wymieszać do połączenia składników. Przykryć i odstawić na 10–15 minut. W tym czasie drożdże powinny wyraźnie się spienić i zwiększyć swoją objętość. Aktywny, puszysty rozczyn jest najlepszym sygnałem, że drożdże są gotowe do dalszej pracy.

Do misy miksera przesiać mąkę pszenną, pozostałą semolę, sól oraz erytrytol. Dodać jajko, ekstrakt waniliowy oraz lekko przestudzone roztopione masło. Wlać przygotowany rozczyn.

Semolinę (Semoli rimacinata), można zastąpić także mąką typu 00 lub przygotować wypiek wyłącznie z mąki pszennej typu 650 (czyli użyć 500 g). Semola nadaje jednak ciastu charakterystyczną strukturę, delikatnie złocisty kolor oraz lekko sprężysty, włoski charakter.

Wyrabiać przez około 10 minut przy użyciu miksera z hakiem do ciasta drożdżowego lub około 12 minut ręcznie. Początkowo ciasto może wydawać się dość luźne i lekko klejące, jednak podczas wyrabiania stanie się gładkie, sprężyste i elastyczne. Nie należy dosypywać dodatkowej mąki, ponieważ właśnie wysoka hydracja odpowiada za charakterystyczną lekkość i puszystość gotowego wypieku.

Gotowe ciasto przełożyć do lekko natłuszczonej miski. Przykryć ściereczką lub folią spożywczą i pozostawić w ciepłym miejscu do wyrośnięcia na około 90 minut. Czas wyrastania zależy od temperatury otoczenia. Ciasto powinno co najmniej podwoić swoją objętość i stać się wyraźnie napowietrzone.

W czasie wyrastania przygotować owoce. Truskawki umyć, dokładnie osuszyć i usunąć szypułki. Większe owoce przekroić na ćwiartki, mniejsze na połówki. Truskawki dodatkowo rozłożyć na papierowym ręczniki i pozostawić je tak przez parę minut, aby dodatkowo odsączyć je z nadmiaru wilgoci.

Najlepszy efekt daje użycie dojrzałych, ale nadal jędrnych truskawek. Zbyt miękkie owoce podczas pieczenia uwalniają dużo soku i mogą nadmiernie obciążyć ciasto.

W misce wymieszać brązowy cukier, erytrytol oraz skrobię ziemniaczaną. Dodać pokrojone truskawki i delikatnie wymieszać, aby nie uszkodzić owoców. Odstawić na około 15–20 minut. Skrobia częściowo zwiąże sok uwalniający się z truskawek.

Jeżeli po odstaniu na dnie miski zbierze się większa ilość soku, warto go odlać. Dzięki temu powierzchnia ciasta pozostanie bardziej puszysta i nie będzie nadmiernie wilgotna po upieczeniu.

Formę o wymiarach około 30 × 35 cm lub podobnej wielkości wyłożyć papierem do pieczenia. Papier dodatkowo lekko natłuścić oliwą.

Wyrośnięte ciasto delikatnie przełożyć do przygotowanej formy. Natłuszczonymi dłońmi ostrożnie rozciągnąć je do brzegów, starając się nie usuwać zgromadzonych podczas fermentacji pęcherzyków powietrza.

Przykryć i pozostawić do ponownego wyrastania na około 30 minut. W tym czasie ciasto ponownie zwiększy objętość i stanie się wyjątkowo lekkie.

Po drugim wyrastaniu opuszkami palców wykonać na całej powierzchni charakterystyczne wgłębienia. Nie należy robić tego zbyt gwałtownie. Delikatne naciskanie pozwoli zachować jak najwięcej powietrza wewnątrz ciasta.

Na powierzchni równomiernie rozłożyć przygotowane truskawki, lekko wciskając je w ciasto. Następnie posypać całość posiekanymi pistacjami oraz płatkami migdałowymi.

Piekarnik rozgrzać do 180°C (góra/dół). Blachę wstawić do nagrzanego piekarnika i piec przez około 35 minut, do momentu, gdy brzegi i wierzch będą wyraźnie złociste a owoce lekko się skarmelizują.

W czasie pieczenia kuchnię wypełni intensywny aromat wanilii, masła i pieczonych truskawek.

Po upieczeniu pozostawić focaccię w formie przez około 10 minut. Następnie przełożyć na kratkę i pozostawić do całkowitego wystudzenia. Dzięki temu spód zachowa lekką chrupkość a miękisz pozostanie puszysty i sprężysty.

Połączenie waniliowego ciasta drożdżowego, soczystych truskawek, chrupiących pistacji i płatków migdałowych tworzy wyjątkowy wypiek inspirowany włoską focaccią. Efektem jest niezwykle lekka, wysoka i puszysta drożdżówka o delikatnym aromacie wanilii, która doskonale sprawdzi się zarówno do filiżanki kawy, jak i jako letni deser.

Smacznego

Autor: Magdalena Froń - Kulinarne Co Nieco