Złociste Gofry z Ricotty bez Cukru (*SERIA FIT*)
Złociste Gofry z Ricotty bez Cukru
(*SERIA
FIT*)
Złociste gofry z Ricotty bez cukru to taki deser,
który udowadnia, że „fit” wcale nie musi oznaczać kompromisu. Z zewnątrz
złociste i przyjemnie chrupiące, w środku delikatne, lekko kremowe z subtelną
sernikową nutą. To połączenie struktury i smaku sprawia, że trudno uwierzyć, iż
w składzie nie ma cukru ani masła a mimo to każdy kęs daje satysfakcję jak
klasyczne gofry z nadmorskiej budki.
Ricotta ma swoją historię sięgającą włoskiej tradycji
serowarskiej. Jej nazwa oznacza „gotowana ponownie”, ponieważ powstaje z
serwatki podgrzewanej po produkcji innych serów. To przykład kuchni oszczędnej
i mądrej, w której nic się nie marnowało. Ten ser jest naturalnie lekki, ma
delikatny smak i znacznie mniej tłuszczu niż mascarpone czy śmietankowe sery
deserowe, dlatego świetnie sprawdza się w zdrowszych wypiekach. W gofrach
działa jak naturalny „zmiękczacz” struktury, dając puszystość bez konieczności używania
dużej ilości tłuszczu.
Fit charakter tego przepisu wynika z kilku elementów.
Nie ma tu cukru a słodycz pochodzi z niskokalorycznych kropli słodzących. Ilość
tłuszczu jest kontrolowana i pochodzi głównie z ricotty oraz niewielkiego
dodatku oleju. Zastosowanie mąki orkiszowej zwiększa zawartość błonnika i
mikroelementów w porównaniu z klasyczną pszenną białą mąką. Dodatek mąki
ryżowej i skrobi ziemniaczanej pozwala uzyskać chrupiącą strukturę. Całość
piecze się w mocno rozgrzanej gofrownicy, co eliminuje potrzebę dodatkowego
tłuszczu i sprawia, że danie pozostaje lżejsze energetycznie.
Pod względem wartości odżywczych to propozycja o
podwyższonej zawartości białka dzięki ricotcie i jajku. Białko sprzyja sytości,
stabilizuje poziom glukozy we krwi i pomaga ograniczyć podjadanie. Tłuszcze
obecne w ricotcie są umiarkowane a przy użyciu oleju rzepakowego dostarcza się
korzystnych kwasów tłuszczowych jednonienasyconych i niewielkiej ilości omega
3. Węglowodany pochodzą głównie z mąki, ale brak dodatku cukru sprawia, że
ładunek glikemiczny jest niższy niż w klasycznych gofrach.
Przy insulinooporności kluczowe jest unikanie dużych
skoków glukozy. Ten przepis zawiera białko i tłuszcz, które spowalniają
wchłanianie węglowodanów. Brak cukru i możliwość podania z jogurtem typu skyr
oraz owocami o niskim indeksie glikemicznym dodatkowo stabilizuje odpowiedź
glikemiczną. Porcja jest sycąca, więc łatwiej kontrolować apetyt i całodzienną
podaż energii. To nie jest deser, który powoduje nagły wyrzut energii i szybki
spadek, lecz raczej spokojne, stabilne uczucie sytości.
W kontekście hipercholesterolemii znaczenie ma
ograniczenie tłuszczów nasyconych oraz kontrola kalorii. Ricotta zawiera ich
mniej niż sery dojrzewające czy mascarpone a niewielka ilość dodanego oleju nie
podnosi znacząco podaży nasyconych kwasów tłuszczowych. Możliwość podania
gofrów z owocami, jogurtem naturalnym lub musem bez cukru sprzyja zwiększeniu
podaży błonnika, który wspiera obniżanie poziomu cholesterolu LDL. Całość może
być elementem zbilansowanej diety opartej na produktach mniej przetworzonych.
To danie jest fit nie dlatego, że udaje klasyczny
deser, lecz dlatego, że świadomie zmienia proporcje. Więcej białka, mniej
cukru, kontrolowany tłuszcz, składniki o wyższej wartości odżywczej. Smak
pozostaje przyjemny i deserowy, struktura satysfakcjonująca a organizm nie
dostaje gwałtownego obciążenia metabolicznego. Takie gofry pokazują, że zdrowe
jedzenie może być jednocześnie komfortowe i eleganckie, bez poczucia
wyrzeczenia.
Kaloryczność potrawy w 100 g: 196 kcal
W tym: Białka 9.50 g | Tłuszcze 11.10 g | Błonnik 0.50 g | Węglowodany 14.80 g (w tym cukry 1.00
g)
Kalorie policzone na podstawie jednostkowych
składników podanych w przepisie.
- 200
g ricotty
- 1
jajko
- 60
ml mleka 1½ % bez laktozy
- 45
g mąki orkiszowej
- 10
g mąki ryżowej
- 10
g mąki ziemniaczanej
- ¾
łyżeczki proszku do pieczenia
- 10
g oleju rzepakowego (1 łyżka)
- 8
kropli słodzących o smaku waniliowym
- 1
łyżka erytrytolu w pudrze
- szczypta
soli
Dodatkowo do podania:
- erytrytol
w pudrze do oprószenia
- frużelina
bez cukru
- ulubione
owoce
-
skyr lub jogurt grecki
Przygotowanie:
Ricottę
w razie potrzeby najpierw ocenić pod kątem wilgotności. Jeśli na dnie
opakowania znajduje się wyraźna warstwa serwatki, należy ją odlać. Gdy ser jest
bardzo miękki i wodnisty, najlepiej przełożyć go na sitko wyłożone gazą, czystą
ściereczką lub ręcznikiem papierowym i pozostawić na około 20–30 minut, aby
nadmiar płynu swobodnie odciekł. Można także delikatnie docisnąć powierzchnię
łyżką, ale bez agresywnego wyciskania, aby nie pozbawić ricotty kremowej
struktury. Odsączona ricotta powinna być zwarta, gładka i nie wydzielać płynu
przy nacisku.
Do
kielicha blendera przełożyć ricottę, wbić jajko, dodać mleko, olej oraz słodzik
w kroplach. Na tym etapie można również wsypać jedną łyżkę erytrytolu, który
podczas pieczenia pomoże uzyskać delikatnie bardziej suchą i przyjemnie
przypieczoną powierzchnię. Całość miksować krótko, tylko do momentu uzyskania
jednolitej, kremowej masy. Nie napowietrzać jej nadmiernie i nie przedłużać
miksowania, aby nie rozrzedzić struktury.
W
osobnej misce dokładnie połączyć mąkę orkiszową, mąkę ryżową, mąkę
ziemniaczaną, proszek do pieczenia oraz szczyptę soli. Wymieszanie suchych
składników osobno pozwala równomiernie rozprowadzić proszek do pieczenia i
zapobiega powstawaniu grudek w cieście.
Suche
składniki wsypać do masy z blendera i połączyć ręcznie przy użyciu trzepaczki
lub szpatułki. Mieszać spokojnymi ruchami, jedynie do momentu połączenia
składników. Nie używać ponownie blendera, ponieważ nadmierne mieszanie mogłoby
rozwinąć gluten z mąki orkiszowej i nadać gofrom zbyt zwartą, gumowatą
strukturę. Ciasto powinno być gęste, kremowe i utrzymywać ślad po mieszaniu,
ale nadal dawać się swobodnie nakładać łyżką.
Po
wymieszaniu odstawić masę na około 5 minut. Ten czas jest istotny, ponieważ
mąka i skrobia wchłoną część wilgoci a struktura ustabilizuje się. Jeśli po tym
czasie ciasto okaże się zbyt gęste i zbite, można dodać jedną lub dwie łyżki
mleka, aby uzyskać bardziej plastyczną konsystencję. Jeśli natomiast będzie
zbyt rzadkie i lejące, warto dosypać niewielką ilość mąki ryżowej, która szybko
zagęści masę i poprawi przyszłą chrupkość.
Gofrownicę
dokładnie rozgrzać przed nakładaniem ciasta. Powinna osiągnąć pełną temperaturę
roboczą, ponieważ tylko wtedy gofry od razu zaczną się przypiekać i tworzyć
charakterystyczną złocistą kratkę. Płytki delikatnie spryskać olejem, nawet
jeśli są nieprzywierające, aby wzmocnić efekt chrupkości i ułatwić wyjmowanie.
Nakładać porcję ciasta tak, aby równomiernie wypełniła formę, lecz nie wypływała poza brzegi.
Piec przez około 5–6 minut, w zależności od mocy urządzenia. W trakcie
pieczenia nie otwierać gofrownicy zbyt wcześnie, ponieważ przerwanie procesu
może spowodować rozrywanie struktury i utratę chrupkości. Gofry są gotowe, gdy
mają wyraźnie złocisty kolor i lekko same odchodzą od płytek.
Po
wyjęciu ułożyć je na kratce, aby swobodnie odparowały. To bardzo ważny etap,
który decyduje o końcowej teksturze. Ułożenie gofrów jeden na drugim
zatrzymałoby parę wodną i zmiękczyło powierzchnię. Pozostawienie przestrzeni
wokół każdego egzemplarza pozwala zachować chrupiącą skorupkę i puszysty
środek.
Upieczone
i jeszcze lekko ciepłe gofry można oprószyć erytrytolem zmielonym na puder,
który pięknie osiada w kratkach i podkreśla ich złocistą strukturę. Świetnym
dodatkiem będzie również gotowa frużelina bez dodatku cukru, na przykład z
Allnutrition, która daje intensywny owocowy smak bez nadmiaru kalorii i
gwałtownego skoku glukozy. Całość można uzupełnić świeżymi owocami, takimi jak
maliny, borówki czy truskawki, a dla większej sytości dodać łyżkę gęstego skyru
lub jogurtu naturalnego, tworząc deser, który wygląda jak klasyczna słodka
przyjemność a w rzeczywistości pozostaje rozsądną, zbilansowaną opcją.
Smacznego
Spodobał Ci się ten przepis?
Komentarze
Prześlij komentarz